LIJK STANDPUNT GEZIEN? Als je 't fysieke model zou weergeven van 'n mens, te beginnen met de delicate moleculaire structuur die de bibliotheek v/d geest vormt, dan zou je op geen enkele wijze 'n origineel van 'n kopie kunnen onderscheiden? En als je denkt dat dit nu zo wel zeer zinloos gezwets is zonder enig praktisch belang, kun je erop rekenen, dat ons nog wel meer verrassingen te wachten staan!
Uit de Trouwe Verdieping van Ons Brein; woda 9 april 2014 mda Martin van der Laan! WE DENKEN VEELAL IN DE SCHEMER: we 'ikken' de hele dag door; 'ik ga straks' ... 'ik wil morgen' ... Etceterara! Maar is die 'ik' méér dan een schepsel van taal? Ook al LIJKT er iemand 'aanwezig' daarboven, toch komen onze gedachten & emoties vaak tevoorschijn uit een verhuld decor?
[Deel 2 van een tweeluik] ~~~! Buikspreker Edgar Bergen was in een diepzinnig gesprek met zijn beroemde, socratische pop Charlie McCarthy, waarin hij hem vroeg naar het WÉZEN v/d Liefde & Ware Deugd, toen zijn tekstschrijver onverwacht binnenkwam. Rood aan-lopend bekende de Amerikaan Bergen: "Charlie is de wijste persoon die ik kèn!" Waarop die tekstschrijver protesteerde: "Ja zeg, 't is zo eenmaal jóuw géést, jóuw stèm in die houten pop!" "Uiteindelijk wel", beaamde Bergen, "maar Ìk stèl Hèm die vragen, èn 'k heb dus al met al nog géén idéé wàttie gaat zèggen!" Ook deze anekdote deed het goed i/d paranormale hoek: men zag er dáár vooral een bewíjs in van CHANNELING, 't ontvangen van 'wijze boodschappen' uit onbekende, 'spirituele contreien'? En de suggestie volgde dat Bergen zó óóit onder ìnvloed van Charlie 'uit zijn eigen persoon gestapt was'! Maar stel jezelf nu eens een lastige vraag: je gaat zoeken, je wikt en weegt, klinkt bij ingevingen of verwerpt wat, en dáár ìs hèt, 'n stukje huisfilosofie dat je [nog] níet achter jezelf gezocht! [Nòg in je tuin & keuken!]! EN VAN WIE OF WAAR KWÀM HÈT? Níet van 'n 'bewoner daarboven[in je hersenpan], vertelde Déél Één van dit tweeluik op 29 maart! Voor zóvèr je kùnt spreken van 'n 'denker', betreft 't 'n etherische filosoof, nètzó vlùchtig als 't 'mannetje v/d radio' [Hallo, hallo, wie stinkt daar zo!? & 'wie 't eerst ruikt heeft 't poepertje gebruikt'?]. Natuurlijk denken we, maar er is niemand bij. De táál heeft ons léren 'ìkken': alsof er i/d uitdrukking 'Ik heb de slappe lach' ook ècht 'n 'ik' bovenin zit die die lach hééft. Zóek, je vindt er níemand, behalve die làch! [Voor Mor is zoiets 'n vingerwijzing 'van g d': net zoiets als 'de geest g ds die zweefde over de oerwateren', alles wat er was, is, werd, 'schiep' uit rode rivierklei, met de adem v/d wind & geest; eeuwig leven ìs kènnis van goed/kwaad, 't onderscheidend
'verwoorden', vertalen, gebaren die ooit voortkwamen uit gelaatstrekken, lichaamsbewegingen, innerlijke 'werelden in gemeenschap'!!]