Bij d' oude Dinah die een neef op bezoek had van ook richting tachtig jaar weer urenlang mydiverhalen aangehoord over heksen & waarzeggers, handlijnenlezers & jeugdherinneringen, kalveren, varkens en al die kippen met gouden eieren & gevonden horloges, tegels & groenten, herdershonden & spookverhalen en nog veel meer van dergelijke oeroude apenstreken, boerenavonturen & aanverwante tochtjes, barre oorlogsjaren toen zij nog rond de vijftien/zestien jaar waren en ik er nog niet was, scheidingen & wat al niet onder het genot van een kopjen koffie met 'n zandkoekjen: Swiebertjesgedoe en Flierefluitergebeurtenissen! Ouwe kennissen en hun familieleden, broers & zusters, vaders & moeders en ga zo maar door? Wat kunnen die oudjes door- kletsen en maar verdergaan of verhalen herhalen op al die mysterieuze boeiende oudemensenthema's!
Meestal ligt mij dit soort gedoe niet zo erg, maar een heel enkele keer is het wel leuk ter afleiding en 't
vermaak over hun kinder- & puberteit & jonge jaren? En dat allemaal in zo'n overjarig boswachtershuisje
omringd door veel te hoge bomen die al die winden opvangen tussen bos & heide, zandverstuivingen en boerenweidevelden, vliegdennen, paddestoelen, inpolderingen en dwarsdoorsneden van oerbevolkingen!
Ze stammen allebei van tussen twee wereldoorlogen, crisistijden, armoe & aardappels, groenten & fruit ...
Barre & boze tijden, gezelligheid, ziekten & leed, kinderleed & kleine plezierigheden met simpele zaken.
Er blijven er steeds minder over en deze twee hebben 'toevallig' geen kinderen dus moeten ze hun eigen
genoegens halen uit herinneringen aan lang vervlogen tijden en omstandigheden met koffie en wat leut.
Lekker eenvoudig, geheimzinnig, kerken & kroegen, zwoegen & zweten, grapjes over boeren & scheten?
En daar rondomheen 't gekakel van kippen, gekraai van hanen, kattengejammer & de wind in de bomen!
Dit mydiverhaaltje kun je beter uitvergroot lezen want ik heb geen zin om 't nu nog op de gebruikelijke wijze te verkleinen in hapklare zinnetjes, woordjes, kleurtjes of dik, schuin & onderstreept: tot straks wel misschien of later wanneer de geest weer vaardig gaat worden en de wil tot schrijven niet langer meer onderdrukt kan worden omdat 'iets' weer zo nodig opgeschreven moet worden omdat ik 't weer eens niet laten kan?!