Dag md dat is lang geleden.
4 jaar terug zat ik midden in een breuk met vader van me zoontje.
Ik zat het terug te lezen en jeetje wat gebroken was ik.
Nu 4jaar later ben ik nog steeds single voel en me gelukkig.
Ik heb wel gedate maar is niks geworden.
Persoonlijk denk ik dat ik toch een soort bindingsangst heb gecreeërd ofzo.
Als het te dichtbij komt dan haak ik af en zoek ik een uitweg om niet close te worden met persoon in kwestie.
Ik heb mijn leven weer terug ik ben weer gelukkig met mezelf (ondanks me onzekerheid over me lichaam)
Ik weet en besef dat ik geen man nodig heb om me gelukkog te voelen.
In huis heb ik geen man nodig ik kan veel zelfs en anders vraag ik me familie of 1 vam me vrienden wel om hulp.
Tuurlijk mis ik wel iemand om me heen, ( ben niet helemaal van steen he😋

iemand waar je je dag mee kan bespreken, die je ff knuffelt etc.
Maar ik weet dat het komt wanneer het de tijd ervoor is.
Ik ben echt enorm gegroeid in de afgelopen 4 jaar.
Ik ben nu 6 jaar clean whoohoo.
Ik sta weer stevig in me schoenen zoals ik deed voor ik in de ellende kwam en voor me relatie met de vader van me zoon.
Ik weet wat ik wil voor de toekomst en dat word nog hard werken maar het komt goed.
Sinds in oktober ga ik alweer 4 jaar naar de kerk dus ik heb vertrouwen dat God mij geeft wat ik nodig heb en mij zal leiden in het behalen van mijn toekomst plannen.
Nou voor nu was dit hem weer.
Ik kan niet zeggen wanneer ik er weer ben bij mij weet je het maar nooit 🤣
Dag lieve mede MDrs 🤗