Op naar de oeroude Dina met katten, kippen & stoff

Soms (steeds vaker?) verliezen mensen van het ene op het andere moment hun geloof (in iets en/of iemand). Maar meestal gaat daar 'n langere periode van twijfel aan vooraf. Ook degenen die nog wel 'gelovig' en/of 'kerkelijk' blijven, kennen vaker korter of langer perioden van aanvechting en vertwijfeling. Misschien kunnen we zelfs zeggen dat bij de meeste gelovigen er permanent een onderstroom van twijfel aanwezig is die wisselt van intensiteit. Wat dat alles emotioneel bij ons teweeg kan brengen zie je elke dag ook telkens weer in myDi en dat blijkt niet altijd even mak-kelijk te beschrijven in verhaal en geschrift?! De meeste invloeden werken meer van buitenaf op ons in: wat komt er allemaal wel niet af op alle moderne mensen die deel uitmaken van een zg. moderne, verlichte cultuur met haar kritische wetenschap & "scherpslijpende mediacircussen" ...?

'n Cultuur ook die gericht is op de emancipatie in brede zin: zelfontplooiing keuzevrijheid, genotzucht, gedeelde vreugde/smartelijkheden te over!!

Er is ook twijfel die meer van binnenuit in mensen loskomt en aan 't groeien slaat bij tijd en wijle. En natuurlijk wordt ook zulke twijfel mede ge-voed door invloeden van buitenaf. Bijna niemand staat immers volkomen los van zijn of haar omgeving. Alle indelingen & nadere specificaties zijn dus weliswaar kunstmatig, maar hopelijk draagt ons nadenken en opschrijven mee aan een ietwat overzichtelijker beeld gedurende dag & nacht?!

Hoe staat het met al die kloven tussen wetenschappen en geloven? Gelovigen kunnen nogal eens schrikken van wat door dd moderne wetenschap wordt aangedragen aan nieuwe inzichten en verklaringen. Ze voelen zich bedreigd door 'n Big Bang-theorie, simplistische en/of ingewikkelde com-plottheorietjes, of reageren fel op de stelling dat we allemaal afstammen van mensapen en aapmensen uit Afrika. Ook filosofie en psychologie, en hun kijk op mens en wereld, worden soms met argus- of kippenogen bekeken: elk vogeltje zingt, kijkt en stinkt zoals het gebekt is geworden ...

Maar het lijkt vooral het evolutionaire gedachtengoed dat weerstand oproept onder gelovigen, bijgelovigen en allerhande moderne 'ongelovigen' ...

Ze kunnen dit alles zowel heftig bestrijden, of stilzwijgend uit de weg gaan door te doen alsof er niets aan de hand is en dat is meestal niet echt zo heel best voor de beeldvorming rond kerk & geloof? Want geloven krijgt zo het imago van een soort van vrijblijvende hobby die mensen erop nahouden tegen beterweten in. Wat dat betreft kom je onder hindoes, boeddhisten, Joden, christenen en moslims allerlei zeer uiteenlopende stro-mingen tegen tussen uiterst gevoelsmatig spiritueel verinnerlijkt afgescheiden & exclusief tot en met politiek agressief & extreem fanatiek somtijds en meestal staan er ook echt wel belangrijker zaken op 't spel dan wat kleien, figuurzagen, breien, haken of alleen mar zingen, dansen & vrijen ...