Nog 'n laatste mydiverhaaltje voor 't slapen gaan.

Toch maar een fantastisch doodnormaal gegeven: een uniek lichaam met een geest vol herinneringen. Je begint als een bijna nietsje & eindigt als een van de vele 'ietsjes'. Lichaam en geest blijven in principe 'hetzelfde', maar veranderen gedurende ons leven in iets wat steeds 'anders' lijkt te worden door middel van de ontdekkingen die we doen. Toeval dat neigt tot veelzijdigheid: een klontje cellen dat zich omtovert in iets speciaals ...

Volgens sommige deskundigen kent het leven van de mens vier hoofdaspecten: fysiek, emotioneel, mentaal & spiritueel. Om evenwicht, heelheid & vervulling te vinden moeten we onszelf leren kennen en 'genezen' van dwaalwegen door onszelf te ontwikkelen door al deze kanten binnen ons-zelf te integreren. Ons spirituele aspect is onze innerlijke essentie geworden, onze 'ziel', dat deel van ons dat lijkt te bestaan buiten tijd & ruimte?

Het verbindt ons met de universele bron van alle leven op aarde (en elders). Door ons beter bewust te worden van het spirituele niveau van ons bestaan kunnen we een bepaald gevoel van 'thuishoren' in het universum ervaren. Ons leven krijgt zo meer zin en doel & we proberen er steeds verder in te kijken dan alleen maar onze eigen persoonlijkheid. Dit spirituele niveau vormt een fundament voor onze ontwikkeling op alle andere niveaus. Onze mentale kant is ons intellect: ons vermogen tot denken & redeneren. Het mentale niveau van ons leven bestaat uit onze 'unieke' gedachten, levenshoudingen, 'eigen' overtuigingen & zich van daaruit ontwikkelende waarden, normen met teleurstellingen & krampachtigheden!

Ons verstand kan zowel ons grootste geschenk zijn als onze grootste plaaggeest.

Geen wonder dat men zoiets vroeger placht op te delen in het goddelijke & duivelse: we kunnen zowel in de grootste verwarringen verzeild raken als dieper gaande inzichten blijven ontdekken. It all depends.

Als we het mentale niveau van ons bestaan verder ontwikkelen, kunnen we helderder leren denken, zuiverder voelen, redelijk onbevooroordeeld blijven & toch niet zomaar alles klakkeloos goed- of afkeuren wat we tegenkomen onderweg. Door ons verstand kunnen we een zekere mate van kennis en wijsheid vergaren vanuit onze opgedane ervaringen en uit de wereld om ons heen: wat op ons toekomt spruit voort uit ons verleden -
er is van het begin af aan sprake van wisselwerkingen tussen dat eerste klontje cellen dat zich 'toevalligerwijs' vormde gedurende negen maanden
en de omgeving waarin we ons bevinden, tussen het unieke 'zelf' & alles waarmee we gedurende ons leven te maken krijgen.

De natuur neemt 'n eigen loop vanuit ons genetisch potentieel en alles wat we zelf ondergaan en teweegbrengen: ons emotionele aspect is ons vermogen 't leven ook intenser & 'echter' te ervaren, om zo met gevoel om te leren gaan met onszelf, elk ander & de wereld. 'n Deel in ons verlangt naar zinvol contact met 'het andere' & 'de anderen' die we hebben leren 'kennen' vanaf onze allereerste jaren af aan 'ondanks alles' ...