Q'71 "Mìjn kleinkinderen! Kìjk of ze erbíj zijn!"


IK ZÀG HEM LÍJDEN ÈN WAS KLEINZÍELIG GENÓEG OM DAAR VREUGDE AAN TE BELEVEN! 'Ik wil wel kijken,' zei ik, 'maar àls ze erbij zijn, wàt DÀN?'

"DÀN NÌKS! Gá kíjken!" Híj brùlde als een tòchtige kóe. 'Néé, vader,' zei ÌK, 'ik ga níet kíjken vóórdat ik wéét wàt er met díe kinderen gebéuren moet!'

Tóen kwàm Hèt Hóge Wóórd ERÚIT. Ik wìst vantevoren níet wèlk Wóórd het zóu zíjn, maar ik wìst dàt het bestònd, èrgens ìn dàt blìnde & àl jàrenlàng àfgestòmpte hóófd!

Híj verstòpte zíjn GEZÌCHT ìn z'n hànden èn ik hóórde hem snìkken: dìt was de eerste keer in mijn leven dat ik MÍJN váder zàg húilen, maar het dééd me níets, òf stèrker: het boezemde míj àfkéér in!

"HÍJ LÁÁT ZE LÉVEN," flúisterde hij! En tóen met een stem als een úitbàrstende vulkaan: 'GOD HEEFT SPIJT, GOD HEEFT GVD SPÍJT!'"

ÌK was verbíjsterd. Ik bekéék mijn vader eerst àlsòf hij 'n dòlle stíer was, maar dát bééld WÈRD al snèl verdròngen door 't beeld van 'n man die wordt gebróken door zijn Gòd?! Zíe Dé Mèns, DÀCHT ik, die àls een té zwáár bepàkte ézel ìnèlkáár zàkt! ZÌE dé mèns, díe EEN TÉ ZWÁRE GÒDHEID OP ZIJN SCHOUDERS TÒRST!

Ík legde 'n Hand ÒP z'n Schóuder, vástbeslóten hèm voor àltíjd van ZÍJN Gòd te bevrijden.
04 nov 2014 - bewerkt op 07 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende