.
ELK
moment is
weer net iets
anders dan het vorige.
Aan de ene kant geloof
ik dat alles
EEN
groot 'onveranderlijk' &
'onvergelijkelijk'
{bijna onvergankelijk groot}
geheel is van alles wat er ook maar is
aan heelal en eeuwigheid, sterrenstelsels en levende wezens,
en aan de andere kant is dat alles verwikkeld in
voortdurende processen
van verandering en
vernieuwing
...
Net
als in
al die verse dromen
en in zich aanpassende werkelijkheden
zit ik dan ergens middenin dat geheel van alles
en ervaar zowel het
"EEN"
als het z.g.
Ander?
Wat
je ervaart,
ziet, hoort, beleeft,
opmerkt, samenstelt, interpreteert
en definieert is van moment tot moment weer anders
hoewel het 'hetzelfde' is en blijft, althans
zo komt het mij voor
en lijkt het
mij.
Er
zijn nu
eenmaal mensen die
er over het algemeen veel aan denken
en het graag zeggen te doen, die noemen zich meestal 'mannen'.
En er zijn er, die er liever over willen lezen, schrijven en vooral praten,
en dat soort noemen we nogal eens 'vrouwen',
of ook wel zo nu en dan
filosofen!
Dit
impliceert niet
dat elke vrouw een filosoof is
of dat elke man altijd maar zit, ligt, staat of 'zwevend' is bezig met klaarkomen,
maar wel dat filosofen het seksuele altijd vrouwelijk benaderen
en dat 'echte' mannen vaak alleen maar hun snikkel
achternalopen en de rest daaraan
graag ondergeschikt willen
maken?
Ach,
men beweert
en schrijft zoveel:
ze hebben allemaal gelijk
en tegelijk ongelijk met het berijden
van hun snelle stok~ & hobbelpaardjes,
koppen met staartjes en eikels uit en in baardjes,
protserige paartjes & hete vuurhaardjes ~ de sensatie regeert,
de muchomachobokito is mentaal gefrustreerd & de bonobo
pareert met kont [cu{n}t]
& parmantige puber~
steert
...
"PRATEN"
activeert de gnot~pleziercentra
in het meisjesbreintje: we hebben het niet over een klein beetje plezier;
dit is een enorme innerlijke zwelknop; een kolossale dopamine~ & oxytocine~rush,
wat de grootste, uebervetste neurologische beloning is
die je over het algemeen kunt krijgen
buiten het 'normale'
orgasme
...
De
mucho mietjesbelofte
is hier dan ook: het is net zo lekker
als seks, en toch geen vieze handjes en panty's!
Het orgasme kan zo als het ware plaatsvervangend worden bereikt,
en wel door eindeloos te delibereren over seks of relaties, standjes, tongen
en tandjes, voeten en handjes, muilkorven & darkroombandjes ~
HIER
tekent zich de grote scheiding af: tussen sm~seksmaniakken en seksspecialisten,
tussen doeners en beschouwers ~ pispaaltjes
& powerstructures, rough ruptures
& real raptures,
De
verzamelde filosofen
laten zich dan ook op deze wijze
stuk voor stuk [be]kennen als mensen van de tweede soort ~
ze proberen de geheimen van de seks en de seksuele liefde te ontrafelen, maar over hun eigen al of niet
aanwezige praktijken komen we eigenlijk maar heel weinig te weten?
Het is net als met sjorstaven van huismannen, lariekoek
en onderbroeken aan de ene kant, en de echte volle
evangeliewaarde aan de andere kant:
uiterlijk vertoon uit niksigheid, of:
psychedelicatessen zonder
de boel genadeloos
te flessen!
De
meest moderne
en directe tekst is die van Plato {400 BC}
waarin Alcibiades vertelt hoe hij tevergeefs probeert om Socrates te verleiden.
Daarna gaat het alweer heel snel bergafwaarts, er is geen merkbare vooruitgang meer in de filosofie?
Alle filosofen na Plato, van Immanuel Kant tot
Arthur Schopenhauer & Martha Nussbaum,
moet je in dat verband wel zeer
omslachtig
noemen
...
Het
treffendst,
want dodelijkst, is dan ook Soren Kierkegaard,
die de allesverzengende liefde beschrijft van een man voor ene Cordelia,
een jongedame over wie wij verder helemaal niets te weten komen, behalve dan dat de schrijver zich totaal verliest in zijn woest woelende boelerende gevoelens voor haar?
Deze Cordelia is niet meer dan een aanleiding, haar verleider is
niet zozeer verliefd op haar, als wel op zijn eigen verliefdheid!
Kierkegaard lijkt alle filosofen voor en na hem een soort
van lachspiegel voor te houden, alsof hij wil zeggen:
filosoferen over seks is altijd armoe, want waren
ze er goed in geweest, dan hadden ze het
wel wat meer gedaan, zodat er minder
tijd overbleef om er zo
vreselijk breedvoerig
over te blijven
schrijven?
ZELF
heb ik
inderdaad ook wel
eens het idee dat teveel bewustzijn
uitermate remmend kan werken op de seksuele praktijk!
Het moeilijkst aan seks is dat je je er niet in kan verliezen, zoals in dronkenschap, drugs of sport?
Als ik op de heap hype hopsasa & tralala kletspraatjes mag afgaan die je zo nu en dan links en rechts wel
eens overhoort, dan lukt het veel mydimensen wel eens
om een zekere staat van vervoering te bereiken,
die gelijkstaat aan het idee:
'een soort van vakantie
van jezelf'?
Ik
noemde het
vroeger ook wel:
'de kleine dood'! Of 'helemaal
opgaan in de Ander en jezelf eindelijk eens helemaal kunnen vergeten'?
Vroeger spoot het opgestuwde zaad ten hemel of ter aarde als een fontein of een bron van Genot!
Hele stromen kwamen als vanzelf opgeweld uit de diepte en zochten en welwillend geschikt Hoog Doel?
Bewustzijn was toen nog geen sta~in~de~weg, maar eerder een Highway to Heaven: a Double Ticket to the Blue, Eternal Paradise & 'n Onbewoond Eiland dat bewoond bleek door de schoonste
knapen en maagden van alle tijden en plaatsen!
Die letterlijke en figuurlijke Glans neemt
meestal in de loop der jaren toch
wel enigszins af en maakt dan
plaats voor wat 'zinvoller'
tijdverdrijf met de
navenante
Prijs?
Ik
herinner me
met veel plezier al die
'dolle' tijden van volkomen
verloren te raken in een totaal andere wereld
van verscheidenheid die plaatsmaakte voor
EENHEID & "GNOT"
als in 'g d', Oorsprong & Doel van Alles!
Maar sinds ik in de loop der jaren nog veel meer andere soortgelijke genoegens heb leren smaken
is mijn 'hier en nu' me meer dan genoeg om op te teren, uit te proberen en te ontdekken?
De Grote Onbekende is niet alleen meer een Vreemdeling van de Andere Kant
der Aarde, maar vooral een "Geheime" Bondgenoot die nooit meer
van mijn zijde week en altijd daar is om mijn diepste
'zieleroerselen' mee te delen
dwars door al die
'ups & downs'
heen
...
Tijdelijkheid
heeft al een beetje
plaatsgemaakt voor eeuwigheid:
en wat ik meer dan veertig jaar geleden
noemde 'hier is overal' & 'ik ben ieder een'
heeft nu voeten en benen om op te staan en
handen om dat uit te drukken op elk moment
van de dag en de nacht ~
'het is volbracht' kwam
voort uit 'ik had 't
niet verwacht'?
Enough for
NOW!
