Ongeluk

Ik ben niet zo'n prater eigenlijk over mijn privé leven. Dus alles wat ik de afgelopen dagen opschrijf is weer een nieuwe ervaring. Maar het jaar 2016 zit voor mij sowieso boordevol nieuwe ervaringen helaas niet allemaal in positieve zin. Nu even het zwaarste wat ik heb meegemaakt.

Het is nu een paar maanden geleden dus vind het vrij lastig. Het begon als een mooie dag ik was lekker aan het werk iedereen had goede zin en het was gezellig. Na afloop van mijn werk wat rond een uurtje of 9 zal zijn geweest reed ik zoals altijd weer terug naar huis. Echter ben ik die avond nooit thuis aangekomen. Onderweg naar huis gebeurde het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Er fietste in het donker twee meiden op de weg waarvan ik er 1 nooit gezien heb. Compleet.

Voordat er mensen zijn die gaan suggereren, nee ik had niet gedronken, nee ik had geen telefoon bij me en nee ik heb ook niet te hard gereden. Desondanks was het wel een 80km weg.

Het ergste komt alleen nog, ik heb gedaan wat ik kon, geholpen waar ik kon.... Alleen helaas hielp het niets en is het meisje later die nacht overleden.

Wat ik zelf vind en voel is niet belangrijk ik kan alleen maar denken aan de nabestaanden en ja ik voel me vreselijk schuldig.. het ongeluk speelt zich ongeveer iedere 5 minuten van de dag weer in mijn hoofd af en steeds vraag ik me af hoe kan ik haar niet gezien hebben.

Ik weet ook eigenlijk niet of ik er wel goed aan doe om het op te schrijven.... Sterker nog ik heb geen idee wat ik nu zou moeten zeggen, wat is goed.. Wat is fout. Het is een ondenkbare situatie, die er alleen toch echt is.

Ik probeer desondanks wel zo goed mogelijk mijn eigen leven wel op te pakken uit belang van die kleine. Het laatste wat ik wil is dat hij een labiele moeder heeft die niets kan. Alhoewel het niet altijd even makkelijk is om je rug recht te houden... Ook ik knap een keer... De vraag is alleen wanneer?