{s}luiers & hoofddoekjes: alle malle petjes & rare

'rappers'?

Het blijft dus wel een intrigerende mydivraag in ons virtuele cyberverband van openbaar dagboek-gedoe hoe het kan dat o.a. de discussies over bijvoorbeeld islam & integratie, voor- & tegenstanders van godsdiensten & politieke of amusementsrichtingen e.d. hier zoveel heftiger lijkt te zijn tussen Wadden en Kempen, duinen & veengebieden? Zozeer zelfs dat onze buurlanden 'ons debat' met enige zorg bekijken.
Zou dat te maken kunnen hebben met typisch "Hollandsche Karaktertrekken"? Vechten tegen de bierkaai
met dutch courage van wie ne'erlandsch bloed in d'aad'ren vloeit dat maakt dat hij als koeien loeit & wei-landen met mest besproeit van paapse streken, protestantse beeldenstormen in glaasjes ouwe jenever?
Of loopt Nederland na vele eeuwen vijftig jaar te hebben achtergelopen bij de rest van de hele boze wijde wereld nu 'toevallig' ineens helemaal voorop in 'n schijnbaar onontkoombare ontwikkeling waar de andere
nog allemaal doorheen moeten omdat zij nog niet 'zo ver zijn als wij'? Sommige sociologen hebben er nu dan ook al vele jaren geleden op gewezen dat allochtonen in landen waar nog niet of nauwelijks van een integratiebeleid sprake is geweest, veel beter lijken te participeren in de samenleving dan in onze contrei-en! Juist in Nederland, waar 'n relatief grote inspanning is geleverd op 't gebied van het integratiebeleid is
het volgens bepaalde mensen zo, dat allochtonen wat slechter meedoen over het algemeen? Ik weet niet in hoeverre dat ook het geval was [of zelfs nog wel is] met joden, zigeuners, hugenoten & andere rassen.
Aan de huidige situatie is vast niet alleen maar de genereuze verzorgingsstaat debet die 't de migranten
mogelijk heeft gemaakt om afgescheiden van de samenleving te leven maar vast ook wel de Nederlandse
kijk op achterstand & anderszijn, afkomst & aanpassingsvermogen, andere geloof & andere huidskleur?!
Onze calvinistische schuldcultuur heeft blijkbaar geleid tot 'n beleid van 'pamperen' & 't wegnemen van de eigen verantwoordelijkheden: daar schijnen de Angelsaksische & Latijnse culturen veel minder last van te hebben dan de Orangistische & Teutoonse tradities? Die eersten beschouwen hun eigen culturele gewoon-ten als zo vanzelfsprekend perfide & parmantig, en respecteren anderen zonder zichzelf te relativeren, of zich te schamen ~ zoals in Nederland, Vlaanderen & de rest der 'Dietsche Volkeren' helaas vaak gebeurde
in de loop der voorbije eeuwen? Een zelfbewuste houding biedt 'de ander' meer ruimte & er is dan ook dus
waarschijnlijk minder behoefte aan onderlinge strijd tussen iets andere groepjes, volkjes & sektes dan bij de voormalige 'wereldrijken' van Iberia, Anglia & Gaul! Zie ook de verschillende manieren waarop 't hoofd-
doekjesdebat in Europa is gevoerd? Frankrijk hield van 't begin af aan 't beginsel v/d seculiere staat hoog.
In Nederland zijn we zoals gewoonlijk weer eens mee aan 't schipperen gegaan. In Engeland is vertrouwen
in Britse normen en waarden zo groot dat andere culturen zich daarnaast kunnen ontwikkelen zonder dat dit nu direct als bedreigend & alarmistisch wordt ervaren. Die verregaande tolerantie heeft natuurlijk wel 'n
klap gekregen door de aanslagen in Londen maar de Britse houding droeg bij aan de waardige wijze waar-
op ook die crisis is opgevangen. Een andere, typisch Nederlandse karaktertrek is naar 't schijnt onze felle behoefte aan 'totale' openheid, conformistische consistentie en eenvoudige eenduidigheid in het sociale verkeer: wij zijn nogal eens gewend om alsmaar door te vragen, om allerhande tegenstellingen op te wil-len sporen, allerlei sluiers weg te trekken & botweg achterkamertjes te ontruimen en we kunnen over het algemeen nogal slecht tegen dubbelzinnigheden & tegenstellingen. In Latijnse{r} culturen hebben de vele
gezichten & maskers van het katholicisme ervoor gezorgd dat mensen misschien ietwat handiger & veel
behendiger kunnen & willen balanceren op de rand van de afgrond compleet met grootheidswaanzin, trots
en grandeur, veel poeha & protserige tradities. Dat soort samenlevingen ritselt & rommelt dan ook van de
ongerijmdheden, & mensen doen allerlei merkwaardige dingen zonder er verder voortdurend over te willen
spreken of het nader te willen uitpluizen, beoordelen & dood te analyseren? Wij verwijten die omringende culturen die ons ooit hebben getracht te bezetten en in te lijven dan ook al heel snel een dubbele moraal
& aangeboren onbetrouwbaarheid. Terwijl die culturen ons juist weer van de weeromstuit maar vreselijk bot
& confronterend agressief, en vreselijk weinig gelaagd & galant vinden! Kortom: die directheid levert dus al
met al in het onderling verkeer natuurlijk weer veel op [alweer & alsvanouds]: wij zijn vreselijk transparant
en houden ons over het algemeen aan afspraken, er is wat minder hypocrisie & huichelarij [vinden wijzelf]
en ondertussen is diplomatie nog steeds niet onze sterkste kant. Het zal dus ook best wel iets te maken hebben met onze verschillende voorgeschiedenissen, allerlei oorzaken & gevolgen van volksaard & al die
vormen van ritualisering van oordelen & vooroordelen. Je ziet wat je wilt zien & wilt vermijden wat jou als onaangenaam voorkomt om de ene of andere reden? Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is & wat de ene mens bewondert omdat het zo vreselijk mooi kan vliegen & twinkeleren, dat eet de ander op en maakt er
pasteitjes van. Tegenstrijdigheden bij de vleet! En dan hebben we het nog niet eens gehad over moslims & al die andere donkerder gekleurde rassen & volksstammen, totaal andere talen, culturen & tradities ...
18 dec 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende