misschien een beetje ergens mijn soulmate.

Soulmate, geloof je erin of juist niet. Ik geloofde er altijd in, ik ontmoette mijn waarschijnlijk heel misschien nu niet meer soulmate toen ik 16 was, en ik vond hem echt verschrikkelijk. Hij wilde me vanaf moment één en liet me niet rust. Ik dacht what the fuck, wil jij van mij. Ik ging toen echt één van mijn eerste keren uit. Hij vroeg steeds mijn naam, en toen vertelde een vriendin dat ik Jessica heten hij heeft twee zaterdagen zo genoemd, serieus ik heet geen Jessica. Hij vond het ronduit vreemd, dat hij mij toen niet op ´hyves´ kon vinden. Ik vertelde me echte naam, hij wilde het opschrijven nee dat is een compliment. Maar prima zet het in je telefoon, wat jij wil. De keer erop dat ik op stap was, zei die : ik heb wel een naam van je maar geen nummer, mijn antwoord was : dat is nou jammer voor je. Nee ik gaf hem die avond niet mijn nummer. Uiteindelijk kreeg ik ergens op een woensdag een berichtje : hee ben jij ook in veendam? Ja dat was ik, maar hoe kwam hij aan mijn nummer? natuurlijk vraag je dat gewoon, hij had hem gekregen van een gezamenlijke vriend. Shit man. Hoe meer hij mij leuk begon te vinden, hoe meer ik zag dat ik hem toch ergens diep van binnen misschien toch een beetje interessant begon te vinden, maar absoluut niet dat ik dat liet merken. Hoe meer de weken vorderde, hoe meer hij contact mij zocht, hoe interessanter het werd. Maar ik weigerde mee te doen aan zijn gedram, ja ik was wel een beetje beinvloed door een vriendin van mij die zei dat ik het absoluut niet mocht doen, ja vriendinnen voor jongens : altijd. Andere plek, andere mensen andere omstandigheden, wauw wat zag hij er die avond goed uit. Hij was leuk, ik vond hem leuk, ik wilde zoenen met hem, hij wilde nog steeds zoenen met mij, naar wat geauwhoer over en weer, wat geflirt wat geklets en we zoenden. Hij was nu nog gekker van mij. Hij bleef smsen, hoe leuk die mij vond, hoe hij mij weer wilde zien, ik kon het niet, misschien angst om mee te geven, misschien angst om iets kwijt te raken wat ik nog niet had. Ik kon er niks aan doen maar ja shit happens. Hoe meer ik contact met hem kreeg, hoe meer ik zijn aanwezigheid ging waarderen. Maar ik zeg , vakantie tijd, geen vriendjes los gaan met je vriendinnen en dingen doen die je beter niet had kunnen. Ik maakte dingen stuk, erg ook trouwens. Net voor mijn vakantie, met mijn beste vriendin gaf me verjaardagsfeestje. En Aaron was echt gek op me, nog steeds. Maar ik had drank, ik had mijn vrienden, en de grootste player in onze omgeving, zag er die avond goed uit. Er was wat geflirt wat geauwhoer, en mensen viel het op. Speciaal Aaron viel het op. Hij was zo jaloers, en ik had daar zo geen zin in. Dus ja ik ging gewoon door met auwhoeren, drinken, auwhoeren, nog meer drinken en lol trappen. Nee ik had niks gedaan met de player die avond maar Aaron was er klaar mee. Ik ging op vakantie met mijn beste vriendin, had een vakantie vriendje van precies 4 dagen, en toen ging die weg en het boeide me niks. Eenmaal terug van een super leuke topvakantie, wilde ik maar 1 ding herstellen. Aaron. Maar verassing voor mij, hij had een nieuwe vriendin, en ja hij had geen aandacht voor mij. Ik kon het absoluut niet hebben. Ik wist niet dat ik jaloers zou zijn over hem, maar ik was het wel, en erg ook. Ik wilde hem terug, en ik zou hem terug krijgen. Ik wachte een slecht moment voor hem af, biede excuses voor het niet interesseren van zijn gevoelens en hij vergaf me maar daar bleef het bij zei hij. Maar serieus ik wilde hem terug. Nog geen twee week later, kreeg ik mijn zin, en ging hij vreemd met mij en was hij zijn vriendin die avond vergeten. Ik vind mezelf slecht voor wat ik toen perse wilde en dat ik over iemand anders gevoelens stapte om mijn zin te krijgen maar hè een mens wil wat. Die zelfde avond, vertelde hij voor de eerste keer in ons z`n 3 maand bij elkaar zijn dat hij van hield. Ik zal nooit vergeten, dat hij zei ; ik hou van je. Maar ja een dag later, was de wereld weer een doodgewone zondag, koos hij voor zijn vriendin en moest ik het allemaal vergeten en doorgaan met wat ik ook aan het doen was. Maar ook relaties kunnen uit, en die van hun ging uit. Binnen no time, was het weer goed tussen ons, en was het weer helemaal goed. We waren datende, we hadden lol samen alleen we hadden dat officiele gedoe nog niet helemaal vast gesteld. Daar kwam nog meer gedoe van. Ja, we waren bij elkaar, we spraken af we deden leuke dingen we belden en al dat andere maar we waren niet officieel. We werden ook niet officieel. Dus kapte er mee, ik wilde mijn tijd daar toch niet aan verspillen. Ja een maand later waren we weer bij elkaar, het allemaal tweede, of een derde misschien wel een vierde kans te geven. Maar tada, het werkte niet, hij verwelkomende me in de kroeg met een nieuw meisje, waar die mee zoende waar ik bij was. Nee dat was niet mijn beste avond. Maar hè ik vergaf om precies op 30 april`2010. We waren straks een jaar, een zinloze knipperlichtrelatie. Wel te zeggen maar geen officiele natuurlijk. Toen waren we weer samen dit keer voor een korte periode van ongeveer een maand. We zagen elkaar daarna nog wel, maar oppervlakkig ; we bleven vrienden, kregen ruzie , negeerde elkaar en kwamen weer samen. Dit keer was het ongeveer van eind juni tot begin augustus. Het ging goed, maar toen veranderde de boel door een ernstig ongeluk van zijn zus, ze overleed drie week daarna. Ik wilde voor hem zijn maar hij wilde niet dat ik er voor hem was, hij stootte me af. Ik ging naar de crematie, het was zwaar, hij knuffelde hij huilde om het feit ik er was en het betekende alles voor me. Jammer dat hij daarna mij totaal links liet liggen, begreep het wel hij had tijd voor zichzelf nodig, geen zin een relatie en alles wat je er gratis bij krijgt. Hoewel hij ongeveer 1 maand later een relatie had met een meisje die die toen een week kende. Ja dat was raar. Ik kon eindelijk verder, ik voelde me zo klote door dat, ik dacht ik doe alles en je geeft terug. Laten we maar gewoon klaar zijn. Ik kreeg een vriendje in december, het was zo anders en zo goed en toen ging het uit. We waren te veel maatjes, meer maatjes daneen relatie. Toen kreeg ik in maart een nieuw vriendje, ik dacht echt dat dit het zou zijn. We gingen op vakantie, we gingen uit eten, hij ging vreemd met toen een goede vriendin van mij zij had het mij vertelt ik geloofde het niet, en ik wilde het niet zien. Het ging uit na om precies te zijn na 15 maand door te kleineren, zijn vreemd gaan en ik kon er niet meer tegen. (Maart`2012) Ik zocht steun mij Aaron en hij gaf me die steun. Hij was lief, we konden praten over alles, over ons en over de rest. We hadden seks, het was gewoon vertrouwd. Toen liet hij mij weer helemaal in de steek. Ik kon er niet meer mee zitten, dacht ik. Verhuisde naar de stad, bouwde een eigen leven op. ( 31 december`2012) ik zag hem hij zag mij, hij wilde herrineringen op halen ik wilde dat, en we hadden seks alweer. Twee dagen later hoorde ik van onze gezamenlijke beste vriend dat hij het meest lelijke wijf ever had zwanger gemaakt op een dronken avond, verassing. Ik hoop nu dat hij logisch nadenkt, hij verhaal checkt er gewoon voor haar zou zijn, maar vanaf dit moment is hij waarschijnlijk niet mijn soulmate. Happy ending.