'n Bakkie myDiTroost!

Zo'n
theologie kan
'n helderder visie
ontvouwen op 't kwaad
dat onvermijdbaar in de wereld
aanwezig is, zoals ziekte, orkanen
of ander natuurgeweld, natuurrampen en
ook al ons menselijk falen: dat wordt nu niet langer
meer aan de afzichtelijke onvermijdelijke zondigheid
van de mens of aan de ondoorgrondelijkheid van g d
toegeschreven, maar veel meer gezien
als 'n kwaad dat er al
vanaf het begin af
aan overal
geweest
is.

Men
spreekt in
dit verband ook wel
van 'Darwins geschenk aan de theologie':
't kwaad is in strijd met g ds diepste bedoelingen
en hij/zij/het lijdt daaronder evenzeer als wij mensen
die al met al deze en soortgelijke woorden blijven bezigen
vanuit diverse gezichtspunten. Gelovigen leven uit de hope & dope
dat dit kwaad ooit overwonnen zal kunnen worden en heel de menselijke
[en aanverwante] werkelijkheid doordrongen raakt van de "G ds Geest".
Iets anders is dus eigenlijk wel het kwaad dat wij elkaar & onszelf
blijven aandoen: dat is wel ietwat meer vermijdbaar: daarvoor
zijn we hoofdzakelijk zelf verantwoordelijk. "God" respecteert
hier onze menselijke vrijheid: wel laten sommige bijbel~
boeken zien dat er van g d een moreel appel uitgaat,
denk aan de Tien Geboden en de Bergveldrede{s},
om dit kwaad zoveel mogelijk te voorkomen.
Daartoe kan G d, die we zo uiteindelijk zelf
ook mede 'gevormd' hebben, ons
inspireren. En als mensen dat
toch weer keer op keer de
mist in blijven gaan, dan
kan g d zo voor hen 'n
bron van genade,
barmhartigheid,
liefde en
vernieuwing
zijn: dat kan mensen
op het spoor zetten van inkeer,
verandering, bekering & 'n totaal andere levenswijze
in 't vertrouwen dat deze G d altijd weer nieuwe mogelijkheden
kan openen en blijft mogelijk maken in ons waarom Yesjoe ons ook
op die manier toonde dat G d als 'n echte Ouder/Vader/Moeder
er telkens weer op uit is, in zo'n proces van vergeving
en verzoening, om mensen voor zichzelf en
elkaar te winnen
keer op
keer
...