Quguku12/13: hij zòcht 'n paar duizend jaar naar ~
DE JÚISTE WÓÓRDEN, tóen zéi hij: "LÌCHT móet er zíjn!" & tóen wàs er licht? [Àls je íets benóemt ìs 't èr pàs ècht: geëtiketteerd & wel - béélden doen zich nu eenmaal vóór in diverse gradaties, vormen, samenstellingen & manieren van uítdrukken & 'zíjn': wat ìs wòrdt er nog eens extra 'anders' via 'het Wóórd'!] Zó zàg ook 'g d de geest' dàt Hèt go(e)d wàs: nú kòn hij alles al stùkken béter léren zien ~~~
Hij/zij zàg 'n heleboel sterren die eigenlijk zònnen waren: 'Planeten,' mompelde g d & tóen begonnen de schijfjes zo om zonnen heen te draaien ~ dàt waren dus planeten om zonnen met manen & kometen, astroïden, meteoren & meteorieten, stof van sterren in wolken nu via namen, beelden, tekens, betekenissen, symbolen in termen: hanteerbaar, voorspelbaar, voorzegbaar, ondeelbaar indeelbaar ècht?!!
"Hélemáál níet ònaardig," zei G d in z'n sas! "'t Ìs bèst wèl 'n móöie schèpping: handig, verstandig, soms ietwat losbandig maar zó ma-nipuleerbaar!" Hèb ÌK dìt nú zó gemáákt òf 't 'gewoon dé natúúr? zo vroeg hij/zij zich àf?! Ook daar dacht hij weer 'n paar miljoen jaar over na & kwam tóen tot 'n kloek besluit! 'Wéét je wàt?' zei hij: 'ÌK zèg gewóón dàt ÌK Hèt ZÓ Gemáákt hèb! Wie 't béter wéét màg Hèt óók zèggen!' Òmdàt 'voor g d' nu eenmaal 'n miljoen jaar van duizend millennia zo ongeveer 't Zèlfde ÌS ÀLS ÉÉN DÀG, vònd hij/zij dàt 'r nu al minstens twee dagen verstreken waren! Dé Dèrde Dàg Begòn!?! G d kéék z'n/d'r Ógen úit naar àl die zònnen & planeten die om elkaar heen draaiden dat 't waarlijk 'n lieve lùst was & DÀCHT bij zìchzèlf: die stèrren zijn me ietwat té héét, maar die planeten moet ik eens vaker meer van dichterbij gaan bekijken: WÍE wéét voel ik me ergens {béter} thúis?! Hij/zij nàm de tijd, waardoor de dag wel een {paar?} miljoen jaar duurde?! De mééste planeten waren zo droog als gort, èn ijskoud, net als de maan, maar tóen ontdekte hij/zij 'n planeet die waarachtig blauwgroen zag van 't wáter! Dáár lijkt 't me wel leuk, dacht g d, want waar water is ~~~~~~~~~~~~~~~~~
Vèrder
kwàm hij/zij
tóen nog niet
omdat hij/zij geen Ídee
had wàt hij nu weer eens precies wìlde gaan zèggen?
Híer hèb ík nú nòg géén woorden voor, dacht hij, maar ik voel al wèl
díep vanbinnen dàt dìt wáter èrgens GÓED voor was (is & zal zijn?)! Want wàt ìs èr nú nòg móóier
DÀN dìt zànd, dìt wáter, déze mòdder, DÌT LÌCHT, deze lùcht, díe líefde, in wàrmte, in hìtte, de kóu èn
de WÓÓRDEN òm ze te omschrijven, hanteren, beleren & overtuigen via huigen & heugen, mógen &
méugen TÙSSEN Wáárheid & leugen, biggen & zeugen, VÌSSEN
& vógels met vléugels, poten & snavels,tanden
& klauwen, jonge & oude mannen & vrouwen
die kinderen verhalen door~
vertellen via verzinnen &
'àltíjd' zó ook nú weer
opnieuw kùnnen
'beginnen'
...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende