mydizaadjes & ~eitjes in de gloria

Eigenlijk
onvoorstelbaar [&
onvoorspelbaar?] al die
verschillende mensenkinderen,
planten & diersoorten.

Of zoals Mister Natural 't ooit zei:
IT BOGGLES THE MIND!

Geen wonder
dat we zo dus onze fantasie
de vrije loop lieten: de grijze massa
krijgt zoveel verschillende indrukken te verwerken van
binnenin & van buitenaf, dat we meestal op hol slaan & 'r
allerlei soepjes & maaltijden
van gaan brouwen.

We voelen,
denken, ervaren, vertellen,
schrijven, doen en laten tot we
'n ons wegen & gaan
maar door
...

Sommigen
lopen weg met
heilige boeken en schriften
die anderen juist verafschuwen
& graag willen
ontkennen.

Tegelijkertijd
kun je dan ook zeggen:
als je ontdekt wat voor wereldbeelden erachter zitten,
dan is zo bijvoorbeeld de strijd tussen wetenschap & 'Genesis'
helemaal onzinnig net als al die afgodische
godsbeelden & shit-
idolen.

Mensen die blijven roepen
dat 'de bijbel niet klopt', verzetten zich continu
tegen 'n 18de-eeuws beeld van wat er in Genesis [e.v.] stond,
& dat dus helemaal niet meer blijkt te kloppen
behalve voor wat 'diehards'.

[Wat 'n variaties,
mengvormen & uitzonderingen
naar lichaam, geest, groepen,
individuen en
{r}evoluties!]

Ook onze mensbeelden
komen niet meer overeen met elkaar.
Dat was vaak [& soms nog] 'n patriarchaal
& volkomen hierarchisch beeld: de koning had ooit de absolute macht &
de rest van de mensen stond eronder met daaronder nog de slaven
[planten & andere diersoorten], vijanden
& vreemdelingen van
her &
der.

Tussen man & vrouw
{& kinderen} was zo ongeveer eenzelfde hierarchie.
Ook hun kennis was anders.

Hoe zag men voortplanting?

Mannen
hadden zaad,
waaruit nieuw leven kwam.
De vrouwen waren te vergelijken met het land, dat je inzaait.
Je moest goed voor het land zorgen, anders kwam 't zaad niet op, dus
die baarmoeder moet goed blijven ~ en dat werd dan ook nog eens verbonden
met bepaalde ideeen van reinheid & onreinheid - terwijl enige bijdrage
aan 't ontstaan van 't kind door de moeder
niet verondersteld
werd.

Onze
biologische kennis
is ondertussen in bepaalde landen
iets beter & we delen die vroegere beelden nu niet meer.
En toch kan de bijbel [e.d.] nog een hoogst
waardevolle tekst zijn
als wereldliteratuur!

Waarom?

Omdat veel dus gebonden was
aan cultuur & kennis van die tijd. We zijn ons er steeds meer van
bewust dat ook onze kennis en visies beinvloed zijn door het leven van hier en nu in Nederland,
met alle beperkingen: dus relativeren we onszelf
ook meer {?} dan vroeger over het
algemeen het geval
bleek te
zijn.

En als je
gaat denken over al die grote
[en kleine] levensvragen is het prettig dat je ziet dat mensen
die in een ander leven stonden, ook die vragen stelden op een intelligente manier:
Iov/Job is daarvan 'n goed voorbeeld, vandaar dat we het ook daar al
eerder en vaker over hebben gehad.

Hij beent de vragen
helemaal uit, zodanig dat je denkt:
wat houden we nu nog over? 't Zijn hulpmiddelen
om je eigen vragen te kunnen stellen.

Op
't ogenblik
is 't weer wat
meer 'in' om godsdienst
& religie te beschrijven van buitenaf, ietwat
meer aandachtig maar afstandelijk,
als menselijk fenomeen:
als je stil blijft staan
mis je 't per-
spectief
...