First.

Waarom doet altijd het negatieve besluiten om dingen op te schrijven. Negen van de tien keer als er iets positiefs gebeurd wat iedereen juist zou moeten weten laat je het maar voor wat het is, terwijl 30 positieve dingen niet eens opweegt tegen 1 negatieve... Waardoor het bijna lijkt alsof er alleen maar ellende is en er nooit geen einde meer aan komt.

Anyway om een lang verhaal ook lang te houden waar ik vorig jaar zo hard riep na de break up tussen mij en mijn ex. 2016 wordt echt mijn jaar, kom ik er wel achter dat ik dat iets harder had moeten afkloppen. Mijn god we zijn nog maar halverwege en ik begin steeds meer te geloven dat ik een vorig leven heb gehad waarin ik zo dom was om een deal te sluiten met de duivel, en daar onderuit dacht te komen. Nou die puike kerel heeft me gevonden hoor na 25 jaar in dit leven zoeken. Ene na de andere drama vind zich plaats. En dan net als je denkt... Yess eindelijk een beetje positiviteit komt er weer wat bij. Ongelooflijk.

Ik zat van de week even op het strand met de buurtjes te praten waarop de buurvrouw tegen me zegt je moet het echt van je af gaan schrijven ookal kun je inmiddels wel tien delen over je belevenissen uitgeven je moet ergens beginnen. Ik heb haar vervolgens onwijs achterlijk zitten aankijken met de mededeling wie in hemelsnaam gaat het lezen haha. "Nou" zegt ze. "ik." Nou dat antwoord was eigenlijk wel goed genoeg dus vooruit dan maar dan proberen we het.

Goed ik zal morgen ofzo wel beginnen met uitleggen wat er allemaal loos is. Voor nu laat ik het er even bij!

Ciao.