Mao's myDiideetjes zijn altijd juist, zei de Vuist

Nauwgezette(r) reconstructie v/d jaren die aan zo'n 45.000.000 Chinezen het leven kostten.: wat de zg. Grote Sprong Voorwaarts had moeten worden, liep voor China uit op 'n immense catastrofe.

De cijfers waren al wel bekend, maar Frank Dikoetters reconstructie van Mao's schrikbewind brengt diens waanzin & wreedheid pas echt in beeld. Mao Zhedong (aka Tse Toeng) heeft zich nooit MEER keizer v/h 'wereldproletariaat' gewaand dan zo rondom 1958 (ik was 13 & leefde nog in m'n eigen 'sprookjeswereld' alsvanouds).

Hij geloofde dat de door hem afgekondigde Grote Sprong Voorwaarts/GSV ook ECHT gemaakt was. Met 'n rode variant op 't 'willen-is-kunnen'-adagium veranderde China van 'n ontwikkelingsland in 'n welvaartswalhalla, zo geloofde de grote Roerganger/Leider.

De USSR was 'het' niet gelukt: maar daar bleven ze dan ook steken in 't 'socialisme'. China had de fase v/h communisme al bereikt & profiteerde v/d dynamiek v/d con-tinue 'permanente revolutie'.

Aanhoudende berichten over recordoogsten zorgden voor euforie bij de kleine dikke vette Mao enzo: zijn zorg gold 'n ongekend luxeprobleem: wat moest er straks in godsnaam met al die voedseloverschotten gebeuren? Met z'n naaste medewerkers fantaseerde hij over 'n land waarin boeren delicatessen als zwaluwnesten aten, zijde, satijn & bont droegen & woonden in van alle mooie moderne gemakken voorziene wolkenkrabbers. In werkelijkheid voltrok zich op datzelfde moment 'n ongekende ramp in China: i/d jaren daarna zou 't allemaal alleen nog maar erger worden.

Opgejaagd door volkomen onwezenlijke doelstellingen bezweken mensen bij bosjes onder de krankzinnige werklast, door vreselijke
honger & besmettelijke ziekte & vooral ook door leiders die op hun beurt weer druk 'van boven' voelden. Gereedschappen & werktuigen verdwenen in staalovens.

Zo'n 30 tot 40% v/d Chinese woningvoorraad werd gesloopt, ondermeer omdat 't daarin gebruikte leem als extra bemesting kon dienen.

Om diezelfde reden werden ook de doden opgegraven ~ hoe-wel sommigen om nog maar iets te eten binnen te kunnen krijgen zich tegoed deden aan stoffelijke overschotten. Het verhaal dat de in Hong Kong woonachtige Nederlandse wetenschapper Frank Dikoetter presenteert in 'Mao's massamoord' is niet meer onbekend zoals ooit.

De kracht van zijn studie zit hem in de gedetailleerde wijze waarop hij al die waanzin & aanverwante wreedheid reconstrueert.

De recente bronnen overziend, komt de schrijver tot 'n schatting waarbij hij uitgaat van minstens 45 miljoen mensen die stierven door de uitputting, de honger & de martelpraktijken: "Laat de ene helft v/d bevolking sterven, dan heeft de andere tenminste te eten" ('n soort van gedogen voor 't Grote Goede Doel!)?