prestatiegericht goed bedoelen & zorgeloosheid ...

~*~

'de test
van de tijd
& trucs met
de tijd'

~@~

Vanochtend
naar de tandarts geweest
en een afspraak gemaakt
voor morgenochtend.

Er was gisteren
[alweer]
een vulling uitgevallen en het had al een paar keer
flink pijn gedaan.
Geen zin om dat te blijven herhalen.
Dus dat zal wel weer eens trekken worden
morgenvroeg:
eigen schuld,
dikke
bult.

Wie
z'n billen
laat verbranden moet
op de blaren zitten en zo komt boontje
om zijn loontje.

Wel nog
een flink eind gefietst
door bos en hei van de weeromstuit.
Alle beetjes helpen, nu nog even leren ophouden
met zoetigheden eten & drinken,
tabak roken, bierdrinken,
scherpe kruiden
gebruiken en
dergelijke?

Als
we ons
proactief opstellen
gebruikt de tegenstander de tijd
om onze transformatie
te saboteren.
Zoals de chaos
vertraagd kan worden,
zo kan ook het Licht worden vertraagd.
Als we denken dat we proactief
hebben gehandeld
en gaan zitten wachten tot het Licht komt,
gaat onze tegenstander
die ronde zeker
winnen.
Er is namelijk
een uiterst sluwe vertragingstactiek
om ons te verleiden
tot een reactie van twijfel
en ongeloof.

Als we
weerstand bieden
en onze tegenstander
werpt tijd in de strijd,
dan kan het zijn
dat het Licht
uitblijft.
Zie dat als
een beproeving om uit te testen
of onze proactieve respons wel
ECHT
is.
Als we reageren en vertragen,
verliezen
we.

Tijd
kan worden gedefinieerd
als de afstand tussen goede daden
en hun gevolgen.
Zoals tijd afstand schept
tussen misdaad en straf,
zo is er ook tijd
tussen weerstand
en beloning.

~@~

Het wordt zelfs
nog ingewikkelder.

Stel je voor,
dat er een prachtige beloning
op je ligt te wachten
vanwege een proactieve daad
die je tien jaar geleden
hebt verricht.
Precies op het moment
dat je een negatieve daad verricht,
neemt de tegenstander wat
tijd
uit het proces van oorzaak
en gevolg,
dat met de positieve daad
in gang is gezet.
Wat gebeurt er?
Er valt opeens
een beloning in je schoot
vlak nadat je een verkeerde daad
hebt verricht.
Zo ontstaat de schijn
dat je daar
goed mee
wegkomt.

Of
neem
het volgende geval.
Iemand besluit om een
reactieve impuls te weerstaan.
In plaats daarvan stelt hij of zij zich proactief op
en verricht een
goede daad.

Maar dan
duiken daar opeens
de negatieve gevolgen van een eerdere
reactieve handeling op,
doordat het stuk tijd,
dat het oordeel hierover vertraagde,
wordt weggenomen door
de tegenstander.
Daardoor
geeft het leven je opeens
een klap in het gezicht
ondanks de goede daad
die je net hebt
verricht.

Dit
schept de illusie
dat het leven onrechtvaardig is
en dat misdaad loont?
Er ontstaat
een chaotisch beeld van de werkelijkheid.
OOK
myDi staat daar elke dag weer
barstensvol mee!
We leven en sterven
door de drang om onmiddellijk
en constant onze reactieve
impulsen uit ons ego
te bevredigen.

I
told
you so!
Didn't
I?