Q162b Mìjn Vréés Bléék Gegrònd, Wànt Isjmaël Begòn
OPGESTOOKT DOOR ZIJN MOEDER HAGAR, OPENLIJK TE SPOTTEN MET DE HÈRKOMST VAN ONZE GELIEFDE YITSCHAK, & IK ZAG NU ZO NU & DAN OOK AL SOMMIGE ANDERE SLAVINNEN OM ZÍJN PRAATJES GIECHELEN, MAAR HIJ BLÉÉF GELUKKIG VÈR BIJ AVRAHAM VANDAAN, ZODAT ZÍJN GEMENE WOORDEN NIET DOORDRONGEN IN 'T GEMOED VAN MIJN VROLIJK GESTEMDE ECHTGENOOT ~~~~
'Sòms groeien er vruchten aan een dorre boom,'
spòtte Isjmaël!
'Hóe ìs dàt mógelijk? Hééft íemand ze daar opgehangen om ons voor de gèk te houden?
WÌL íemand òns dóen GELÓVEN dàt 'n bóóm wiens sàppen àllàng òpgedróógd zijn TÒCH nòg Vrùcht kàn drágen?'
ÌK kóókte van wóede, líep naar Avraham en sìste hèm in z'n óór:
"JÁÁG HAGAR EN HAAR ZOON WÈG, WANT ÌK WÌL NÍET DAT MIJN ZOON YITSCHAK LÁTER DE ÈRFENIS DÉLEN
MOET MET DE ZOON VAN DÍE SLAVÌN!"
Avraham keek me verbaasd aan, làchte en zéi:
'Natúúrlijk niet! ISJMAËL ìs MÍJN Zóón! Sla toch niet wéér zùlke ráre Táál uit!'
't Wàs òf ik 'n klàp ìn m'n GEZÌCHT gekregen had. Ik vóelde me vernéderd,
vóóràl òmdàt ik me betràpt voelde op m'n àngst. 't Ìs níet zo
VERSTÀNDIG òm je kwètsbaarheid te tónen,
zódrá je blíjk geeft van jóuw
zwàkke plèk kùn je er
zéker van zijn dàt
íemand er een
mès in
steekt.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende