mydiverhaaltjes voor en na slapengaan & opstaan

Wat zich afspeelt
in het groot kun je ook terugvinden in je eigen mydileven van myDiAlledagsland!
Resumerend & illustrerend kun je er nu simpelweg gezegd nog dit van zeggen in zwartwit taal & teken:
het fundamentele kwaad van de apartheid bestond hierin dat een kleine minderheid blanken absolute macht uitoefende over een zeer grote meerderheid zwarten net zo als Young Ill Kims elite de rest van 't
Koreaanse volk in haar wurggreep wil houden of welke belachelijke minderheid dan ook de rest van onze
mensheid wil smoren in slaafse onderdanigheid, opgeblazen nitwitterij, gezwollen etterbuilen & wapengekletter met allerlei mogelijk en onmogelijk wapentuig, stealth~imagination & geheime afluisterpraktijken.
Israel is daarentegen ondanks alles een zeer vitale, seculiere democratie, waar de meerderheid het voor het zeggen heeft. Arabieren [meer dan een miljoen] zijn er vertegenwoordigd in gemeenteraden, de Knesset en het Hooggerechtshof en velen leveren, zoals dat dan ook hoort in een democratie, stevige kritiek op de politiek
van de regering!
De realiteit
in het Nabije Midden Oosten
is niet zozeer dat Israel, maar de Arabische staten in feite een apartheidspolitiek praktiseren: in Jordania bijvoorbeeld [net als in de meeste omringende "Arabische" landen] kan geen Jood volwaardig burger worden of land bezitten? En hetzelfde geldt helaas 'natuurlijk'
ook voor Saoedi~Arabia, dat aparte wegen en 'plaatsen' voor moslims en niet-moslims heeft aangelegd!
In de Palestijnse gebieden dreigt OOK die radicale islamisering door de Hamas~regering uit te lopen op een islamistische hegemonie over praktisch bijna alle niet-moslims. En uit de Arabische landen zijn sinds het afgedwongen ontstaan van Israel in '48 nog eens een miljoen Joden verdreven, zodat daar nu nog steeds nauwelijks Joden kunnen wonen
of zelfs maar 'op vakantie'
gaan?
De "Palestijnen" {"Filistijnen"/'berg-, vallei- & duinkonijnen'
sinds de uittocht uit Duisterland van meer dan 3000 jaar geleden?} hadden al in '37 een eigen, onafhankelijke staat kunnen stichten zoals dat in die jaren overal ter wereld gebruikelijk was na het fiasco van de wereldwijde vormen van kolonialisme ...
OOK
in '47 was er weer een voorstel om "Palestina" in een Joodse en een Palestijnse staat op te delen?!
De "Joden" hebben vanaf het allerprilste begin van een paar honderd jaar geleden al de deling van het land "Kana'an" geaccepteerd, terwijl de 'locale oerbewoners' en hun omringende stamgenoten tussen Noord Afrika en het Verre Oosten telkens weer de kansen op Palestijnse onafhankelijkheid verwierpen ...
Net zoals de meeste Palestijnse en Arabische leiders niet alleen maar de stichting van een Joodse en 'n Palestijnse staat wilden verhinderen, maar bovendien ook nog eens de Joden van Palestina
UIT
hun historische 'thuisland' wilden verbannen en
HEEL
Palestina
als het ware Judenfrei
wilden maken ...
In '37 stelde de commissie-Peel in een uitvoerig
en zeer gedegen rapport voor om Palestina [een toen nog steeds tamelijk fictief en primitief gebied tussen Groot-Syria & Groot-Egypte] op te delen in twee onafhankelijke staten: een kleine Joodse die in totaal ongeveer zo'n tweeduizend vierkante mijl zou beslaan en een grote palestijnse staat in de rest van het land: die onafhankelijke Joodse staat zou dan moeten komen in het gebied waar toen ook al de meeste Joodse nederzettingen waren, inclusief de vruchtbare kuststreek en het grootste deel van het Noorden, terwijl de rest van Palestina dan moest worden samengevoegd met "Transjordania"
in een onafhankelijke
Palestijnse staat ...
Die commissie deed toen dan ook aanbevelingen
voor een voorlopige bevolkingsuitwisseling om de geplande homogeniteit van beide staten wat te bevorderen: 225.000 Arabieren zouden overgaan van het Joodse naar het Arabische gebied, terwijl dan ook nog eens zo'n 1250 Joden de omgekeerde weg zouden kunnen afleggen? Al met al was het beschikbaar gestelde grondgebied eigenlijk te beperkt om er een Joodse staat te kunnen stichten, maar toch besloten David BenGoerion en de zijnen uiteindelijk om dat verdelingsplan aan te nemen, met tegenzin weliswaar, maar zij beseften toen ook al heel goed dat de Joodse immigratie voor de Europese Joden steeds meer een dringender zaak werd
van leven of dood!
Daarom vond men
dat zelfs een kleine staat beter was
dan helemaal geen enkele [of een Joods 'thuisland' in het 'zwarte' Afrikaanse Oeganda of Oost~Siberia waar Stalin een Joodse nationale entiteit wilde stichten in Birobeidjan]. De tragiek was natuurlijk zoals gewoonlijk dat die paar honderduizend Joden in Palestina, namens wie BenGoerion die beslissing nam, de enigen in de wereld waren die dit begrepen, en dat er verder helemaal niemand naar hen luisterde. Deze Joden in Palestina ~ helemaal weggestopt in een klein hoekje van het Midden~Oosten, nauwelijks meester over hun eigen lot,
GEEN
integraal onderdeel van het toen nog uebervette Britse koloniale imperium ~ hadden zelfs niet het recht om tegen de vervolgde Joden van Europa te zeggen:
"Kom nu maar als de bliksem naar ons toe voordat het te laat is!"
Als de Joden ook maar een heel klein staatje hadden gehad,
DAN
waren misschien
vele honderdduizenden Joden ~ en waarschijnlijk nog veel meer ~ gered van de gaskamers en aanverwante fabrieksmatige vernietigingsmaatregelen voor mannen. vrouwen en kinderen van al die Eurpose landen die onder de voet waren gelopen door het Grootduitse rijk en zijn fascistische kameraden?
Maar achterfa gezien is het ook wel overduidelijk dat de britten zelf nooit echt de intentie hadden om het plan van de Peel-commissie
uit te voeren.
Ook zionistisch voorman Chaim Weizmann
deelde de opvatting van BenGoerion. Hij zei tegen een aantal religieuze leiders dat nogal veel bezwaren had tegen de stichting van een veel te kleine Joodse staat: "Als G d zijn belofte aan zijn volk op zijn tijd houdt, dan is het onze taak als arme stervelingen, die in een moeilijke tijd leven, om zoveel wij kunnen van de overblijfselen van Israel te redden. Wanneer wij dit plan aannemen, dan kunnen we een groter aantal van hen redden dan indien we voortgaan met de oude mandaalpolitiek?"
Terwijl de dreiging van de nazi's groeide, werd in augustus '37 te Zuerich het twintigste zionistische congres gehouden, onder leiding van Weizmann; hij zei daar dat een Joodse staat [hoe bescheiden van omvang dan ook] jaarlijks misschien wel honderduizend immigranten kon opnemen, die waarschijnlijk dus geen enkel ander land binnen wilde laten. Een Joodse bevolking van tweeeneenhalf tot drie miljoen zielen kon de staat in leven houden: daarom aanvaardde het congres dan ook, dat aanvankelijk nogal verdeeld was, toch het opdelingsplan voor palestina ~ ook al zou er nog nader over de voorgestelde grenzen worden gesproken. Je kunt hier dus ook al duidelijke parallellen zien met de huidige situatie aangaande Armeniers, Koerden, Sji'ieten en talloze andere bevolkingsgroepen in diverse landen in en rondom die regio?
De Arabieren en de omringende Arabische staten
wezen evenwel echter het plan onmiddellijk totaal af: zij zouden een Joodse staat op 'islamitisch gebied' tussen Marocco en de Philippijnen,
NOOIT
kunnen aanvaarden:
ALLEEN
de stichting van een Palestijnse staat die
HEEL
Palestina omvatte was volgens hen acceptabel! De ombetwiste leider van de Palestijns-Arabische gemeenschap in de jaren dertig van de vorige eeuw was de groot-moefti van Jerusalem, en familielid van Yasser Arafat {?}, Hadj Mohammed Said Amin al-Hoesseini, die er ook toen al heel diep van overtuigd was dat het zogenaamde "Joods Nationaal Tehuis" in Palestina totaal vernietigd moest worden: tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich dan ook enthousiast aan bij de nazi's, bezocht de gaskamers en wilde die ook dolgraag in Palestina uitproberen en hij bracht die oorlogsjaren dan ook door in Berlijn. Die afwijzing door de Arabieren werd verder niet gemotiveerd door wat goed was voor hen, maar vooral door wat slecht was of leek voor de 'zionisten'. Alleen Emir Abdoellah de grootvader van koning Hoessein van Jordania en aanhangers van de Nashashibi-partij in Palestina waren bereid om het verdelingsplan deels te accepteren.
De geschiedenis is bekend evenals de gevolgen?
Om het enigszins te kunnen begrijpen en te 'verdragen' verdient dan ook aanbeveling om zo nu en dan nog eens op bezoek te gaan in die regio en je op de hoogte te stellen van de wortels van goed en kwaad in al die 'oertijden & ~situaties' en na te gaan wat er allemaal sindsdien heeft plaatsgevonden en wat er nog steeds, zowel hier al daar, aan de gang is
en zich ontplooit.
Iets dergelijks
speelt zich natuurlijk ook af
in ons eigen leven als we ons verdiepen
in het leven van onze grootouders en allerlei familieleden her en der:
ons eigen leven en dat van onze kinderen en kleinkinderen is het resultaat van de lichamelijke, sociale en geestelijke toestand van onze [voor]ouders ~ het 'mydileven' van de 'mydimens' komt ook voort uit die bron[nen] en voert ons allen in de stromen des levens van Elckerlyc in myDiAlledagsland mee
naar riviermondingen en oceanen van waaruit alles is voortgekomen en waarheen
we allen weer terugkeren vroeger of
later
@