naakte pippi in villa kakelbont met myditommy ...



Blijkbaar
hebben mensen
niet genoeg aan zichzelf
en voelen de onweerstaanbare neiging
om bij anderen binnen te dringen:
aanstaande vaders bij in verwachting rakende moeders
kinderen bij ouders & vice versa omgekeerd [on]evenredig
al die kinderen en 'volwassenen' weer bij anderen
en uiteindelijk sturen ze om winstgevende
redenen naar we menen 'onze jongens~ en meisjestroepen' van tieners en hun officieren
over de grenzen naar weer allerlei andere landen
en volken?

Het onbekende
schijnt dus een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit te oefenen
op menselijke wezens!

In hun hoofden e.d.
ontstaan denkbeelden,
begrippen, concepten en initiatieven om op zoek te gaan
in de naaste en verre omgeving om daar aan hun behoeften te voldoen
ook al slaat dat vaak nergens op en
denkt men alleen maar
'dat het zo is
en/of zou moeten
zijn'
...

Van de weeromstuit ontstaat er dan weer
bij die 'anderen' nieuwsgierigheid naar die 'vreemdelingen'
en gaat men hen na-apen of beginnen er hier en daar
sluimerende kiemen van haat en verzet te ontstaan achter aanvankelijk onderdanig
en later opstandiger gedrag:
men verrast elkaar bij het leven en zelfs na hun dood blijven we uiterst nieuwsgierig
naar wat hen nu eigenlijk allemaal bezielde?

Waarom woonden dezen en geven
hier of daar en deden ze zus en/of zo?

En om al die 'werkelijkheden' en mogelijkheden te kunnen bevatten
[althans pogingen daartoe te wagen],
ontwierpen we eindeloze reeksen gebaren, dansjes en liedjes,
boomhutten, valkuilen [waar we dan ook al ras zelf weer intrapten en - vielen!],
groententuintjes en omheiningen, veldtochten,
grafzerken enzovoorts.

Eerst ontdekten we
wat je allemaal al wel niet kunt doen
met stokken en stenen, schaamlapjes & petjes,
en daarna bleven we druk in de weer met bouwwerken,
offerplaatsen, tempels en kerken, parlementen en
banken om bankstellen en televisie-apparaten aan te schaffen,
weg te gooien en te vervangen na verloop
van tijd en ruimte?

En naderhand
verschaften religies en wetenschappen
ook weer op hun beurt definities & termen omdat die onmisbaar leken
bij het begrijpen en naar de hand zetten
van trucjes en fabriekjes
...

Wat is nu het verschil
tussen al die woorden en termen
die we ooit hebben leren ontwerpen
en hanteren?

Wel, zoals reeds aangeduid,
gingen we onze mysteries
en geheimen te lijf
met dichterlijke woorden als g d en geesten,
duivels, engelen, zielen en oneindig veel gevoelens, indrukken en religieuze uitdrukkingen
om er toch maar enige [vermeende of werkelijke] grip op te krijgen,
terwijl moderne wetenschap meer wat drukker in de weer is met hanteerbare termen en symbolen
die we kunnen bewijzen en ook ietwat beter voor herhaling vatbaar zijn
en het is nog lang niet altijd eenvoudig om die twee 'uitersten' deskundig
van elkaar te scheiden!

Maar woorden
hebben over het algemeen een context nodig
die we dan ook telkens weer iets anders kunnen interpreteren
naarmate de achtergrond verandert of zich van alles
en nog wat voordoet
...

Terwijl termen
eigenlijk geen context meer nodig hebben,
die moeten het liefst altijd hetzelfde betekenen
anders kunnen wetenschappers er nu eenmaal niet op een voorspelbare
en betrouwbare wijze mee werken
bij het beheersen van al die loslopende individuen
en volkeren?

In woorden
kunnen vrij en blij onze gang gaan
naarmate de wind waait, de zon schijnt, we ergens zin in krijgen
of ergens een hekel
aan krijgen
...

In termen
echter worden wetmatigheden geformuleerd
terwijl we ons wel moeten realiseren dat al die wetmatigheden enkel betrekking hebben
op
EEN
enkel aspect van de werkelijkheid die we steeds verder gaan
opdelen in atomen, moleculen, protonen en neutronen
via onze zenuwcellen die van oorsprong nu juist zo vreselijk goed waren
in het hanteren van liefde en haat, zin en onzin,
vreugde en verdriet:
kortom er was chaos
[en 'orde'?]!

Het is dus daarbij
al met al erg belangrijk om 'nooit te vergeten
wat je besloot om weg te laten, buiten beschouwing te laten of zelfs
totaal trachtte uit te roeien'!

Je kunt het
formuleren zo als je maar wilt,
maar als dichter kun je je nu eenmaal heel andere vrijheden veroorloven dan als techneut
en bedrijfskundige?

In de wetenschap
maak je een beperkte selectie uit de gezichtpunten waaronder je de
kakelbonte werkelijkheid wilt onderzoeken terwijl je als kunstenaar aanvankelijk alles kon beweren
wat je maar wou?

Pippi Langkous
leefde nu eenmaal niet voor niets in Villa Kakelbont,
terwijl de universiteit de pretentie heeft een heel ander
bouwwerk te zijn!

Maar
hoe dan ook,
we moeten ons vandaag de mydidag bewust worden
en blijven van die vernauwende aandacht om bewust te blijven
en
NIET
denken zoals dat voorheen het geval was bij de vrije zwervers en nomaden,
bonte beatniks, rondrammelende rolling stones
en hippe volksstammen denken
dat
DAT
residu
dat bezinksel
die uitgekauwde waarheden
DE
enige echte
werkelijkheid
vormt.

We lopen allemaal wel
door elkaar te rommelen en te trommelen vooral met carnaval
maar water is en blijft in de wetenschap H2O en toen de Griekse dichter uit de Oudheid Pindarus zei: "Het water is [nog] het beste!",
dacht hij niet aan chemie.

Zo
zitten [staan
& liggen] wij in myDi
dan ook nog steeds met
die tweespalt opgescheept uit
het kikkerland van ooit
en ons kruitvatland
van NU
...
en uitgerekend NU
krijg ik het verzoek te horen om maar
'een eindje te gaan fietsen naar de zandverstuiving
ofsow'
...
@
engel
knipoogcool!boossneakyblozengaap!nahnahhuilen
verliefdliefdesverdrietverliefd
20 feb 2007 - bewerkt op 04 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende