mydiplacebohypothese: medicijn & praktijk psyhifi!

*

WAT
je gelooft
dat maakt je nog niet
tot mens?

Menszijn
kun je vergelijken met
het uitoefenen van een praktijk,
zoals dokters
dat doen!

Er zijn ook slagers,
niet iedereen is dokter,
verder heb je nog popzangers en rappers,
sporters & studenten,
chauffeurs, vakken- & zakkenvullers,
fabrieksarbeiders en kantoorlui,
ambtenaren en leraren
en huisvrouwen,
ik noem maar enkele
maatschappelijke rollen
in het wilde
weg ...

-
Daarnaast
ben je soms ook
nog vader of moeder, dochter of zoon,
opa of oma, 'naaste', buur, vriend van dezen en genen
en 'speel' je weer allerlei andere rollen:
heel ons mydileven
bestaat uit rollen die we spelen ~
daarom noem ik menszijn
het uitoefenen van
een praktijk!

-
En
de speler
van al die rollen,
de praktijkvoerder ben ik,
dezelfde 'ik' die we al eerder tegenkwamen,
die mydistuurmanvrouw, dat mydikind
met het roer van mijn
mydibootje
in 'eigen'
handen?

-
ALLE
MENSEN
oefenen - in de zin zoals we dat zonet beschreven -
een praktijk uit, want op een andere manier
kun je nu eenmaal [tegenwoordig]
niet 'mens' [meer]
zijn ...

-

Maar
MAAK ik er ook
wat van?

-

Voetballen
kun je leren,
net als al die andere rollen
die we spelen,
je KUNT er
zelfs
heel goed
in
worden!
-

Maar
kun je ook leren
hoe je moet 'mensen'
[Aristoteles gebuikt dit gekke werkwoord al]
EN: hoe bereik je
op DAT terrein
'de top'?
-

Door
je verstand te gebruiken,
tenminste als je daarvan wat hebt
meegekregen ...

-

En
DAAR
begint ook de misvatting
al!

Een
TOPPER is,
in de ogen van heel veel mensen,
een directeur van een multinational:
vul maar het een of ander drieletterwoord in:
KLM, BVD, IBM, VVD, CDA, SGP of
'iets dergelijks' ...

DAT is
inderdaad [soms]
heel hoog op de maatschappelijke ladder,
maar ben je ook als mens dan
een 'topper'?

In
menige
Amerikaanse film is de topman
[rancher, tycoon, detective, president, generaal a.s.o.] dat niet,
hij is juist een patser [in de film,
niet in het 'echt'! ik haast me dat er extra
bij te zeggen] ...

Om
een topman
of -vrouw te worden als mens,
DAT is heel wat
anders!

-

DAT
begint
bij 'het zich aangesproken voelen door anderen
die jou nodig
hebben'.

-

Aan
het gevoel
en niet aan de ratio, het verstand, is een mens
mens geworden, en worden wij dat
tot op de mydidag van
vandaag.

Het
verstand
komt met de jaren,
niet alleen in voorkeur staat het als tweede,
maar ook in de
volgorde.
ALLE
grote 'wijsgeren' wisten 'het':
de passies, de emoties gaan voorop,
en je verstand is de techniek die jij ontwikkeld hebt
om ermee om
te gaan.
DAT
betekent WEL,
dat wij zonder verstand, als mens en als mensheid,
NET zo verloren zijn als zonder gevoel
voor 'de ander'.
Zonder verstand,
het inschakelen van de ratio,
kun je niet eens onder woorden brengen
[dat kostte je minstens EEN leer- en/of lesboek & vroeger zelfs
een 'heilig' boek] waarom menszijn begint
met gevoel ...
Niettemin,
een computer
kan van alles en
nog wat van ons overnemen,
BEHALVE
ons besef dat we ons
echt aangesproken voelen
door anderen.
-
Verstand
en vooral gevoel,
beide hebben we ze nodig om onze praktijk van mens
te kunnen uitoefenen!
Maar die top:
HOE kom je
DAAR?
-
In
het vorige
mydiverhaaltje
sloegen we er
[alweer]
de apostel PAUL op na
[in 1 Korinte 13],
en DIE gooit het over de boeg van geloof, hoop
en [vooral] {'vermenselijkende'/"MensWording"}
liefde!

Honderden
keren gehoord,
de eerste 'mydiproefwerken' die ik maakte
kregen ook DIE tekst als onderwerp:
ik vond het wel mooi, maar zag er ook vaak niets
'verbazingswekkends' in.
NU doe ik dat WEL:
er staat heel wat
anders dan je
[op het eerste gezicht]
denkt ...
-
Laten we
beginnen met geloof.
Geloof heeft een mens nodig om bergen [werk] te verzetten,
en dat moeten we, soms zelfs
dagelijks.
-
Die directeur
van een multinational misschien nog het minste, want DIE
heeft zoveel handlangers [net als topcriminelen?]
aan wie hij kan
delegeren!
-
Maar mijn buurman,
die op z'n eentje een boerderij moet runnen,
honderd koeien moet melken,
twee keer per dag,
DIE moet dat WEL, en niet ALLEEN maar bergen kuilgras,
hooi of bieten ...
-
En een moeder
met MEER dan EEN of TWEE kinderen,
die ook nog vaak 'n
[al of niet parttime] baan heeft,
die al HELEMAAL?!
-
Geloof
heb je dus hard nodig,
om wat van de uitoefening van je praktijk te kunnen maken,
geloof in de zin van vertrouwen;
daar gaat het
over.
-
MET dat
vertrouwen wordt een mens
als het ware bij wijze van spreken en schrijven als het ware al vanaf
onze geboorte
toegerust.
-
"SPONTANE
LEVENSUITINGEN":
daar reken ik geloof als oervertrouwen onder ~
zonder geloof vaart niemand
wel ...
-
Maar
vertrouwen heeft een anker nodig,
mensen bedenken al spoedig een 'iets', of een 'iemand'
[naar voorkeur met een hoofd- of kleine letter],
of desnoods zichzelf, om dat vertrouwen
vaste grond onder onze voeten
te geven.
-
DIE
invullingen
brengen ons bij geloven in de zin van 'aannemen' of
'voor waar houden'.
DAT is kennelijk 'de kunst':
mensen geloven alles,
als het maar
HELPT!
-
OOK
bijgeloof kan bergen verzetten,
bedoel ik.
ZO belangrijk kan het voor waar houden alvast niet zijn
[behalve als je echt denkt 'in de hemel te komen', of daar zelfs
'op de eerste rang' komt te zitten, of als je jezelf opblaast om zoveel mogelijk 'andere' mensen mee te slepen in je ood: DAT is catestrofaal bijgeloof] ...
-
Maar
PAULUS
[die oerkabouter
van voor tweeduizend jaar]
bedoelt niet allerlei gekke dingen,
hij bedoelt dat geloven op z'n 'christelijks' bergen kan verzetten.
Maar dan wrijf je je ogen uit: dat brengt je niet
aan de
top!
-
De
'pasto[o]r'
die zich het vuur uit de sloffen loopt
om zijn "KUDDE" te verzorgen,
hij wordt geen topper,
niemand wordt dat van bergen
verzetten.
-
De top
bereik je kennelijk
langs een andere
weg.
#