moreel microkrediet: als hier 'n pot met bonen

De gedachte
dat 't geweld alomtegenwoordig is
alreeds van af de eerste mensapen & aapmensen af aan,
is 'n tweede perspectief van waaruit we onze thematiek kunnen behandelen:
ook al de andere planten en dieren bestrijden elkaar vanwege hun territoriumdrift,
voortplantingsdrang & overlevingsdwang[wet]matigheden.

Geweld is dus ook inherent aan onze maatschappijvormen door de eeuwen heen,
het zit er al ingebakken van de allereerste oertijden af aan. Daarom zijn onze instituties racistisch, discrimineren, onderdrukken & buiten we [onszelf & elk ander] uit.

Zo'n verklaringsmodel deelt de wereld in twee kampen: daders & slachtoffers.
Verschillen en onrecht zijn symptomen van de aard van het bestaan van leven op aarde waarin iedereen ieder ander eet.

Vandaar ook de grote populariteit van deze opvattingen onder de revolutionairen, utopisten en terroristen,
die er een legitimatie van hun noodgwongen daden in zien. Ze zeggen dan ook meestal zoiets als:
"Wij, de terroristen, zijn niet zelf met het geweld begonnen, wij oefenen alleen maar bevrijdend tegen-geweld uit tegen de ons onderdrukkende maatschappelijke structuren!"

Wie geen geweld kent, die mag z'n vinger opsteken?

Wie op een eindconclusie hoopt waarin men aangeeft hoe we al dat geweld nu echt kunnen uitbannen, die komt bedrogen uit! Zo'n oplossing is er nog niet, alleen maar pretenties
...

Illusies van geweldvrijheid zijn ons tijdens het leven met alle geweld stukje bij beetje uit de handen gesla-gen over het algemeen. Routes naar de eeuwige vrede zijn vooralsnog voorbehouden aan profeten, popu-listen, politici & andere praatjesverkopers. Ook wetenschappers kunnen die niet geven dan met chipjesim-plantaties, medicatie & dat soort van tovermiddelen ter beteugeling van onze overmatige gewelddadigheid
& aanverwante moorzuchtige neigingen tegen de anderen, onze vijanden, tuig, ueber- & untermenschen?!

Velen zullen dat misschien wel heel teleurstellend vinden?
Religies, politieke partijen & commercie beloven ons toch ook nog steeds 'n hemel op aarde
[vroeger of later!]? Waar zijn de ambities der wetenschappers gebleven?

Maar daar ligt dan ook juist 't bezwaar tegen [bijvoorbeeld] een recept voor pacifistisch socialisme:
bij die ambitie. Geschiedenis heeft uitgewezen dat 'zoiets' helemaal dramatisch uitpakt omdat 't 'n vrijbrief lijkt te zijn voor dictators van allerlei snit & snot!

"Wie droomt over geweldloosheid als 'n reele mogelijkheid,
die roept vaak 't meest extreme geweld op?!"

Ondanks deze huiveringen begrijpen we nu
dus maar al te goed de verlokkingen van 't filosoof/priester/koningschap alsvanouds.

"Het lijkt zo voor de hand te liggen om, als je 'n maatschappelijk thema uitputtend als filosoof hebt onderzocht, met 'n 'perfecte' blauwdruk voor de noodzakelijke verbeteringen te komen."

Wat is onze ambitie nu dan wel?
Elke auteur wil tenslotte wel dat zijn boeken invloed hebben!
't Geweld is [nog] niet uit te roeien & dat schijnt ook [nog] niet wenselijk te zijn,
maar we kunnen wel proberen om er wat beter mee te leren
omgaan in de tijd die ons nog rest op deze aardbol!

Dat is wat Hans bedoelt als hij zegt dat zijn boek nu wellicht als 'n soort van neo~bliksemafleider kan fungeren in 'n elektrisch geladen maatschappelijk klimaat. Hopelijk herkennen mensen iets in wat hij beschrijft: in het bijzonder politiemensen, militairen en allerlei andere groepen die dagelijks van zeer nabij te maken hebben met geweld, uitbuiting, onderdrukking e.d.

Men zou kunnen trachten de theorie concreet te maken, bijvoorbeeld in workshops met alle betrokkenen!

Hij kan zich goed voorstellen dat die dan zullen zeggen:
"Met behulp van deze analyses kunnen we voortaan ook zelf verder aan de slag!"



Hans Achterhuis:
Met alle geweld.
Een filosofische zoektocht.
Uitgeverij Lemniscaat. 792 blz.
ISBN 9789047701279
!~@~!