oorzaak en gevolg

~*~

We hebben dus
te maken met verschillende tijden in ons mydileven.
Op school leer je dat meestal ook al: verleden tijd die voorbij is,
tegenwoordige tijd die nu is en toekomstige tijd
die nog niet is.

Of ook wel
je kindertijd [als vrucht, baby, peuter, kleuter, kind],
je pubertijd [je weet wel!] en de volwassen leeftijd [die nooit helemaal te scheiden is
van al het daaraan voorafgaande wat je was,
bent en zult zijn].

Vandaar ook
dat die 'naam' van g d
zo goed gekozen is bij nadere beschouwing?
Het is niet 'zomaar' Jan, Kees, Tom, Dik of Harry,
laat staan Marietje, Pietje, Mietje, Elsje of Grietje,
maar 'yhwh', oftewel: die aanwezig was,
is en zal zijn!

Ook "G D"
die eeuwige onzichtbare aanwezigheid binnenin ons
heeft dus een verleden als kind, een heden als aankomende adolescent
en een toekomst als 'alles
in allen' ...

Althans,
zo ziet hij/zij het zelf
door de ogen en oren van mensen:
door iets te benoemen, een naam te geven
roep je het op in jouw
aanwezigheid.

Ons bewustzijn,
je geweten. heeft een oorsprong aan de bron,
vloeit verder in datgene wat ontstaat en geeft een naam aan iets
dat dan pas ook werkelijk goed bestaat:
die eerste zes perioden
van wat is.

En ZO
[rak kach & tat tvam asi]
zijn wij ook: in dat evenwichtige beeld van mannelijk en vrouwelijk.
We zijn vruchtbaar met een beetje goede wil, proberen onze omgeving in onszelf te cultiveren
en brengen zodoende een cultuur tot leven die zich aanpast
aan de omstandigheden.

Dat is wat we deden in GEN[esis]
in het begin, dat is waar we nu mee bezig zijn en dus ook dat waarnaar we samen op weg zijn:
dwars door alles heen allerlei paden en
weggetjes naar 'vervolmaking' ...

Daarvoor
heb je dus ook
bepaalde gedragsregels nodig om jezelf te kunnen handhaven
en elk ander te kunnen begrijpen en helpen: ik ben verantwoordelijk voor mijn ontwikkeling
in verleden, heden en toekomst door geen slaaf te zijn van dwang en stress
maar als vrij mens geen enkele
afgod te dienen;
ik {h}erken
het verschil tussen goed en kwaad
en besef de gevolgen van mijn gedrag:
de wil tot het goede brengt goede vruchten voort en de wil tot het kwade dood en verderf;
woorden en daden zijn gelijk aan elkaar en hebben elkaar nodig ter aanvulling:
zowel rust en bezinning als werk en ontwikkeling hebben ean eigen plaats in mijn leven;
eerbied voor al wat leeft en waaruit wij zijn voortgekomen
maakt leven en groei pas
echt mogelijk;
zonder moord en doodslag,
ontrouw en diefstal,
vals geroddel en domme hebzucht:
alleen zo [rak kach]
kun je ook [tat tvam asi]
liefhebben
en zelf liefde waard zijn
om te ontvangen ~
dat is alles
wat er
is
...

Behalve
dan van
de duur van
die tijden die in
elkaar overvloeien en waarmee wij
dan ook dag en nacht bezig
zijn: waar bevinden
WIJ
ons op die
lijn tussen aanvang en voortzetting
en wat kunnen we
doen om
DAT
proces te
bevorderen?

~@~