quaguku17't Wàs voor 't éérst dat 't woord 'vrouw'
VÍEL
IN DÌT
UNIVERSUM, 'N WOORD
DAT KLONK ALS ZO'N BRIESJE
DAT DE BOMEN RUISEN & 'T BLOED BRUISEN DOET?!
'Go(e)d,' sprak G d! 'Ga liggen, want voor déze operatie moet ik je diep in slaap maken!'
Ik ging liggen op 't mollig mos v/h paradijs: 'Ontspan,' zei G d! 'Laat lòs! Dènk aan níets! Maak je helemaal léég. Lúister naar 't geruis v/h Universum,' & zo alsmaar door ~ dus ik viel tenslotte uit pure verveling in een slaap?!
Toen ik wakker werd was g d al nergens meer te bekennen: ik keek om me héén èn zàg dàt ÌK nòg stééds àlléén was & er maakte zich 'n diepe droefenis van me meester; ik vervloekte 't bedenksel dat ik G d genoemd had!? "Lóze beloften van 'n g d van niks," bromde ik bij mezelf. "Àls 'híjzijhet' zó dóórgaat neem ìk 'n ànder!"
Moedeloos liep ik naar de oever van de Tigris, want een koele duik in het stromend water kon ik nu wel goed gebruiken: ik knapte al 'n beetje òp van 't kabbelend geluid van de rivier & van 't tweetal lieftallige kokodrillen, korkordillen of krokodillen {ik heb moeite met dat woord} die in het water lagen te dobberen.
Tóen gebéurde HÈT.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende