MAAR WÀT ÌS 'VERDRAAGZAAMHEID' PRECIES & HÓE KUN JE 'T OEFENEN? ToMi: "Geduld wil zeggen dat je je overgeeft aan krachten búiten je om en díe het werk laat doen!" LAAT DE VERVREEMDING TOE! Het voelt echt goed: spiritualiteit van de verdraagzaamheid!
Met dank aan: Tom Mikkers @ Trouwe Verdieping van rel&fil! Tijdens de uitslagenavond v/d gemeenteraadsverkiezingen in maart jl/ll. werd er in 'n café @ 't Haegje 'Minder, minder, minder' gescandeerd, als antwoord op de vraag of men meer of minder Marokkanen in NL wilde?! Dìt voorval zorgde alom voor ophef!
'n Dag later werd ToMi opgebeld of hij wilde meedenken over de opzet van 'n landelijke kerkdienst, waarin de gezamenlijke kerken 'n lans zouden breken voor verdraagzaamheid?
Voor meer, meer, meer, zeg maar! Natuur-lijk wilde hij meedenken, maar plaatste ook kanttekeningen: "Ik vind zo'n sfeer die dan ontstaat ~ 'met z'n allen tegen één' ~ nèt zó griezelig als dit 'Wij willen minder' scanderen in een café [of twee]!
Ik breng verdraagzaamheid in verband met inclusief denken, met bruggen bouwen, níet oordelen, met ruimte voor pluriformiteit zonder je te verschansen in je eigen groep!
Dùrven we elkaar dáárop aan te spreken?"
TM: HÓE kunnen wij ònze onverdraagzaamheid aan banden leggen èn ònszèlf op z'n mìnst ópenstellen voor de mens-heid als GEHÉÉL!?
In de loop der jaren ben ik tot 'n aantal gedachten gekomen die me helpen om mijn eigen onverdraagzaamheid te [leren] betéugelen. Het zijn inzichten waarmee ik mezelf soms tot de orde roep! 1. Door de verbinding aan te gaan!
Verdraagzaamheid gáát over dàt wàt ànders ìs in het bestaan van een ander, maar ook over wat anders is in je eigen leven?!
Verdraagzaamheid is 'n kwa-liteit die je kan helpen om deze situaties úit te [kunnen] houden?! Dàt ìs van lévensbelàng, want het perfecte leven bestaat níet! Het hóórt bíj het leven dàt we zíek kùnnen worden, dat we dóódgaan, dat òngeluk ons trèft! Het leven ìs in essentie òneerlijk: de porties verdriet en [on]geluk zijn niet gelijk verdeeld!
Dàt is dé bittere realiteit, en een volwassen geestelijke levenshouding houdt daar [zoveel mogelijk] rekening mee? Het andere dringt zich altijd op! Nietballemaal in de vorm van de ander die anders is of van het heilige dat ons troosten wil, maar ook in de vorm van gebeurtenissen die je niet wenst, waar je eigenlijk bàng voor bent of die je [blijven] bedreigen ...
Natuurlijk zijn dit soort gebeurtenissen verstorend.
Tegelijkertijd horen ze wel bíj het leven! We móeten ons er dus wel toe verhouden!!
De vraag is alleen: HÓE? Vormen ze een uitdaging? Of een bedreiging? Al lezend & schrijvend dringt zoiets wat beter tot Mor door ~~~