myDiwortels/myDizweepjes & aanverwante lekkernijen

Pas in 1948 kregen de joden weer 'n eigen thuis met de vestiging van de staat Israël @ Palestina. De meeste joden wonen nu overigens niet in hun "Heilige Land" (ongeveer vijf & 'n half miljoen), maar in de Verenigde Staten van Noord-Amerika (rond de zes miljoen). Die Amerikaanse vrijheid vormde 'n beestachtig groot contrast met het bijna tweeduizendjarige virulente antisemitisme & totalitarisme @ EU!

Onderhand kent iedereen nu wel de grote lijnen van de geschiedenis na minstens tien jaar op school gezeten te hebben? Ongeveer zo'n zestien miljoen joden op de myDidag van vandaag over de hele wereld sinds die barre eeuwen van weleer onder Grieken, Romeinen & andere 'fascisten', roomskatholieken, lutheranen & talloze sekten & aanverwante gektes van antisjemitisme in de meest chaotische tijden.

De zg. Westelijke Muur of Klaagmuur werd gezien als 'n allerlaatste overblijsel van de Tempel die in 't jaar 70 verwoest werd door Rome.

Sommigen zien het als de heiligste plaats van het jodendom, waar joden (& christenen) bidden & allerlei bijzondere evenementen vieren.

Er is 'n aparte sectie voor mannen en vrouwen. 't Grote plein voor de muur fungeert als 'n soort van openluchtsynagoge sinds juni 1967.

Sommigen komen er zelfs elke dag om hun psalmen te reciteren of 'briefjes aan G d' in de muur te stoppen tussen de oude steenreten?!

Sommige joden (& christenen) geloven dat DE TEMPEL op deze plaats (VOOR DE DERDE KEER!) herbouwd zal worden als 'de Messias' 'r 'terugkeert op aarde'. de muur van 't Tempelplein zit vast aan de islamitische 'heiligdommen' van de Al Aqsamoskee & de Rotskoepel van Omar (net als eigenlijk de hele stadsmuur rondom de "OUDE STAD". Ik kwam er op drie mei '67 voor 't eerst toen de stad nog Jordaans was & het Plein volgebouwd met kleine huisjes & steegjes sinds '48. Op de vooravond van de Zesdaagse Oorlog zong ik 't HATIQWAH in
de kloof van Wadi Musa naar Petra (haSela haAdom) & in de vroege ochtend werd ik gearresteerd, mishandeld, geinterneerd & na 'n tijdje gedeporteerd naar Beirut omdat 'de oorlog' was begonnen op de talloze provocaties van Gamal Abdoel Nasser, de toenmalige grootste held van de Arabische wereld. Kortom: 't was de moeite waard in al die opzichten! Begin jaren '60 naar Italia (Milano, Voghera, Parma, Bologna etcetera 't thuisland van Don Camillo & Peppone). Na 't kamp Vledder wegens 'weigering v/d militaire dienstplicht' & 't Huis van Bewaring @ Assen met 'n zg. A5 naar Hellas, Israël & URDUNIA, India & Nippon, USSR van Wladivostok via Moscow & Kiev naar Odessa & heen & weer again& again all over Israel, Sinai, Hodu and so on ...

ALS iets van jongsaf aan 'in je bloed & brein' zit, dan laat dat ongetwijfeld sporen na: vandaar dus eigenlijk ook al die mydiverhaaltjes.