pa is moe

Ook mydiertjes hebben koppen & staarten, hoofden met hersens, topjes & teentjes and so on.

Er zijn veel diersoorten die honderden eitjes & ontelbare miljarden zaadjes produceren in de hope dat
er van dat grote aantal nog een paar zullen overleven in al die struggles for life, wife, home & kitchen.

Bij hen is de kwantiteit de norm. Bij de mydimens gaat het niet om de kwantiteit, maar om de kwaliteit.

Bij de mens is sprake van een grote investering ~ de kosten ~ met 'n ontwikkeling in twee seksen, tot
& met geslachtschromosomen, maar het resultaat ~ de baat ~ is wel dat de vrouw volledige zekerheid heeft over haar nageslacht. De vrouw heeft daarom de neiging voor 't kind te blijven zorgen, waardoor
't kind een groter kans heeft om te kunnen overleven en er iets van te maken dat 'nuttig' is & 'mooi'?!

Vanuit evolutionair oogpunt is die investering van de vrouw in de ontwikkeling van 't nageslacht groter dan die van de man over 't algemeen. Dat verschil is er al vanaf het allereerste begin. De vrouw heeft
'n eitje dat niet alleen maar het DNA met zijn chromosomen omvat, maar ook voedsel om het embryo een eerste start te geven; de man levert met zijn zaadcel in feite vooral zijn DNA & 'n staartje om naar
't eitje te kunnen zwemmen. De grootte van eitjes & de afmeting van zaadjes verschillen behoorlijk ...

De man investeert in het nageslacht door middel van het zaad en vervolgens, als hij daarvoor kiest,
door middel van zorg na de geboorte. Bij de man is er meer sprake van keuzevrijheid dan bij de vrouw.

De mate van ouderlijke zorg hangt bij al die soorten samen met de kwetsbaarheid van het jongvolk ...

Het menselijk kind is buitengewoon kwetsbaar en zo is de kans op zorg door de vader bij de mens ook wat groter. Vaderlijke zorg neemt toe met het afnemen van het aantal jongen. Ook bij mensen neemt
de vaderlijke bijdrage aan de verzorging van de kinderen toe als het aantal van de kinderen afneemt?

Heel basaal evolutionair zijn de gronden daarvoor dat als er weinig kinderen zijn het belangrijk is deze
in leven te houden en ten tweede is er meer ruimte voor zorg omdat er minder voedsel vergaard hoeft
te worden. De mooiste tijd van m'n leven was 't huisvaderschap: 'n waardevolle aanvulling op alle jaren
van omzwervingen in tientallen landen. Aandacht, bezorgdheid, creativiteit: dat laatste blijft 't mooiste!

Welterusten, slaap zacht, droom zoet & tell us all about it if you really want to do so: ik ben pa & moe.