{s}he's leaving/coming home: what would you say if

I sang out of tune


Blijkbaar hebben mensen dus geest{en}, spreken ta{a}l{en} & leven vanuit combinaties van geest/taal!

Geest is innerlijke ruimte 'gemeubileerd' met taalvondsten, begrip, gevoel, gedachten & ontdekkingen ...

Hoe kleiner die ruimte des te meer drang om naar buiten te willen treden & afhankelijk/gevangen te zijn?

Hoe groter die ruimte des te meer mogelijkheden om te geven & te ontvangen in wisselwerking met alles wat we tegenkomen onderweg naar het einde en een nieuw begin!

Meestal hebben we als mensen in ons geestelijk thuis meerdere kamers, onder- & bovenverdiepingen tot & met torens, kelders & onderaardse grotten aan toe: met reptielen [draken], zoogdieren [geiten/ezels &
roofdieren, muizen, ratten & al die andere planten & dieren waarmee we 'r in contact kwamen] & natuurlijk
ook onze eigen versies van engelen & spoken, duivels, heilige goden/godinnen & aanverwante spinsels ...

Uit zo'n samenraapsel van innerlijke ruimte vol [of leeg] met van alles & nog wat vormen we leefpatronen,
die kamers openen & afsluiten, ontruimen & meubileren, vernietigen & scheppen onder de druk of vrijheid
van & door omstandigheden: onze lichamen/geesten zijn evolutionaire combinaties van taal en teken die
we zelf betrekken, [ver]huren/kopen, [om]bouwen, bewonen, verlaten & inrichten met wat we ontmoeten onderweg tussen baarmoeder & moeder aarde. Christenen halen daar dan 'n soort van hemelse Vader [plus Zoon] bij die als het ware bij wijzen van spreken fungeren als 'n soort van natuurlijke Opperheer van de mensen-kinderen, compleet met geweten, sprookjes, taalvondsten, creatieve verklaringen & verdere ontwikkeling?!

Andere volkeren houden het meer op 'n Oermoeder [& dochters] of combinaties van dergelijke fantasie-rijke structuren die allen hun diensten bewezen voor een bepaalde tijd onder zekere omstandigheden ...

Als ik elke dag wat mydiverhaaltjes in elkaar flans over waar ik mee bezig ben dan is dat blijkbaar ook 'n
neerslag & weergave van dat innerlijk gebouw dat ik mijn lichaam noem: je komt heel wat tegen in 'n heel
mensenleven als spons & libelle, insect, vis, vogel, slang, 'monster' & denkbeeldig samenspel van 'geest'.

Allemaal voortgekomen uit een en dezelfde bron, daarna opgesplitst & uitgedijt over de aarde & op den duur weer na kortere of langere tijd terugkerend tot waar we vandaan kwamen om a.h.w. weer herboren te
kunnen worden? Geen wonder dat we aanvankelijk zoveel god[inn]en ontwaarden in & rondom ons: als de
wereld een puzzle is op aarde dan blijkt hij te bestaan uit ontelbare stukjes, deeltjes, fragmentjes & visies die
we proberen samen te voegen tot een zinvol[ler] geheel waarin we onszelf en elkaar terug kunnen vinden.

engel




05 okt 2009 - bewerkt op 05 okt 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende