mydinaakt onopgemerkt in de kleren des keizers ...
** vrij [on]zinnig vervolg op het vorige trouwe & koppige mydi~ vervolg- verhaaltje ...
*
Je stapt een kamer binnen met een krakende vloer, een vervallen schoorsteenmantel, vergeeld behang en je ziet een vliegtuig van Panamarenko [of Prins Bernhard voor mijn part] staan en plotseling hoor je de stem van 'n [de EEN of Andere onechte] dichter die een echt gedicht mompelt over de [on]draaglijke [last] en lichtheid van het hiernamaals
Als ik denk aan de wereld voor mijn geboorte, mijn hiervoormaals, dan zie ik een weidelandschap met vee onder een eindeloze hemel. DAN ben ik 'onder het vee' zeg maar [bij wijze van spreken en schrijven]. DAT is het grensland waar ik uit vandaan gekomen ben. je zegt tegen ons dat DAT is HET grensland {het grasland van de eeuwige jachtvelden der helden en heldinnen?} het laatst van de wereld hier om ons heen je zou willen weten wat voorbij daar is voorbij het steeds weer zichtbare zelfde: je denkt aan vroeger aan 1 KOR 13: NU kijken we nog [naakt?] in een wazige spiegel {des tijds} maar straks staan we oog in [elk anders] oog de tijd waarin ik begon te worden die ik ben geworden en [nog] steeds [alweer?] wordende ben ... de reikwijdte van het veranderende visioen/gezicht/droom/belevenis: Je kijkt over het land de ontelbaarste keer in je leven naar waar het ophoudt je zegt tegens ons dit is het grensland het laatst van de aarde hier om ons heen je zou willen weten wat voorbij daar is voorbij het steeds weer zichtbare zelfde je zoekt in de schimmige einder misschien een gezicht maar je weet niet van wat of van wie
je denkt aan vroeger aan 1 Korinte 13 nu kijken we nog in een wazige spiegel maar straks staan we oog in oog je kijkt in je hoofd en je ziet er het landschap dat achter je ligt en waar je nooit meer [hetzij dan dat ...] [alweer] zult zijn je ziet daar je jeugd, de grazige weiden het vee het water de hemel je denkt dit is het grens~ land je zoekt daar voorbij wat je zag voordat je iets zag het onzichtbaarste het vroeger dan vroegste je verlangt maar je weet niet naar wat of naar [mydi~]wie: 'iets' misschien iets dat je nooit hebt gekend of gezien je denkt [terug] aan Pessoa: 'het is vreemder dan alles wat vreemd is, dat de dingen werkelijk zijn wat ze lijken te zijn ...
13/05/05: m'n bad loopt vol en men zegt dat ik lichtelijk ben begonnen te stinken naar oudhollands zweet de afgelopen tijd en voordat ik het helemaal vergeet: beter toegeven aan de ernstige 'echtelijke ver-maning' EN je kunt rutger kopland & consorten trouwens ook nalezen op de trouwe website [16e VanGogh-lezing: 7 okt te 's-Hertogenbosch EN {TROUW 31/12/05} verschenen in Tirade nr. 410] ... see you later trouwe mydiletter~ & ~geestalleseter: ik ga te water? volg mij maar tot daar en dan gaan we straks misschien wel verder {?!?}: 'waar die regels ineens vandaankomen is voor mij een raadsel: ze stonden er ineens, alsof mijn hand wist wat hij moest doen? Die regels moeten [vast wel/of misschien toch niet?] al ergens klaar hebben gelegen! ~~