Allemaal heel mooie woorden over bv. god & gebod, gewonden & hun genezing, verlossing en bevrijding door lijden, nieuw leven & wat al niet, maar als vertegenwoordigers van 'die richtingen' tegelijkertijd de grootste misdaden kunnen plegen, waar blijf je dan? Enige gedegen zelfkennis & onthullende openheid is hier & nu wel op z'n plaats: dat blijft natuurlijk ook gelden voor al die betweters die g d 'afschaften'!
Maar goed, ik wou meer te weten komen over Nouwen, & wil verder geen tijd verspillen aan pausen, dictators & andere zg. 'hoogheden'!!
Henri: "Welke implicaties heeft dit gezichtspunt voor 't persoonlijk leven v/d 'pastor'"? De verleiding is groot om de 'hoe'-vraag te stellen:
"Hoe word ik 'n levende herinnering aan G d; hoe accepteer & herstel ik de verbinding; hoe til ik ons individuele (myDi)verhaal op in het goddelijke Verhaal!?" Deze vragen vormen 'n aanvechting voorzover de fundamenteler vraag erdoor wordt vermeden: "Wie ben ik als een levende herinnering aan g d?"
De voornaamste vraag is inderdaad geen vraag van 'doen' (alleen), maar 'n vraag van 'zijn'! Wanneer we spreken over de pastor als 'n levende herinnering aan g d, dan hebben we 't niet over 'n technisch specialisme dat we ons eigen kunnen maken door 't aanleren van bepaalde hulpmiddelen, technieken & vaardigheden, maar over 'n manier van zijn (worden) die 't hele leven omvat, werken & rusten, eten & drinken, bidden & spelen, ingrijpen & afwachten. Voorafgaand aan professionele vaardigheid hebben we 'n spiritualiteit nodig, 'n manier van leven i/d geest waardoor alles wat we zijn & alles wat we doen 'n vorm van herinneren wordt .......
We kunnen 't ook ZO zeggen: om 'n levende herinnering aan 'de Heer' (vader/moeder/kind) te zijn, moeten we wandelen in zijn (& haar) 'tegenwoordigheid', zoals Avram deed. Wandelen 'i/d tegenwoordigheid van g d' houdt in dat we ons ZO voorwaarts bewegen in 't leven, dat al onze verlangens, gedachten & daden voortdurend door Hem/Haar/'Het' worden geleid. (Er is sprake van oorsprong/wortel/tak ...)?!
Wanneer we 'wandelen i/d tegenwoordigeheid van die "Heilige"' ('t helende), dan herinnert alles wat we zien, horen, aanraken of proeven
ons aan "Hem/Haar". DAT wordt bedoeld met 'biddend leven' (gewetensvolle overgave). 't Is GEEN leven waarin we veel gebeden uitspre-ken, maar 'n leven waarin we niets, absoluut niets, doen, zeggen of begrijpen LOS van hem/haar/het die (ipv 'dat'

oorsprong & doel is van ons bestaan. [Ik bedoel dus niet per se (per se niet) 't aanhangen van 'n beweging, organisatie, tempel, kerk, moskee, sekte/gekte, maar onze innerlijke houding, geworteld in DEZE oorsprong van oorzaak & gevolg: inclusief denken/doen in tegenwoordigheid van geest.]