Nog 'n piepklein myDistukje uit de trouwer ......

Verdieping in boeken, ervaringen & mogelijke conclusies tav onze eigenheid, anderszijn, tederheid, geweld & mogelijke misvattingen ...

'Tijger, tijger' is dus ook zo'n aangrijpend, zwaarbeladen verhaal, vergelijkbaar met Alice Sebolds 'De wijde hemel' & 'Diefstal van mijn jeugd' v/d Oostenrijkse Natascha Kampusch, boeken die je niet zomaar in je koude kleren gaan zitten, om 't zacht uit te drukken. Ook zij passen in 'n bepaald genre: zoek op internet, & je vindt 'r tientallen romans & memoires die over minderjarige slachtoffers van verkrach-ting gaan. TOCH bestaat 'r tussen 'Tijger, tijger' & deze boeken 'n belangrijk verschil. Hoewel NK niet ontkwam aan 'n zekere emotionele binding met haar ontvoerder (Priklopil Wolfgang), was 'r in haar geval duidelijk sprake van dwang & geweld, net als in Sebolds 'De wijde hemel'. DAT maakt hun verhalen voor buitenstaanders relatief makkelijk(er) te bevatten: de scheiding tussen dader & slachtoffer lijkt im-mers ondubbelzinnig ~ de ene is slecht & de ander goed!? 'Tijger, tijger' daarentegen laat juist zien hoe ijzingwekkend complex die ver-houding tussen dader & slachtoffer kan zijn. Margaux Fragoso's vertelt dat zijzelf de aandacht & genegenheid zocht die Curran haar gaf?!

Dat diens genegenheid voor 't grootste deel, maar niet helemaal, op bedrog berustte, drong pas echt tot haar door toen ze haar eigen ervaringen op schrift stelde. "Als schrijver", zo vertelde ze in 'n interview, "besefte ik dat ik op twee niveaus moest schrijven. Ik moest mezelf voortdurend duidelijk maken dat ik GEEN kind meer ben & dat ik DAAROM PC moest gaan leren zien voor wat hij werkelijk was:
DAT was moeilijk omdat 't kind in mij iets heel anders wil(de) geloven! 't Volwassen deel moestvsteeds zeggen: NEE, 't spijt me. Hij was GEEN goed mens. Hij was 'n monster!" Ik denk dat iets dergelijks ook speelde & speelt met oorlogsmisdadigers, volkshelden, terroristen,
bezetters, verzetslieden, aanvallers & verdedigers van alle tijden & plaatsen in 't groot & in 't klein. 't Zijn mechanismes die ingebakken zitten in de menselijke zoogdierlijke aard: de wil tot zelfstandigheid, genegenheid, 'volksangehoerigkeit', rasse-bewustzijn & racisme, 't zoeken naar aandacht, tederheid, liefde, gemeenschap EN onachtzaamheid, haat, afzondering, gespletenheid & aanverwante verwarring.

Met andere woorden bij wijze van vertellen, lezen, schrijven & herschrijven, aanpassen & inzien: 't besef van vriend & vijand binnenin
onszelf & tav 'de ander(en)', de Ander & onze 'eigenheid', aanval/verdediging, (oorlogs)misdaden & de berechting ervan indien mogelijk.