mydistapjevoorstapje uithuilen & opnieuw beginnen!


*
DE
vraag is
natuurlijk: hoe is
het zo gekomen? EN
vooral dus ook: wat KUNNEN
we er eventueel nog aan doen!
Je moet dan ongetwijfeld beginnen bij het
allereerste en van daaruit de lijn[en] volgen
naar het heden ... Dat noemt men ook wel evolutie,
oftewel geleidelijke ontwikkeling uit iets tot iets anders, hogers, beters,
'aangepasters': vanuit het verleden komen bepaalde suggesties van mogelijkheden naar voren,
die zich afhankelijk van omstandigheden en innerlijke capaciteiten
al of niet doorzetten
in de toekomst.

Aan
de ene
kant heb je
dus als het ware
'blinde' machten [dommekrachten] ter overleving/aanpassing,
en aan de andere kant 'bewuste' machtsverhoudingen [autoriteiten] die zich opwerpen tot dominantie?
Elk kind krijgt een pakket lichamelijke/geestelijke capaciteiten mee van vader en moeder die zich al bevinden in een toestand van meer of minder evenwicht met hun omgeving
op grond van wat daaraan weer voorafging!
En wij zijn wat we worden door
die voorwaardelijke reactie
van oorzaak en gevolg.
Zo ongeveer ...

BIJ
gebrek aan
bevredigende machtsstructuren en
evenwichtige verhoudingen komen we
voor een probleem te staan: onvermijdelijke vragen
verrijzen uit dat soort situaties en we moeten dan ook vroeger of later
beslissen wat we eraan moeten doen om vanuit instabiele omstandigheden weer
te geraken naar een voorlopige balans om op adem te komen en ons wat beter te kunnen bezinnen ...
Vanuit een 'oersituatie' zijn we overgegaan naar steeds verdergaande aanpassingen en vergissingen!
En om te geraken tot wat we wensen en waar we van gaan dromen
zijn impulsen tot voortgaande stimulatie
onontbeerlijk?
=
WAT
voor bezigheden
houden we er al of niet op na:
wat doen we tussen opstaan en slapen gaan
om onze situatie te verbeteren [of te verslechteren]?
Is er sprake van een redelijk gezonde voeding en een geestelijke voorbereiding op wat gaat gebeuren?
Zijn we ons eigenlijk wel bewust van wat we aan het doen zijn en welke mogelijkheden we hebben?
Of is en blijft het bij een herhaling van eens 'aangeleerde' automatische gewoonten?
DAAR ligt ergens ons keuzemoment om te kunnen bepalen wat we aan het
doen zijn en waarom, wat we eraan zouden kunnen doen en of we
daartoe bereid
zijn!
=

MAAR
Sint Jan
roept nu uit
zijn dal aan de 'zee':
ik moet me voorbereiden op de
herhaling en uitbreiding van oefeningen,
samen met het eten, drinken, bewegen en 'ontwikkelen'
van MIJN mogelijkheden binnen MIJN omstandigheden naar het schijnt.
EEN ding staat wel als een paal boven water: zonder enige vorm
van bezinning en uitwisseling van gedachten
ben je absoluut nergens, want dat is
'de aard van het beestje' dat zich
'mens' wil noemen
en wil zijn
...

@
19 dec 2006 - bewerkt op 17 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende