nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 12 nov 2023 45772176 In ‘58 kréég de Chinese Overheid zodoende
- O 11 nov 2023 45771/‘175 De Heilige Status van Het Geschreven
- O 11 nov 2023 45770/‘174 Ook in ‘t voorjaar van ‘40, toen nazi’s
- O 11 nov 2023 45769/173 Vroegere jagers-verzamelaars klommen ook
- O 11 nov 2023 45768 In de verbeelding ligt het antwoord ........
- O 11 nov 2023 45767/‘39 Ìk zíe Ad aarzelen bij deze conclusie!!!
- O 10 nov 2023 45766/‘38 Als ik de gedachte & logica volg dat díe
- O 10 nov 2023 45765/‘37Híj (zíj/‘t) valt dus niet samen met ‘wat
- O 10 nov 2023 45764 Van de mens is op de eerste bladzij van de
- O 10 nov 2023 45763/‘36Ook die avond praten we urenlang, en hoe
- O 10 nov 2023 45762 Ìk snap die oude Romeinen wel, hun geloof is
- O 09 nov 2023 45761/‘35 Kun je die G d aantonen, bewijzen of be-
- O 09 nov 2023 45760/‘34 Genade en erbarmen worden als eigenschap
- O 09 nov 2023 45759 Àls het tot botsingen kwam, dan spitste zich
- O 09 nov 2023 45758/‘73 Toen joodse atleten zich genoodzaakt