Qua@guku29 'Àdam, wáár bèn je gebléven?' "Nèrgens,
HERE
GOD," BRACHT
IK BENAUWD UIT!
"IK BÈN HÉLEMÁÁL NÈRGENS!"
'Kòm, lieve schat,' flúisterde Eva. 'Wil je m'n bòrsten kùssen?
Híer zíjn ze!' Ze knoopte haar tàkkenbosjes lòs & haar bòrsten túimelden tevóórschijn.
'WÀT HÈB JÍJ GEDÁÁN, ADAM, DAT JE NU JOUW LÌCHAAM VOOR MÍJ VERBÈRGT?' VROEG GÒD MET DÒNDERENDE STÈM!
"Níets, Hére Gòd," zei ik. "Ècht, hèlemáál níets!"
'Mèt WÍE práát je toch?' vroeg Eva. 'Ìk ben híer, wááròm práát je níet mèt míj?'
'HÈB JÍJ VAN DE BÓÓM VAN DE KÈNNIS GEGÉTEN?' VROEG GÒD: ZÌJN STÈM DÒNDERDE NÒG STÉÉDS NÁ
ÈN DRÉUNDE TÒT DÍEP IN M'N ìngewanden & ÌK WÈRD vréselijk bàng.
"'n Kléin béétje maar, Hére Gòd," sprak ik làf. "Èn 't kwàm dóór háár!"
'DÓÓR HÁÁR? JIJ BEDÓELT DAT ÉVA JÓU VERLÉID HEEFT?'
VROEG GOD.
"Ja, Hére Gòd."
'Jíj bent mijn màn,'
flúisterde Eva in mijn oor.
'Ìk wil jóu hèbben!'
Maar
mijn aanvankelijke
opwinding was ondertussen al
geheel verslapt en
hing droevig
ternéér.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende