Second.

Oké. Nieuwe dag. Laten we maar ergens beginnen. Even terug naar 2011 waar zo'n beetje de spannende gebeurtenissen begonnen.

In 2011 kwam aan het licht dat ik niet vruchtbaar zou zijn. Mijn menstruaties bleven weg waar ze eigenlijk tot 2010 altijd heftig waren maar bleef wel de krampen houden. Na veel onderzoek moest ik het maar met deze uitslag doen. Ik heb mij er bij neergelegd het zei zo het is niet het einde van de wereld.

Rond december 2011 kreeg ik het daarbij flink in mijn rug en slikte daardoor zo ongeveer een hele strip ibuprofen weg op een dag omdat ik in de horeca werkte en wilde doorgaan. Mocht tevens de pret niet drukken dat ik wel van een feestje hield en dus regelmatig een borrel dronk. Waarom ook niet toch? Je bent jong en je wilt wat. Tevens kon mijn vriend er ook wat van dus vooral lekker veel op stap. Lang leven de lol.

In Januari 2012 kreeg ik allemaal rare verschijnselen "van de medicatie" volgens mijn huisarts. Die moest ik slikken in de hoop mijn menstruatie weer op gang te brengen. Nu zul je wel denken 1+1= 33. Geloof mij ik heb het ook gedacht sterker nog ben regelmatig voor een test zelfs bij de dokter geweest maar het bleef negatief. Totdat ik rare bewegingen voelde in mijn buik. Nu werkt mijn moeder bij de dokter dus die regelde een afspraak bij de verloskundige voor een echo aangezien alle testen negatief waren en ik onvruchtbaar was verklaard moest er dus iets anders aan de hand zijn. In het ziekenhuis kon ik pas halverwege maart terecht voor een APK. Dus op vrijdag 13 januari ging ik met mijn goede gedrag voor een echo. En goh je raad het al. Ik was welgeteld 26 weken zwanger. En alles behalve dik. Ik zou dus al begin mei Mama worden. Dus dat was even schakelen. Gelukkig was het meer dan welkom natuurlijk alleen moesten we even snel alles regelen met zijn allen. Uiteindelijk alles goed gekomen na een ellendig lange bevalling van maar liefst 26 uur, waarbij meneer tijdens het persen in aangezicht draaide waardoor hij niet meer door het geboortekanaal paste omdat het allemaal wat krap is bij mij. Dus die keizersnede kon er ook nog wel bij! Maar goed, ik ben nu de meest trotse moeder van een prachtige, maar ook vooral belangrijk.. Gezonde zoon. Inmiddels is meneer al 4 en gaat naar de basisschool dus de babytijd is echt voorbij gevlogen!

Morgen weer wat nieuws....

Bye!