mydiverbeelding en verwerkelijking diepbinneninons


-cool!-

WAT
blijft er nog over
van geloof, hoop en liefde?
Wij worden zo nu en dan wanhopig en in die wanhoop
schreeuwen we om een uitweg
uit onze ellende!

Heb je ooit ervaren,
dat, wanneer je in de grootste angst verkeerde,
de roep "Vader/Moeder" [komende/wordende]
in je geboren werd?

Is het een wonder,
dat in ons hart het woord 'vader/moeder' gegeven wordt
aan de 'verborgen bondgenoot', die we vrezen; dat we huilend die naam stamelen
als er geen uitweg meer is?

Wat in ons hart leeft,
is een geest van vrees en onzekerheid.
Hoe kunnen vrees en twijfel de brug vormen
waarover wij tot de "Gevreesde" gaan?

Hoe kan uit onszelf
dit roepen ontstaan tot hem/haar, die ooit voor ons de vreesaanjagenden waren?
Dat is ook het geheim van de nacht @ Pni'el ['g ds~gezicht']:
de oerdroom ...

Het zou
niet zo vreemd zijn,
als Ya'akov in zijn angst voor Esau zich tot "G D" gewend had als de Enige,
die nog redden kon. Zijn angst voor zijn Grote Broer zou zijn angst voor 'g d' overwonnen hebben.
Maar hij heeft G d ontmoet als de Verschrikkelijke, die met hem worstelt, niet om leven te geven,
maar om te doden, niet om te zegenen, maar om te oordelen.
Ook dat zijn de wegen van de menselijke geest
die ooit alleen maar beest
is geweest!

De Oordelaar
[zijn geweten] houdt hij vast om zegen te ontvangen.
Niet zozeer uit Ya'akov de zielepoot die zich vasthield aan de hiel van zijn tweelingbroer {?} is dit wonderlijke. Hij weet niet, of zijn kracht de Oordelaar
om kan zetten in
de Zegenaar.

Daar
moet haast wel iets
van g d zijn uitgegaan, dat Ya'akov doet hopen, dat degene,
die met hem worstelt, hem niet doden zal, maar zijn leven wil vernieuwen?
Niet de vrees drijft de mens naar de Gevreesde,
maar de liefde van g d trekt een mens
naar g ds hart!

En g ds liefde,
die Petra & ShaulPaul predikten, is een oordeel?
Ook JIJ hebt Yehosjoea gedood: de angst, waaronder moordenaars lijden, grijpt hen aan.
Petra [en SP] maakt hen radeloos door er ook nog eens dadelijk achteraan te zeggen, dat juist DIE Yesjoea tot heer door 'yahweh' is gemaakt als 'masjiach': g d is als het ware in hem mens geworden?
Denk er nog maar eens goed overna, net als bij Kain & Chawel,
wie je vermoord hebt!

In hun angst
en beven roepen zij
[en wij]: "Wat zullen en kunnen we nu doen?"
DAN daalt voor hen g ds liefde via masjiach
in hen neer als heilige/helende
geest!

Als
mensen die naam
[Yehosjoea = g d alleen kan redden] uitspreken voor elk ander, dan gebeurt er iets groots?
Het is ook de naam [de betekenis] van hem/haar, die de weg is, waarlangs g ds liefde ons ook in ons huis van duizend-en-een vrezen en bevingen ten diepste aanraakt:
voordat we het weten en zonder dat wij het 'verzinnen',
roepen we: "Vader/Moeder"!

De [enige?]
'zoon van de Vader'
heeft dus ook net als wij 'andere mensen' de levens- en doodsangst gekend en ervaren.
En juist in die ogenblikken heeft hij geroepen: "Vader/Moeder, JOUW wil geschiede!" Ik geef me over aan JOU alleen en in jouw handen
leg ik mijn geest.

Als wij om onze
vader en moeder roepen
dan werkt ook die geest van die enige zoon/dochter van g d in ons [het veelvuldige vereenvoudigt zich].
DAT is "De Geest" die ook ons aanneemt 'als kind van g d'.
De geest van 'kindschap'
[EN 'kinship']!

De verloren
zoon/dochter voelt wel,
dat hij/zij eigenlijk niet meer waard is om kind van zijn vader/moeder te zijn.
Hoe durft hij/zij TOCH naar huis te gaan, terwijl hij niet meer overtuigd is van zijn kindschap en 'kinship'?
Omdat hij in zijn angst zich voorneemt te zeggen: "Vader/moeder, ik heb tegen jou gezondigd!"
Iets in hen was er toch, dat hen zei, dat hun Ouder hun kindschap
en kinship zou redden ...

In onze angst is de roep
"Vader/moeder" over onze lippen gekomen door die geest, die ons dreef, voordat wij er ons bewust van waren en we deinzen ervoor terug om onszelf 'kind van g d' te noemen.

Maar als we eenmaal 'vader/moeder' gezegd hebben, dan noemt g d ons 'kind'.
Deze gevolgtrekking maakt onze eigen geest: is dat juist? Onze geest zou, evenals de 'verloren zoon' uit de gelijkenis, alleen maar 'huurling'/uitzendkracht willen zijn, omdat onze geest die 'kindernaam' helemaal niet zo goed aandurft?

De geest van die ouder/vader/moeder,
de geest die aanneemt en adopteert tot kinderen, trekt zich niet uit ons terug
maar getuigt diep binnenin ons hart en onze ziel: IK [yhwh: yahweh die was en al komende
wordende is in jou] BEN het die jou drong om mij te roepen en jij hebt
ondanks al jouw vrees toch aan die 'naam'
vastgehouden!

En vanaf nu houd IK jou vast met die kindernaam,
die jij jezelf wel moest geven, omdat die geest van jouw ouder{s} jou kind liet zeggen.
Als ik dan aarzelend nog vraag: "Ben ik ook jouw kind?"
Dan antwoord die geest in mijn hart: "Ja, ook jij bent g ds kid!"

Is dat geen verzinsel van mij: een hersenspinsel?
Nee, dat is 'verzonnen' door de vader/moeder en daarom de hoogste werkelijkheid.
Door die geest riep hij [die eerstgeborene]: "Vader in de hemel!" en de geest is het die kan antwoorden ook in ons ['tat tvam asi' & 'rak kach'!]: "Mijn kind op aarde!"

Deze Geest getuigt in onze geest, dat ook wij g ds kinderen zijn.
Een hoger 'heerlijkheid' is er niet, dan dat de Geest getuigt in de volle ochtendstond van het leven,
als onze geest weer wakker gemaakt wordt uit de droom: "Ja, inderdaad, [ook]
jij bent een kind van g d!"

Gesterkt door deze geest
gaan we de komende levensdag in ook al moeten we nu het leven laten.
Ons leven is nu niet meer het huis van duizend vrezen, maar de woning van de ENE 'zaligheid': dat ook wij 'vader/moeder' mogen en kunnen zeggen [ook al hebben we misschien onze aardse ouders nooit gekend of ontmoet]: we 'moeten' haast wel zo zeggen tot onszelf,
omdat de Geest ons er zelf
toe 'dringt' ...

G ds kinderen
- erfgenamen van g d - mede~erfgenamen
van de 'gezalfde/gezegende'
masjiach/christos.

Het verborgen geheim,
de schat in de akker: het rijk g ds.
De verborgen bondgenoot: zijn erfenis is lijden, want hij heeft geleden.
Zijn erfenis is zijn kruis, want hij is gekruisigd. Zijn erfenis is de heerlijkheid, want hij is in zijn heerlijkheid.
Ik ben overtuigd, bij wijze van spreken, schrijven en doen, dat het lijden [ook] van de tegenwoordige tijd
niet te vergelijken is met de heerlijkheid die ons nog wacht en die [ook ons] eenmaal geopenbaard zal worden in het vertrouwen dat die vader/moeder ons geeft: zijn/haar kinderen!
JOUW Geest is het die ZO ons hart weer maakt voor jou als 't hart is
van een biddend kind en dan gerust zijn slaap begint,
dat eerst zijn moeder kust
en JOU.

Volgens
de 'eerste brief
van Petra':
[3]

Heilig
is die naam
van de g d en vader
van onze heer Yehosjoea
haMasjiach:
in zijn ontferming
en barmhartigheid heeft hij ons opnieuw geboren doen worden
door de opstanding van Mosjiach Yesjoea uit de dood,
waardoor wij leven in hoop
door geloof in liefde.

Er wacht ons,
die door g ds kracht worden beschermd in ons geloof,
in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis
die nooit verwelkt.

Je ziet de redding tegemoet,
die aan het einde van de tijd zeker geopenbaard zal worden in ons.
Verheug je hierover, ook al moet je nu tot je verdriet nog een korte tijd allerlei beproevingen verduren. ZO kan de echtheid blijken van jouw geloof - zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud,
dat toch ook in het vuur wordt getoetst - en zo verwerf je lof, eer en roem wanneer
Yesjoe mosjiach zich zal openbaren
in allen en alles.

Jij hebt hem lief
zonder hem ooit gezien te hebben
en zonder hem nu te zien geloof je in hem
en ervaar je een onuitsprekelijke, hemelse vreugde,
omdat je het einddoel van jouw geloof bereikt:
jouw redding.

Wat die redding inhoudt,
trachtten de profeten al te achterhalen
toen ze profeteerden over de genade die ons ten deel zou vallen.
Zij probeerden vast te stellen op welke tijd en op welke omstandigheden
de heilige geest van de gezalfde, die in hen werkzaam was,
doelde toen deze hun zei dat die zou lijden en daarna
g ds luister zou delen.

Er werd hun geopenbaard
dat deze boodschap niet zozeer voor henzelf bestemd was
maar voor jullie en ons, en nu is deze boodschap door hen aan jullie verkondigd en doorgegeven, gedreven door heilige geest die vanuit de hemel werd gezonden:
het zijn geheimen waarin zelfs engelen graag zouden
doordringen.

ZO
kun je het ook
zien.

~engel~
09 sep 2006 - bewerkt op 10 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende