Q174b 'het is alleen maar gerìtsel, meer níet,' ~~
RIEP ÌK. HÍJ LÚISTERDE NÍET NAAR MÍJ, MAAR NAAR EEN STÈM DIE IK NÍET HOORDE. HÌJ ZÒNK ÌNÉÉN TOTDAT HIJ OP ZIJN KNIEËN TERECHTKWAM ÈN DRUKTE ZIJN VOORHOOFD TÉGEN DE GRÒND! ZÓ LÀG HÍJ LÀNGE TIJD, EEN TIJD DIE VOOR MIJ IN EEN PIJNLIJKE DOOFHEID VERSTREEK. TÓEN KWÀM ZIJN BÓVENLICHAAM OVEREIND: HIJ SCHREEUWDE: "DÀNK U, HÉÉR, MAAR DOE ME DIT NÓÓIT MÉÉR ÁÁN!"
Hij stond òp èn òntbònd me, nòg stééds zwétend èn blóedend, maar nú stráálde zijn GEZÌCHT met zó'n ìntensiteit dat het wel léék òf híj LÌCHTGÀF? Hij hielp me van het altaar àf, maar toen ik probeerde om te staan op eigen voeten zakte ik subiet helemaal in elkaar!!!
Mijn benen waren nog niet gans en gaar tot leven bereid, zózéér hàdden ze zich àlnéérgelegd bij mijn dood? Mijn hoofd tòlde omdat ik in Ijn gedachten al gestorven wàs èn nù TÒCH nog onverhoeds úit de dood òpgestaan wàs!? Ik voelde een onblusbare woede in me op-komen toen ik besefte dat ik óóit òpníeuw moest sterven, terwijl ik mijn doodstrijd al gestreden hàd?! 'Váder!' kreunde ik. 'Wàt dóet u?Hèbt u Gòd verláten?!' Abraham glimlachte verzádigd! "NÉÉ, MIJN JÒNGEN!" zei hij! Zijn gelukzaligheid ergerde/irriteerde me mateloos omdat dit hele gedoe blijkbaar een soort van schijnvertoning geweest was?! Hàd mijn vader mij willen inpeperen dat ÌK níets wàs ver-geleken bij hèm?
"KÒM ÒP, STÁ ÒP!" zei hij: "ÈR ÌS EEN WÒNDER GEBEURD!" HIJ WÉÉS NAAR DE RITSELENDE STRUIK Terwijl Ìk Mèt Móeite Óveréind Kràbbelde èn stéunde op zijn sterke àrm! Ik keek en zag 'n ràm die met z'n horens verstriktgeraakt was in die struiken: Hèt Òfferdier!
Ik herinnerde me dat ik tijdens onze tocht naar de top v/d berg op een dergelijk wònder gehóópt hàd, maar nú het zich voor mijn eigen ógen wèrkelijk vòltròk, dééd 't me niets? Ìk wàs líever zèlf Hèt Wònder geweest, dé jòngen die zìchzèlf òpòfferde om de vroomheid van zijn vader wéreldberóemd te maken: Avraham pakte 't dier, bònd 't op 't ÀLTÁÁR & òfferde dàt ìnplááts van míj.
Hij stond òp èn òntbònd me, nòg stééds zwétend èn blóedend, maar nú stráálde zijn GEZÌCHT met zó'n ìntensiteit dat het wel léék òf híj LÌCHTGÀF? Hij hielp me van het altaar àf, maar toen ik probeerde om te staan op eigen voeten zakte ik subiet helemaal in elkaar!!!
Mijn benen waren nog niet gans en gaar tot leven bereid, zózéér hàdden ze zich àlnéérgelegd bij mijn dood? Mijn hoofd tòlde omdat ik in Ijn gedachten al gestorven wàs èn nù TÒCH nog onverhoeds úit de dood òpgestaan wàs!? Ik voelde een onblusbare woede in me op-komen toen ik besefte dat ik óóit òpníeuw moest sterven, terwijl ik mijn doodstrijd al gestreden hàd?! 'Váder!' kreunde ik. 'Wàt dóet u?Hèbt u Gòd verláten?!' Abraham glimlachte verzádigd! "NÉÉ, MIJN JÒNGEN!" zei hij! Zijn gelukzaligheid ergerde/irriteerde me mateloos omdat dit hele gedoe blijkbaar een soort van schijnvertoning geweest was?! Hàd mijn vader mij willen inpeperen dat ÌK níets wàs ver-geleken bij hèm?
"KÒM ÒP, STÁ ÒP!" zei hij: "ÈR ÌS EEN WÒNDER GEBEURD!" HIJ WÉÉS NAAR DE RITSELENDE STRUIK Terwijl Ìk Mèt Móeite Óveréind Kràbbelde èn stéunde op zijn sterke àrm! Ik keek en zag 'n ràm die met z'n horens verstriktgeraakt was in die struiken: Hèt Òfferdier!
Ik herinnerde me dat ik tijdens onze tocht naar de top v/d berg op een dergelijk wònder gehóópt hàd, maar nú het zich voor mijn eigen ógen wèrkelijk vòltròk, dééd 't me niets? Ìk wàs líever zèlf Hèt Wònder geweest, dé jòngen die zìchzèlf òpòfferde om de vroomheid van zijn vader wéreldberóemd te maken: Avraham pakte 't dier, bònd 't op 't ÀLTÁÁR & òfferde dàt ìnplááts van míj.
06 dec 2014 - bewerkt op 07 dec 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 24 dec 2025 50301 Zo accepteert Yesj hier nu zo net als elders
- O 24 dec 2025 50300 De Paradox van YESJ’ Breuk met de toenmaals
- O 23 dec 2025 50299 86 Van Esseense Randgroepsekten nam Yesjoea
- O 23 dec 2025 50298/85 Volgens ‘t Testament van Benyamin mag men
- O 23 dec 2025 50297 In plaats van ‘als uzelf’ staat er bij Mataï
- O 23 dec 2025 50296 Yesj laat zich uit in dezelfde geest als hij
- O 23 dec 2025 50295 Een goed mènsch…
- O 22 dec 2025 50294 De geschiedenis liet zien dat een vijand kan
- O 22 dec 2025 50293 Deze essenen geloofden dat hun uiteindelijke
- O 22 dec 2025 50292 Nu we dit alles gezegd hebben over de
- O 22 dec 2025 50291 Parallellen met zaligsprekingen uit de Dode~
- O 22 dec 2025 50290 Nòg belàngrijker parallellen met Yesj’ zgn.
- O 21 dec 2025 50289 Hij is voorbestemd om aan deze zachtmoedigen
- O 21 dec 2025 50288 Het lag zeker niet in Yesj’ bedoeling dat we
- O 21 dec 2025 50287 Tussen goed & kwaad bestaat ‘n eeuwigdurende