mydihapsnap

Dat zal ook wel iets te maken hebben met rechts & links, twee hersen-helften & handen/voeten, hartkamers, longen, nieren & al die andere aanverwante neigingen ten goede & kwade ofwel 't idee steeds weer wat te doen te hebben of door te lezen & 't ontspannen aanvaarden van wat is?

Overal zitten twee kanten aan die elkaar soms niet schijnen te verdragen terwijl ze anderszins niet buiten elkaar kunnen verder-leven ...

Daar komt de twijfel alweer om de hoek kijken: 't ene doen & 't andere laten? Beide tegelijk? Veelkleurig agnosme:
we weten 't niet [zeker], maar soms lijkt 't alsof de ene kant overheerst, & dan weer de andere de overhand krijgt ...

Al vele duizenden jaren worstelen mensen met zo'n dilemma: twee instincten die ons willen bepalen via gevoel/denken, wil/daad, lichaam/geest, rechter/linker, hoger/lager, ons zelf & de ander. Gespleten leven op zoek naar een Eenheid ...

Triviaal agnosme: ego[t]istisch. Rancuneus agnosme: weg met alle angsten & schulden die ons alsmaar dwarszitten ...

Rationeel agnosme: de kloof tussen 'primitiever' [bij]geloof & logische wetenschap op zoek naar bewijzen en zekerheid?

Enigmatisch agnosme: waarom toch al die ellende, ziekteverschijnselen, tegenstrijdigheden, ogenschijnlijke uitersten!

Waar je ook kijkt & luistert, gaat of staat: je komt 't keer op keer tegen op de gekste momenten & plaatsen van gezin, familie, stam, volk, ras, natie, kerk, politiek, bedrijf, universiteiten & al die andere kanten van ons bestaan 'vol strijd'?

Toch de houtkachel maar weer aangestoken omdat het 'n aangenamer warmte afgeeft dan gas/radiatoren. Ook dat lijkt wel wat op kerk & staat, oude & nieuwe vormen van kunst, cultuur, zang, dans, muziek, beeldhouwen & schilderen ...

Begeestering & secularisatie verhouden zich tot elkaar door middel van differentiatie, rationalisering & verwereldlijking.

Er is zo dus ook al eeuwenlang [en nu meer dan ooit tevoren!] 'n metamorfose aan de gang & aan de hand: religie verweeft zich met de hele cultuur waarin we opgroeien & komt terug in alle onderdelen van 't alledaagse mydileven in ons.

Verlichting brengt zodoende kritische reflectie: minpunt is 't verstandelijk verabsoluteren met minder emotie als een onvermijdelijk gevolg & 't grote pluspunt 't loskomen [verlossing/bevrijding] van knellende banden die alles bleven verdrukken?!

Twee paradigma's:
klassiek geloof voor de eenvoudigen van geest met vastliggende ogenschijnlijkheden vol mogelijke 'zekerheid', en
moderner geloof dat veel meer verweven is met veranderingen, aanpassingen, creativiteit & 'toekomstdromen' ...?!

Al met al dus wel telkens weer veranderingen in 'stijlen van geloven': de conventionele stijl met 'n beetje twijfel als 'n irritant fruitvliegje; 'n autonoom-reflexief geloof met veel meer twijfel als 'n onomzeilbare bromvlieg & 'n veel meer verbindende stijl met ruimte voor verwondering & mysterie als betrof het muggen & libelles of vlinders?

Voorlopige conclusie:
twijfel is & blijft 'n uitdaging voor de 'kerk' als wereldwijde gemeenschap van rechtvaardigheid zoekende 'heiligen'.

Er lopen wel degelijk allerlei 'lijnen' van ons oerbewustworden als mensaap/aapmens naar alles wat ons heden ten dage blijft bezighouden tussen de polen &
rondom de evenaar!