'n andere kijk op kussen, zoenen, tongen, bekennen

Tat Tvam Asi!?
~
'n helder
hart geeft aan
't hele lichaam kracht:
"Yesjoea in ons ~ 'n andere kijk
op verzoening, verheldering &
genezing voor ieder"

Hoe komt 't zover,
dat 'g d' & mensen zoveel van elkaar gaan houden
dat ze elkaar in feite gaan 'kussen'? Dat is 't effect van ons beider 'ver-zoenen',
als 't goed is. Is zo'n goede intieme perfecte band tussen 'g d & ons' mogelijk. Dat is de vraag:
kunnen jij en ik nu nog wel zo vol van elk ander worden, dat we ahw. verliefd op elkaar zijn: wederkerig
'vol van elkander zodat nooit iets ons meer
kan scheiden ...!

De bijbelverhalen
zeggen van wel in alle mogelijke toonaarden:
is de gemeenschap v/h huwelijk niet 't beeld voor de relatie
tussen geheel & deel, 'g d' & 'gelovigen', 't 'volk van g d's kinderen'
dat om bevrijding & navolging vraagt door alle eeuwen heen overal op aarde ...??!!

"G d" zoekt 'n levende, door liefde bloeiende relatie met mensen, die volkomen wederzijds is. Zonder heidense drogbeelden & illusies
......

Hartstochtelijk verlangen als tussen mannelijk/vrouwelijk, ouderlijk/kinderlijk, broederlijk/zusterlijk, 'plantaardig/dierlijk' & 'mineraal'
.........

Wederzijdse liefde & trouw als teken van 'n huwelijksrelatie tussen 'uitersten' die 'gelijkgestemd raken': zich in elkander blijven verdiepen.

Verzoening is zo dan dus ook nooit meer afstandelijk of puur zakelijk: als 'n persoonlijke relatie puur zakelijk is, verdwijnt de vreugde er-
van uit 't zicht, dan worden huwelijksgemeenschappen doods & dor, dan dooft de vlam & verdwijnt 't ware leven eruit & dat gaat ook op voor 'onze relatie met g d'!

Wat is g d?

G d is 'n aanduiding
voor iets dat zowel 'zweeft in 't rond' als 'standvastig is': 'n soort van levensgeheim dat gaat over tederheid/aandacht, verliefdheid/liefde, schoonheid/bewustwording ~ 'n persoonlijke betrekking tussen geheel & deel die uitersten vereend, elkaar innig
doet (h)er- & (be)kennen, aanvaarden, koesteren,
delen & helen.

De vraag die mensen dan kunnen stellen
is 't alles of niets van: is onze relatie met 't levende ('de levende' aanwezig, mogelijk,
bestaand, 'onderweg' & 'oneindig'? Zijn wij vol van elk ander
'ondanks alles'?

Of is die o zo essentiële betrekking tussen 'uitersten'
'n soort van zakelijk dealtje geworden: het op een 'accoordje' gooien uit zelfzucht,
kooplust, waanzin, opportunisme, 'geschipper'?

Als 'n huwelijk afzakt naar zakelijk niveau
is 't leven eruit & de dood in de pan!

Zo lijken ook veel zg. 'christelijke gelovigen' te lijden aan 'n zakelijk geworden relatie met g d:
men gaat misschien nog wel in de ene of andere kerk, betaalt 'kerkelijke belasting', doet mee aan collectes & inzamelingen, 'avondmaal'
of ander religieus feest, maar 't 'leven is eruit',
'de dood kwam i/d pot'
& 'de droom is uit'?!

"Atonement
at One-ment/tot eenheid komen
is 'opgehouden'/verwaterd
..."




{met dank aan ton de ruiter}