Onwards & Beyond: set/chai/isjtar/esther/mordechai

PLUS ULTRA


Vitaal zijn is hetzelfde als doorgaan:
steeds verder dan de plek waar je staat.

Als in "STARTREK" & alle ontdekkingsreizen
in de onbekende heilige landen van alle tijden, plaatsen, planten, dieren & mensen.

Dat is dan ook in 't kort
de symbolische & praktische
bijdrage van 't zogenaamde nieuwe testament aan 't
leven op aarde & onze ervaring van vitaal zijn: niet alleen maar doodgewoon geboren worden & sterven, maar de biologische dood als ervaring van het leven in heelal & eeuwigheid, 'n jaarring, 'n kerf op 't inzicht
& 't gezicht van de mens die ook gestorven is
om ons allen eeuwig leven te brengen
in 'n ijskoud heelal
...

Niet{s} meer
& niet{s} minder:
wat verlies lijkt te zijn,
is in werkelijkheid telkens weer 'n stap verder & nooit meer
alleen maar 'n pas op de plaats. 'n Stap erbovenuit inplaats van eronderdoor.
Letterlijk & figuurlijk verder dan de zuilen van Heracles @ Gibraltar,
waarachter voor 't antieke denken
nog het rijk van
de dood
begon.

HET
ware kenmerk
dan ook van alle bijbelverhaaltjes
& de daaropvolgende nieuwtestamentische
veronderstellingen omtrent eeuwig leven in 't paradijs
als in de Hof van Eden & alle symboliek die de mens eigen is van
voor onze geboorte, gedurende elke dag & nacht
van ons leven & na onze dood:
wij zijn deel van die 'g d'!

Aan 't begin
[zo plachten we dan te zeggen
& aan onze kinderen door te vertellen
als tekens van leven] ontdekken we dat 'g d'
[dat onnaspeurbare 'geheime' deeltje & hoofdingredient van ons bestaan] hemel &
aarde schiep door 't een & ander van elkaar te onderscheiden. Voorheen was die aarde
[onze wereld] nog woest & leeg, terwijl duisternis
over de oervloed lag alwaar 'g ds geest'
over de oerwateren
zweefde
~~~?

Daarom
vertellen we onze kinderen van alle leeftijden:
ER MOET LICHT KOMEN OM TE LEREN ONDERSCHEIDEN VAN DE DUISTERNIS ~
DAAROM BENOEMEN WE DAG & NACHT ALLES WAT WE TEGENKOMEN OOK MET NIEUWE WOORDEN, BEGRIPPEN, DEFINITIES, PSALMEN & GEZANGEN: ZO GEVEN WE DE BLIJDE "G DS"~
BOODSCHAP DOOR VAN ONS VOORGESLACHT
IN DE HUIDIGE GENERATIES
NAAR ONS NAGESLACHT
~~~!

We maken gebruik
van symbolische personen als
Adam & Chava, Kajien & Hevel,
Chanoch, Irad, Mechoe-yaeel & Metoesjaeel,
Lemech, Ada & Tsila, Yaval & Yoeval, stamvaders van hen die in tenten leven en vee
houden, vruchtenplukkers, nomaden
& landbebouwers, tuiniers
in 'g ds aardse tuinen'
in 't land
van ooit
...

Stamvaders
ook van hen die op de lier & de fluit spelen
& Toeval Kajien, de smid & stamvader van allen die brons & ijzer bewerken
& vergeet Na'ama niet! Sjeet, want de Here G d heeft mij in de plaats van Hevel
[die door Kajien was gedood], een ander kind gegeven. Ook deze Sjeet kreeg 'n zoon,
die hij Enosj noemde: in die tijd begon men
de naam van de Eeuwige
aan te roepen.

OELSJEET GAM-HOE YOELAD-BEEN WAYIKRA ET-SJMO ENOSJ: AZ HOECHAL LIKRO BESJEEM YAHWEH

Vandaar ook
dat de mens BEEN-
ADAM of BAR-ENOSJ heette
in die oertijden van duizenden jaren her {& nog steeds!}: toen
"g d" Adam schiep uit rode rivierklei & z'n eigen geestesbloed,
maakte hij hem zo dat hij leek op G d: zo schiep hij hen
mannelijk & vrouwelijk, & hij zegende hen &
noemde hen mens toen zij
werden geschapen.

Om in die sfeer
te kunnen blijven gebruiken we
onze mimiek, gebaren &
taal met alles
erop & eraan
...

Zo zetten we
samen stappen in nieuwe werelden
aan de andere kant van de oceanen, over bergen & door
de dalen van Alpen & Himalayas, Andes & Rocky Mountains,
Kaukasus & Pyreneeen met Suske & Wiske, Lambiek & tante Sidonia,
Jerommeke & Robin Hood: vele duizenden symboolfiguren vol van handgebaren
& begeleidende geluiden, zang & dans in alle talen van de wereld
om ons doorgaand leven te illustreren & te verduidelijken
voor alle mensenkinderen onder
zon, maan & sterren.
Begin er maar aan:
zonder einde!

G d
neemt niet,
maar hij/zij geeft!
Wat geeft het dan:
hier begint het spreken in symbolen
& die vele symbolen barsten van de variaties
van 'licht' & 'paradijs' tot werelsteden van goud & glas, edelstenen & de
koninkrijken der hemelen tot in verafgelegen melkwegstelsels
& de diepten van ons eigen
breinfestijn
...

Doorslaggevend
is 't feit dat 'hij/zij/het'
in alle opzichten naar ons 'plus
ultra' kan leiden, en zelfs naar 't
"non plus ultra". Want in die bijbelse opvattingen
'alsvanouds' is deze g d "ZELF" Het Leven & 't Licht van
de mens [als laatste nakomeling van alle andere planten & dieren,
mensapen & aapmensen]:
me & you.

En wat
zou hij/zij/het
daarom dan ook anders willen
dan in eeuwigheid overal {nu & hier} 'zichzelf'
a.h.w. te {"HER"~}beleven via, voor, van, door & in ons:
Leven dat levensgevend is zonder einde via die beroemde voetstap in
't eeuwige zand van de stranden rondom alle meren, zeeen, oceanen & continenten?
Ook daar zijn wij als 'tat tvam asi', 'rak kach' & 'sjeiwiedeiwiedoewiedei', arbakadarba/abrakadabra
& in jouw handen mijn geest {i/d gloria & hiephiephoera!} niet van g d verlaten
{ondanks alles!}: deze g d is als 'n gevangene van zichzelf &
kan geen leven nemen maar alleen maar geven in alle
mogelijke & 'onmogelijke' vormen
te land, ter zee en in
de luchten
~~~!

Is 't
echt zo moeilijk
om 'zoiets' te 'geloven'?
Je hoeft alleen maar 'hierop' te letten {hier op te letten!}:
al die bijbelverhalen & heilige schriften, profeten, psalmen & gezangen
spreken nu niet meer 'vroom' of 'verheven' via ingewikkelde rituelen,
dogmatische constructies, pauselijke of anderssoortige oekazes e.d.,
maar zeggen enkel dat g d Leven is & dat leven G d is
{of liefde, aandacht, genegenheid & medelijden als je
dat liever wilt horen}! Niets anders
dan juist 'dat' leven dat wij
hebben leren kennen
& liefhebben
...

Leven
als 'n eeuwig
opwellende Bron ~ in deze
verder grotendeels dode wereld
een wonder boven alle andere wonderen
{je kijkt je ogen uit & je oren tuiten ervan: met handen & voeten maken we onze contacten
van voor onze geboorte tot en met na onze dood ~ we horen erbij & kunnen elkaar niet loslaten zelfs als
dat moet 'gedwongen door omstandigheden'} ~ Leven wil steeds meer Zichzelf: daarom {h}erkennen we ook die g d van de bijbel in dat eerste 'gebod' & lijkt hij/zij/het zo vreselijk 'intolerant': daarom is hij ook zo jaloers & zeer 'persoonlijk' {Vader/Moeder/Ouder/Kind/Familie/Stam/Volkeren
& "De Mensheid" in ons} onverwoestbaar aanwezig:
smekend, huilend, lachend, aandachttrekkend,
loslatend & 'inclusief
ieder in
alles'
...

En zelfs
wanneer het 'zou
komen staan te gebeuren'
dat g d neemt ~ doordat hij niet kan verhinderen
dat ons iets werd afgenomen ~, dan nog zou steeds
blijven gelden {in jouw handen: mijn geest}:
hij/zij/het neemt om te geven.
Daarom noemen we hem ook:
'de ander', het gezicht van
g d als spiegel van
onszelf in alle
tederheid &
overgave
...

Slaap
zacht &
droom maar zoet:
tomorrow you can tell
us all about it
if you really
want to:
do so
...