mydipoesjes & ~katertjes {strijdbijl op oorlogpad}


Schijnheiligen,
lafaards, domkoppen
& fanatiekelingen sluiten
hun ogen voor de werkelijkheid
en blijven stilstaan bij wat ze graag
zouden willen zien: ze zien
puinhopen en zingen
van mooi
weer.

Daarom
wil ik eigenlijk heilig zijn,
dat wil zeggen: iemand die de dingen
bij hun naam noemt en ze tot hun
bestemming kan
brengen.

Niet
alleen dingen,
maar ook planten,
dieren en mensen ~
laat ze nu allemaal maar bij mij komen.
Ook zijn mijn mydiverhalen geen mooi-weer-verhaaltjes:
ze proberen te zeggen waar het op staat en waarom het ten diepste gaat.
Geen volkomen flauwekul van kutsmoesjes en lul-maar-raak maar echte waarheid:
iedere zin met "G D" als hoofdonderwerp is waanzin als een slag in de lucht en uitroepen als:
'g d is liefde' & 'g d is dood'
slaan allang nergens
meer op?
Het is
TE
zwaar beladen en te zeer misbruikt.
Religie is nu niet meer nodig voor iedereen,
maar kan sommigen nog wel helpen.
G dsdienst is ervarings-gegeven,
een kwestie van doen en laten
& niet meer van loze geloofs~
belijdenissen, mooie woorden:
veel domme daden,
doorgaan met net doen alsof [er niets aan de hand is],
niet meer durven voelen, denken. praten en doen, zinloos ontkennen of extreem uitvergroten,
opjutten, misbruiken en belazeren.
Iedereen kent nu tegenwoordig onderhand toch ook wel diverse mensen
die wel 'gelukkig'/redelijk/aardig waarheidszoekend/rechtvaardig zijn,
maar niet meer 'gelovig/kortzichtig/ouderwets
oppervlakkig/onverschillig?

Het
lijkt me
nogal verdacht simplistisch
en aanmatigend om te zeggen dat er geen geluk of zin is buiten de bestaande religies om ...
Toch kun je je voorstellen
dat er een verschil is
tussen gelukkig zijn
MET & ZONDER
'religie' & buiten
'ouderwetse'
g dsdienstige
inspiratie?

Dat
heeft te maken met doel,
zin en wezen van religie: orde aanbrengen in onze fundamentele chaos
en richting geven aan onze onvermijdelijk opkomende angsten, onzekerheden,
verdriet- & dankbaarheidsgevoelens. Zo is nu eenmaal ook
de ingebakken/aangeboren aard der mucho macho
homobi bonobo's.

Het
kan ons
wat rust geven
en ruimte misschien waar en wanneer we ook aanwezig zijn
om zo met behulp van religie ordening te zien waar wetenschap
[nog] geen antwoorden
kan geven
...

We hoeven
niet meer mee te gaan
met de willekeurige waan van de dag [of van ooit in ver verleden of in mogelijke toekomst]!
Religie kan ons een [voorlopig] adres geven voor al onze klachten, gevoelens van opstand
en weerstand, onvermogen
en beperktheid?

Het
geeft ons
iemand [of iets] om mee te vechten &
te worstelen, om mee te delen, ons aan te spiegelen en 't onbekende tegemoet te treden?
Misschien zijn er dus ook wel zo nu en dan heel verschillende vormen van geluk
voor heel verschillende mensen.

Zoals 't
'gezellig' winkelen of 'n borrel drinken,
genieten van psychedelicatessen onder vertrouwde omstandigheden en een aantal vreselijk leuke dingen doen ook al kunnen die maar voor korte tijd bevrediging geven:
ook daarin kunnen allerlei mensen zich heel gelukkig bij voelen
zelfs al is 't instant geluk en al duurt 't
maar even
...

Kommersjele
oppervlakkige gelukscursussen
zijn wat mij betreft wat teveel gericht op die [te] korte & momentele bevrediging{en}:
het zijn dan ook ideale achter- & ondergronden
voor sektarische bewegingen?!

De ene mens
is daar nu eenmaal wat positiever over dan de andere
& 'n cursus 'gelukkig worden' kan ook een begin zijn
van een veel langer traject?

Alles waar we mee
te maken krijgen heeft begin & einde,
ook de betekenissen die we kunnen hechten
aan 't 'drieletterwoordje g d'?!

Het
christelijk geloof
is wat ons nu en hier betreft
geen allesoverheersend recept meer om gelukkig te zijn of te worden,
net zo min als enige andere religie, stroming of aan- & 'in'-geboren neiging via ras,
volk, cultuur, taal of veranderende
symboliek.

Maar 't verschaft
wel associaties en rituelen
die soms kunnen voorkomen dat iedere keer weer opnieuw allerlei ingewikkelde keuzes gemaakt moeten worden.

De ene mens
stelt dat op prijs en de andere
wil juist WEL 'elke dag opnieuw' kiezen en delen, onderzoeken & trachten onder woorden te brengen
als 't kan. In die zin staan priesters, rabbijnen, pastores, dominees & allerlei zieleherders
echt niet helemaal zo heel erg ver
van elkaar af?

Ik zie
zo nu en dan
wel op zondagen bijvoorbeeld
dat mensen de kerk [e.d.] 'n beetje
vrediger verlaten dan ze er binnengingen! Maar als geloof al beijdraagt aan ons meestal vluchtige 'geluk',
dan kan dat hoogstens een bijkomend neveneffect zijn en nooit een doel op zich zoals bij Amerikaanse sekten & allerhande mallotige zelfbevredigingsstromingen
in het openbaar rond vlaggen
& nationale gebaren.

Alleen
maar geloven
om 'gelukkiger'/beter/braver/'geredder' te worden,
dat is en blijft way mij betreft uit den boze en volkomen onmogelijk behalve in sommige dierentuinen met mensapen onder
aapmensen
...

"Gelukkig zijn,
dat is geen categorie in de bijbel:
het is er helemaal eigenlijk niet aan de orde afgezien van 't veilig met je familie kunnen vertoeven
onder je eigen vijgenboom wat bijzaak blijft van een geheel aan mogelijkheden, geschiedenisinterpretaties
en vergezichten!"

Ik vroeg mijn moeder
eens 'n keer of zij haar werk leuk had gevonden
[vanaf haar 12de tot haar 21ste als een soort van Assepoester in een groot 'bagger- &
waterwerkgezin' & daarna als 'dienstmeisje' meer dan tien jaar voor 'rijke families' & die oorlogsjaren
vol spanning, onderduik, arrestatie, strafkamp, die fatale kogel middenin december '44 {en mijn
"oceanische baarmoederlijke aanwezigheid"} en al die jaren daarna als zelfstandig
'pensionhoudster', kamers verhuren en anderen helpen bij geboorte/bevalling en
zorg voor kinderen en dergelijke}! Zij keek me verbaasd aan:
ze werkte omdat ze moest overleven en omdat er ook brood
op de plank moest komen en omdat zij een verantwoordelijk
lid van de samenleving wilde zijn & of dat werk leuk was
heeft ze zich nooit kunnen afvragen & zij vond 't
eigenlijk maar verwend dat ik dat wel belangrijk
vond na 't werken in psychiatrie, revalidatie,
fabrieken, kantoren & rond~
zwervend.

Zij
was wel
haar hele leven
van jongsaf aan ondergedompeld geweest
in christelijke {protestantse, joodse & roomse} gezinnen,
maar het ging in de bijbel niet [in de eerste plaats] over 'geluk'
maar over de menselijke verplichting je voor 'de ander{en}' in te zetten:
over het hebben van hoge verwachtingen. Want als
je [te] weinig verwacht dan ben je al snel 'gelukkig'
terwijl 't juist de bedoeling is om heel veel
te kunnen verwachten?

De bijbel vraagt
dat we meewerken aan een rechtvaardige{r} wereld:
dat kan soms heel erg frustrerend zijn, inderdaad,
maar er wordt dan ook
WEL
een heel erg
vreugdevol perspectief
geboden
...

Dat beloftevolle
geeft oms ruimte om te kunnen ademen
& vrijuit te spreken, zo is de bijbelse bedoeling!
Maar die heidense kommersjele oppervlakkige sektarische 'goedkope' kwakzalverachtige
gelukscursussen zoals "The Secret", Morele Herbewapening of wat voor gekte dan ook, Nationalisme/Fascisme/Communisme/Sektarisme & dergelijke
zijn in feite compassieloos: dat soort streven naar 'geluk'
ontkent de menselijke tragiek
en ons levenslot!

Want
HOE
zit 't dan
met de mensen
aan 'de verkeerde kant van de spoorbaan'?
Sommige mensen zijn nu eenmaal niet zo goed in cursussen
van allerlei ouwehoerende goeroes of hebben er zelfs nu doodgewoon geen geld voor
of ze hebben gewoon altijd pech, ziekte,
'n handicap of last van
overtollig toevallig
leed
...

Het
gaat ons dus
in de grond van deze zaak
om 'alle' mensen in 'al hun verscheidenheid'
& daar is dan ook soms stilte voor nodig, bezinning en voortdurende 'groeimogelijkheden'
i.p.v. losse gelukscursussen, kwakzalverachtige bewegingen, kommersjele trainings~
instituten vol Yomandistische
Ratelbanderij
e.d.
...

Geluk
heeft te maken
met ons verbonden zijn &
dat vraagt onze levenslange investering:
't kost ons tijd en
moeite &
BLIJFT
altijd & overal
de moeite
waard.

blozen
engel
cool!
knipoog
07 nov 2007 - bewerkt op 22 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende