mydimijlen vol van ijlen, kwijlen, pijlen & heilen


~*~

INTIMITEIT
en verwijdering:
twee van de vele uitersten
waartussen wij ons meestal bevinden
als mydiverhaaltjesvertellers.



Vol
van leven en dood,
m/v/k,
gevoel en kennis,
horen en zien,
lezen, verwerken &
beschrijven,
woord &
daad ...

DE meest
verrassende combinatie
treffen we al aan bij
de psalmen 22 &
23.

Psalm 23,
die herderspsalm
met zijn prachtige beloften
en sublieme troost, volgt direct op psalm 22,
die opent met Yehosjoea's uitroep aan zijn kruis:
"Mijn G D, mijn g d, waarom heb jij
mij verlaten?"

DEZE psalmen,
die beide worden toegeschreven aan David,
vertonen inderdaad een zeer
opvallend contrast.

Weliswaar komt David
in psalm 22 tot een soort oplossing,
door te stellen dat g d in de toekomst zal heersen over de volken
en dat de ootmoedigen zullen eten
en verzadigd worden.


MAAR
hij laat
geen misverstand bestaan over zijn gevoelens
als hij schrijft: "MIJN G D!" roep ik overdag,
en jij antwoordt NIET,
's nachts, en ik vind
geen rust ...
ik ben een worm
en geen mens ...
zij sperren hun muil tegen mij open
als een verscheurende brullende leeuw
en al mijn botten en spieren
doen vreselijk pijn ...
mijn tong
kleeft aan mijn
gehemelte ..."


DAT
lijken wel gevoelens
van een andere planeet
als je de bladzijde omslaat
en leest:
De HEER yhwh is mijn herder,
het ontbreekt mij aan niets ...
Geluk en genade volgen mij alle dagen
van mijn leven ..."


DE
psalmen 102 & 103
vertonen een vergelijkbare
tegenstelling.


De
eerste
heeft als ondertitel/voorwoord:
Gebed van een ongelukkige die dreigt te bezwijken
en zijn klacht uitstort voor de HEER
yhwh ...


De
dichter
geeft op welsprekende wijze
uitdrukking aan zijn wanhoop
van een zwakke, oude man die zich verlaten voelt
door al zijn vrienden
EN door
g d.


De psalm leest
als een waslijst van leed,
samengesteld door een koortsige ijlende
ziekenhuispatient?


De VOLGENDE psalm daarentegen
is een verheven lofzang, zonder dissonanten!
Ik denk niet dat veel 'predikanten'
over DEZE combinaties van psalmen
zullen preken,
WEL over de afzonderlijke
psalmen ...


IK heb nu juist
het boek van de Psalmen
leren waarderen
omdat het BEIDE gezichtspunten
laat zien,
die vaak zonder overgang
naast elkaar
staan!


In psalm 103 staat:
"LOOF DE HEER yhwh, mijn ziel, prijs, mijn hart,
zijn heilige naam
en vergeet niet EEN van zijn
weldaden!"


De dichter
van de psalm die daaraan voorafgaat,
doet wanhopige pogingen om te blijven denken
aan g ds weldaden.


En DAT
is niet gemakkelijk als je gebeente gloeit als een vuurhaard
of bevriest als in een ijstijd
en als je moet leven op een dieet van as
en tranen?


IK ben
in ieder geval blij
dat mijn bijbel BEIDE soorten psalmen
bevat.


Er KAN
een tijd komen dat ik me weer voel
als de dichter van psalm 22
of psalm 102,
en DAN zal ik troost ontlenen
aan het feit
dat 'geloofshelden' - met Yehosjoea
als EEN van de 'bekendste' -
HETZELFDE hebben
doorgemaakt!


En hoewel ik dan
zal kreunen en schreeuwen
en zal worstelen om ook die beproeving
weer te ontlopen,
zal ik OOK proberen
om me aan de vredige boodschap
van de psalmen
23 & 103
vast te houden ...


Op
zichzelf genomen
is psalm 23 de psalm van het rimpelloze geloof,
terwijl psalm 22 geestelijk wanhoop verwoordt,
en SAMEN geven ze voor
mij een verkwikkende combinatie
van realisme en
hoop!


Ik ben
tot de overtuiging gekomen
dat deze psalmen uitdrukking geven
aan verschillende aspecten van geloven:
psalm 23 is een voorbeeld van kinderlijk geloof,
terwijl psalm 22 gaat over vertrouwen dat DIEPER gaat
en raakt aan het MYSTERIE
van het geloof ...


HET
leven met g d
kent BEIDE aspecten.
SOMS zullen we g ds nabijheid en zorg heel sterk ervaren
vooral wanneer onze 'gebeden
verhoord' worden?


SOMS
zullen we moeilijke tijden doormaken,
wanneer g d zwijgt,
wanneer onze verwachtingen NIET uitkomen
en ALLE 'beloften' in de bijbel
LOZE BELOFTEN schijnen!


"Gelovig
vertrouwen" houdt in
een 'zeker weten' dat 'g d regeert' en ons
NIET in de steek laat,
hoe donker het ook is 'in
ons leven' ...


De 150 psalmen
zijn NET ZO moeilijk, ongeordend
en verwarrend als het leven ZELF,
en DAT KAN onverwachte troost
brengen?


Of
we nu
zijn geboren
als oerang oetang, magilla gorilla, machochimp,
homobonobo of 'iets anders',
het blijft een feit dat we allemaal te maken krijgen
gedurende ons leven
met dezelfde
'basisgegevens der levens':
bevruchting, zwangerschap, zorg & opvoeding,
groepsleven & voortbestaan in een bepaalde
{veranderende!}
omgeving!


"HET"
verschil
is 'alleen maar'
dat 'wij mensen' meestal beter
in staat zijn om 'dat gebeuren' onder
'woorden te brengen' en naast de natuur
van ons instinct & omgeving
'de EEN of Andere' cultuur op te bouwen
en daarmee 'aan de slag gaan':
[r]evoluties zoals al duizenden jaren omschreven
en bezongen in allerlei 'cultuurgebonden interpretaties'
van 'heilige schriften', mini- & massamedia,
hersenspoelingen in kroeg, kazerne,
tempel, kerk &
moskee?


Genoeg voor nu:
m'n bad loopt vol en ik heb 'er'
genoeg van voor het moment!
Tot straks, later of morgen:
bij leven en welzijn zien we
DAN wel weer 'iets'
verder.

engel
08 jan 2006 - bewerkt op 26 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende