mydi~uitersten van innerlijk & uiterlijk in balans


Hebben degenen
die het serene geluk nastreven
iets voor op 'de rest
van ons'?

Mensen die
een eerlijke natuurlijke rust bezitten,
die hen in staat stelt om de gebruikelijke menselijke nieuwsgierigheid
voor langere perioden uit te schakelen,
kunnen met succesvolle meditatie langer gelukkig zijn
dan 'wij anderen'?

Actiever mensen
kennen lange perioden
met alleen af en toe pieken
van intens geluk!

Maar als mediterenden
werkelijk geluk kunnen vinden
door hun blik naar binnen te richten,
dan zouden ze dit in theorie
veel langer kunnen
vasthouden ...

Naar het schijnt
wordt dit ook mooi samengevat
in de leer van de boeddha.
De hoofdgedachte van zijn filosofie is 'de middenweg',
die als volgt wordt gekenmerkt:
"Toen hij de zelfvernietigingsdrang zag
van degenen die hun verlangens ontkennen
en de ellende van hen die hun verlangens najagen,
zag boeddha dat er
een middenweg
bestaat,
die simpelweg inhoudt
dat men van zijn verlangens
moet zien af te komen."
Met andere woorden,
boeddha verwierp masochistische zelfverloochening
EN de vele onvermijdelijke teleurstellingen van de ULTIEME HEDONIST,
en richtte zich op het gebied TUSSEN
de twee extremen.

Cynisch bekeken
is dit slechts een filosofie van het compromis,
van 'matiging in alle dingen':
het idee dat EEN drankje goed voor je is,
maar dat twintig drankjes je lever kapotmaken;
dat milde beperkingen VOOR extreme
of enige mate van luxe VOOR totale
verloedering gaan.


maar
dat is niet helmaal
wat de boeddha bedoelde:
hij stelde zich de middenweg niet voor als een gematigde uitdrukking van verlangens,
maar meer als het totale afzweren
van verlangens

in plaats van
het 'spectrum van verlangens' te beschouwen als een soort schaal,
die van volkomen geremd tot totaal losgeslagen loopt,
zag hij het als twee extremen
waartussen een volkomen neutraal punt ligt
waar totaal geen verlangen
zou [kunnen]
bestaan

in dat gebied
vindt de geest rust en gelukzaligheid [nirvana]:
een diep gevoel van vrijheid en
niet-gebondenheid

als dit
de mediterende mens
sereen geluk kan bezorgen,
heeft dat in theorie het voordeel van langdurigheid
in plaats van kortstondigheid

maar of het echt op den duur mogelijk is
om op bovengenoemde wijze de intensiteit van vreugde te behouden
die de rest van ons beleeft tijdens een 'piekervaring',
valt te betwijfelen

sereen geluk
heeft eigenlijk meer weg
van de rust van de dood,
zonder de onaangenaamheden
die bij het sterven
horen?

en
ondertussen
moet ik wel naar
de wc en onder de douche:
nog een kop hete thee
en blijven hopen dat de napijn
eindelijk wegblijft
en niet telkens weer terugkomt
na wat eten of kauwen
en straks om elf uur weer naar de tandarts
om die twee verdwenen vullinkjes
te vernieuwen voordat daar ook
de totale verrotting toeslaat ~
de zwakste plekken
van de moderne mens zijn
onze voeten/benen
en tanden/kiezen
[en wat daar omheen/tussenin zit] ~
het zijn sterke benen
die weelde kunnen blijven
dragen en
een sterk gebit
dat luxe
leven aankan ~
de rest van
'het gebouw' is
en blijft
afhankelijk van de
'uitersten'

blozenengelknipoog
12 jul 2006 - bewerkt op 27 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende