Had
de groote
Hoogepriester, Mosjiach,
geen rechtvaardige reden, om,
in weerwraak van zijn geplengd bloed, te zeggen:
ik pleng voor hen geen bloed meer, niet langer ligt hun naam op mijn lippen?
Want zy "G de" een grouwel waren, en de reden hunner verwerping.
Ziet men ook niet baarblijkelijk, dat 's Heilands bloed op dat weerbarstig volk rust?
En hoe konde "G d" rechtvaardiger handelen, dan te verwerpen, die zijnen Zoon verwierpen?
Het was een droevig schouwspel, Yehosjoea buiten 't Rechthuis te zien komen, met bloed, met doornen,
met een schimp-gewaad, en riet-staf; van de Sadduceeen verguisd, van de Romeinen bespot,
van klein en groot uitgekreten, als eenen valschen Koning, en verdichten Masjiach!
Grooter hoon konde men hem niet aandoen: maar hoe groot, en onredelijk, die smaad zy geweest,
vind men daar in zelfs bewijzen, dat Yesjoea de Masjiach en waare Hoogepriester zy!
Dit
'myDibijbelverhaaltje' tekent
van top tot teen de menselijke situatie
van alle tijden, plaatsen & groepen
in alle complexiteit
& eenvoud.
Alle
religie, filosofie
& wetenschap is
maar al te vaak
vooral gekenmerkt door verdwazing, bijgeloof
& haat tegen liefde, waarheid, mededogen, barmhartigheid,
aandacht, respect, genezing & inkeer:
samen met al die voorgaande
'heilige' vertellingen
{scheppingen, verdrijvingen,
ballingschappen, [burger]oorlogen,
apocalyptiek e.d.} is 'het verhaal van Yesjoe'
een teken aan de wand voor alle mensen
in al onze verscheidenheid.
Ondanks
dat alles:
slaap zacht, droom
er maar weer eens van &
tell us all about it
if you really want
to and still
can do
so.

