QCue140 't wàs 'n snìkhéte dàg

't verzengend zonlicht deed pijn aan de ogen: dieren & mensen zochten verkoeling i/d schaduw. Zèlfs de hagedissen & slangen hielden zich schuil! Àvràm zàt bij de Ìngang van zijn Tènt toen hij éven vèrderòp drie mànnen zag staan wíer wìtte GEWÁDEN blìkkerend LÌCHT schénen úit te stralen. Àvràm spròng òp en zei tegen mij: 'Dáár ZÀL je hèm hèbben!'

Òmdàt we geen gasten verwachtten, begreep ik níet WÍE híj bedóelde, maar ik zàg aan zijn houding dàt het íemand van belàng moest zijn.

"WÍE?" vroeg ik dus. 'Gòd, natuurlijk!' riep Àvràm èn snèlde naar búiten, de bloedhìtte ìn!

Ìk túúrde vanúit de DÒNKERE tènt naar de drie mannen in het fèlle licht en vroeg me àf WÍE van díe dríe nú Gòd wàs! Òf wáren ze alle-dríe Gòd? 't Wáren mooie, STÈRKE mànnen, op wie ìk ìn MÍJN Jònge jaren vàst Verlíefd geworden was, maar GÓDEN kòn ÌK er níet in zíen òmdàt ze, ànders DÀN de FARAO, níet òmrìngd wèrden mèt dé symbólen van hùn màcht?

De mannen stònden al vrij dìcht bij de tent toen Àvràm zich op z'n knieën wierp en zó díep voor hèn BÓÓG dat zijn voorhoofd de grond raakte. 'Héér,' zei hij, 'wees toch zo goed om aan uw díenaar níet VOORBÍJ te gaan!'

'Wéés níet bevréésd,' sprak de man lìnks, 'we blíjven nog wel even!'

Àvràm spròng òp en wéés naar míj in de DÒNKERE tènt: ik wìst dat hij me weer eens bevelen ging geven; wàswater voor de voeten, eten, drìnken, ik wìst immers precíes wàt er gebeuren moest
wanneer we gàsten te verwèlkomen hadden?!

24 nov 2014 - bewerkt op 25 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende