Q41 gd: Toen ik hem eindelijk vond, vroeg ik hem:

HOS:
'IK
KREEG INDERTIJD
VAN JAHWEH EEN HEEL VREEMDE OPDRACHT!
IK MOEST MET DE HOER GOMER TROUWEN & DAT HEB IK GEDAAN!
WE KREGEN EEN ZOON & DIE MOEST IK DE MERKWAARDIGE NAAM YIZREËL GEVEN!
DAARNA KREGEN WE EEN DOCHTER, DIE IK LO-RUCHAMA, "ZONDER MEDELIJDEN" MOEST NOEMEN ~~~~
En tenslotte kwam er nog een zoon, die ik LO~AMMI, "niet-mijn-volk" moest noemen (1:2-9)! Daarna moest ik Gomer verstoten &
weer 'n vrouw huwen, die was weggelopen van haar man & 't met allerlei vreemde mannen hield (3:1). Dat waren natuurlijk symbolische handelingen, wat je dus zo nu ook nog kunt zien in mijn hoofdstuk 2: vanuit de Jahwehtraditie, die ook in onze familie nog voortleefde, werd
de verering van Baäl door Israel & Yehoedah gezien als 'n soort van "overspel"! 't Volk was niet trouw geweest aan zijn eerste liefde & had zich afgegeven met allerhande vreemde goden & godinnen. De kinderen uit die verbintenissen droegen dan ook onheilspellende namen? Bij ons in de woestijnfamilies die vaak nog aan de rand van de wildernis leefden, zat nog een diepe afkeer ten aanzien van de schokkende decadentie en de verbazende gemakszucht van de stadscultuur @ Samaria & Yeroesjalayiem: we verafschuwden 't syncretisme dat daar eeuwenlang heerste!
Dat wil zeggen: we hadden er kritiek op, dat Jahweh zó 'vanzelfsprekend' als 'n zoveelste uitingsvorm van de Baäls werd vereerd?
En dàt moest ìk nú symbolisch uitbeelden door m'n verbintenis met 'lichtekooien'! In de oude verhalen die nog in onze familie de ronde deden, was YAHWEH juist 'n héél ànder soort 'g d' dan die Jahweh die in de Ba'alcultussen werd vereerd! Voor ÒNS was hij veelmeer 'n liefdevolle g d, die mensen 'redt uit de nood'? Of preciezer gezegd: enerzijds stond hij kritisch tegenover die "overspeligheid" van Israel, dat 't hield met natuur-goden & anderzijds beleefde ik YAHWEH als 'n 'jaloerse minnaar', die 't absoluut niet kon hebben dat z'n bruid 't met andere mannen hield!'