~*~
1953:
'schizofrenie
werd soms behandeld met LSD ~
in te nemen met
een glaasje
water ...'~@~
DE
redactieleden
van
De Gekkenkrant,
waarvan ik [Flip S. zie voorgaande mydiverhaaltje
'gek' & reacties] in 1973
een van de oprichters was,
waren net als ik verontwaardigd over het lot
van de pasjenten in dergelijke grote inrichtingen.
WIJ vonden ons in de ideeen van alternatieve psychiaters als de Engelsman Ronald
Laing.
Diens boek
The Divided Self,
dat hij in 1960 op zijn 28ste schreef,
werd bij heruitgave midden jaren zestig een enorme bestseller.
Jongeren in de hele westerse wereld putten er hun opvattingen over psychiatrie en schizofrenie
uit.
Mensen met
schizofrenie zouden niet wezenlijk verschillen
van ons allemaal, lazen wij,
maar de psychiatrie zou er alles aan doen om dat te verhullen:
diagnosen dienden niet om mensen met schizofrenie beter te kunnen begrijpen, maar juist om ze van ons te vervreemden ~
de institutionele psychiatrie was er om de 'gezonde' burgers
af te schermen van de ervaringswereld
van 'krankzinnigen'.
ZO bekeken
waren wij allemaal
gek!
Met grote
belangstelling
bestudeerden wij de praktische experimenten
van Laing en zijn
collega's.
Zij hadden
gemeenschappen opgericht zonder hierarchisch en sociaal verschil tussen schizofrenen en verzorgers.
Er werd stevig gebruik gemaakt van lsd
en andere drugs.
In Isreal had zelfs
een tijdje een kibboets bestaan
voor 'schizofrenen' ...
HUN ideeen
sloegen niet alleen maar aan
bij ons -
vakmensen, min of meer,
ikzelf was inmiddels medisch socioloog -
maar bij het hele spectrum
van de toenmalige
jeugdcultuur.
Wie bij
de hippievleugel
wel eens met lsd
had geexperimenteerd,
wist precies over welke ervaringen
en welke diepe inzichten Laing
het had?
De
marxistische vleugel
kon aardig uit de voeten
met Laings kritiek op de materialistische consumptiemaatschappij
die mensen als wegwerpartikelen
behandelt, en die belang heeft
bij de onderdrukking
van hun wezenlijke
behoeften!
De Amerikaanse
psychiater Thomas Szasz betoogde zelfs
dat psychiatrische diagnosen een instrument zijn van de heersende klasse
om hun machtspositie te beschermen
[
The Myth of Mental
Illness, 1972].
Mensen uit
lagere milieus
hadden volgens hem minder kansen
om zich tegen een psychiatrisch 'etiket' te verdedigen
dan mensen uit de
betere kringen.
Was een
diagnose onvermijdelijk,
dan heette dat voor de lagere stand 'schizofrenie' of 'depressie',
en voor de meer bevoorrechten
'overspanning' ...
Die laatsten
hadden ook nog eens gemakkelijker toegang
tot betere en minder stigmatiserende behandelvormen.
"Labelling" & 'stigmatisering' waren twee belangrijke mechanismen,
vond Szasz [en wij waren het toendertijd
met hem eens]
waarmee men psychiatrische
patienten maakte van slachtoffers
van maatschappelijke
onderdrukking ...
NET als
Szasz, Cooper & Laing
vonden wij dat maatschappelijke problemen
werden 'gemedicaliseerd',
dat wil zeggen:
werden omgevormd tot individueel psychiatrisch probleem.
Het was een vorm van repressie,
een manier om de slachtoffers de schuld te geven
van dingen in de samenleving die niet
deugden ...
~!~
Door hen
'gek' te verklaren,
werd de aandacht afgeleid
en de maatschappelijke onvrede
gesmoord?
Iets dergelijks
gold voor mensen
die experimenteerden met andere relatievormen,
of in gedrag of kleding afweken [homo's, hippies, provo's &
langharige anarchisten e.d.]
van de gezapige Nederlandse middelmaat waar
'gewoon al gek genoeg'
was en is?
Afwijkend
ongewoon gedrag
werd 'ziek' genoemd
en was reden om je in een psychiatrisch ziekenhuis
ver van de bewoonde wereld op te bergen,
ter bescherming van
de bange
burgers.
Met
De Gekkenkrantzouden WIJ het opnemen voor
de gestigmatiseerde
psychiatrische
patient ...
~
Hetgeen
wordt vervolgd,
letterlijk & figuurlijk,
want dit wordt weer eens
veel & veel TE
lang?!
~
Voor
dit moment
alleen nog maar even
het volgende ter overweging:
HOE beoordeel je 'afwijkend gedrag'
& eventueel aanverwant gevaar
voor 'zichzelf of een
ander'?
~
Is
suicide en
zijn zelfmoord
aanslagen,
'religieuze & politieke'
moorden,
massaal drugsmisbruik
wegens illegaliteit/criminaliteit,
'drunk driving', 'overeten' &
'uithongeren',
'sterreklame', 'idols' &
al die andere
grotere & kleinere
BIG brothers &
LITTLE sisters
['mother's helpers'],
allemaal in gelijke mate
'een gevaar voor de
samenleving'?
~
We
hadden
toentertijd niet
kunnen bevroeden
dat "HET" allemaal zou
uitlopen ten goede en ten kwade
tot wat 'het' NU
is?
~
WAAR
trekken WIJ
'onze'
grenzen:
WIE bepaalt
WAT &
WAAROM?
~
ff
checken
aub!


















~#@#~
