Kwetsbaarheidsindex & risicofactoren hier en daar!


*

Armoede
hoeft niet:
over tien jaar
moeten alle kinderen,
waar ook ter wereld,
naar school kunnen,
en de armoede minstens
zijn gehalveerd volgens
het Millennium
Projekt.

-

Het jaar 2005 na Christus
staat stijf van de topontmoetingen over
de bestrijding van armoede:
Vergaderingen van de grootste industrielanden;
Forum voor de menselijke ontwikkeling;
Handelsroutes in het teken van ontwikkelingslanden;
Coordinatie van hulp;
Rapport van het MP
van de VN ...

-

Vergaderingen
voldoende zou je zeggen?
En dat allemaal met als centrale thema het halen van
de acht Millenniumdoelen.
OVER die 8 doelen
is vrijwel alleen in superlatieven gescproken.
Het is de routekaart voor de mensheid,
de blauwdruk voor de wereld in 2015,
de laatste kans op een eerlijker verdeling van welvaart en welzijn,
een kans op een wereld vol vrede
en veiligheid.

-

In
2000 deden
de regeringsleiders
van vrijwel alle landen
hun belofte:
ALLE kinderen
gaan in 2015 naar school,
moedersterfte is teruggedrongen, net als kindersterfte,
de honger is drastisch verminderd en de armoede gehalveerd!
Twee jaar later was de belangrijkste oogst van een VN~top in het Mexicaanse Monterrey dat de beloften nog overeind stonden,
en dat er wat werd gerommeld met de financien.
Maar sindsdien was het wachten op iemand die de weg wees,
om de beloften om te kunnen zetten in
werkelijkheid.

-

Misschien
gaat dat NU
toch gebeuren:

265
doeners &
denkers uit de hele wereld
hebben op aandringen van de VN~baas Kofi Annan drie jaar gewerkt
aan een scenario.

-

De econoom Jeffrey Sachs
- door zijn tegenstanders niet gezien als een econoom,
maar schamper weggezet als een profeet van het Oude Testament -
is al jaren bezig om economie, hulp en armoede
aan elkaar te
koppelen.

-

Armoede
is niet alleen een moreel-ethisch vraagstuk,
maar vooral ook een economische exercitie: de 'vrije markt'
is in Sachs' ogen onvoldoende om de achterstand
van de armste ontwikkelingslanden
weg te werken.
Sterker nog,
die achterstand neemt alleen maar
verder toe.

-

Wat
is de strategie
van de groep van Sachs?
De economie van ontwikkelingslanden
moet een steviger impuls krijgen,
pas DAN kan de duurzame kracht van de economie
haar eigen werk doen.
Vergelijk het met het aan de praat krijgen van een auto waarvan de accu leeg is: als de startmotor weer draait, laadt de auto de accu zelf
weer op.

-

Als voorbeeld
noemt de groep Sachs de landen Tanzania & Zuid-Korea.
BEIDE waren in de jaren vijftig even arm, maar Tanzania is verder
weggezakt en Zuid-Korea is mede door de Amerikaanse steun
tot economische welvaart gekomen, een welvaart
die zichzelf instandhoudt.

-

In ontwikkelingslanden,
en dan vooral die in Afrika bezuiden de Sahara,
wordt nauwelijks gespaard.
Huishoudens gebruiken al hun geld om in leven te blijven.
ALS er iets over is, is er geen bank om het gespaarde geld
op weg te zetten.
Overheden zitten met lage belastingopbrengsten
en kunnen dus net als de arme huishoudens niet voor kapitaal zorgen
voor investeringen.

-

ALS huishoudens
en overheden geen geld hebben
voor investeringen, moet het van buitenlandse investeerders komen.
En DIE blijven weg, omdat de armste landen niets te bieden hebben:
wegen zijn slecht, stroomleveranties onvoldoende betrouwbaar,
havens onvoldoende diep.
En de arbeidskrachten mogen dan goedkoop zijn,
ze zijn ook vaker ziek en slecht opgeleid!
En DAN wordt het investeringsklimaat ook nog eens verstoord
door allerlei gewapende conflicten,
vaak om het bezit van de
schaarse grondstoffen.

-

Armoede
versterkt zichzelf.
ALS private en publieke investeringen ontbreken en
ALS de buitenlandse investeringen uitblijven
zal er geen stijging van de
productiviteit
zijn:
sterker nog,
het aanwezige intellect verdwijnt naar elders en die BRAIN DRAIN
verergert de neerwaartse
spiraal.

-

De denkers wijzen drie factoren aan
die een graadmeter zijn voor de kwetsbaarheid van deze landen.
De eerste: de landbouw.
In landen met TEVEEL of juist TE WEINIG regen kan de oogst erg wisselen.
Transport, de tweede factor, is ook een vitaal onderdeel
van de economie.
Landen zonder toegang tot de zee,
of landen met weinig wegen,
kunnen hun producten slecht kwijt of alleen maar tegen hogere kosten
dan hun concurrenten.

-

En DAN
zijn er nog de ziekten zoals malaria, aids & tuberculose:
de derde risicofactor.
Een kind dat malaria heeft,
gaat ziek naar school,
neemt daar niets of onvoldoende op en kan daarna op de arbeidsmarkt
nauwelijks een bijdrage leveren
aan de economie.

-

Voor een bedrag
van twee tot drie dollar
moeten alle kinderen in malariagebieden een klamboe krijgen.
Aldus de groep Sachs.
Want die drie risico's bij elkaar opgeteld leveren voor Afrika
de hoogste score op de
'kwetsbaarheidsindex'.

-

Volgens
het VN~Millenniumproject
kunnen economieen een snelle impuls krijgen,
door JUIST deze drie risico's te
verkleinen.

-

DAT
betekent
dat boeren in landen met een hoog landbouwrisico
snel goedkope grondverrijkende middelen
moeten krijgen.

-

DAT elke
drempel voor schoolgang,
in de vorm van schooluniformen of eigen bijdragen,
moet verdwijnen.

-

EN
dat de basisgezondheidszorg in ontwikkelingslanden
met een hoog gezondheidsrisico
gratis moet zijn.

-

ZO proberen
Sachs en de zijnen
het menselijk kapitaal op te bouwen dat nodig is
voor een economische
impuls.

-

GELD
daarvoor ontbreekt
in de armste ontwikkelingslanden,
stelt het Millennium Project,
maar MONDIAAL is er voldoende geld aanwezig.
Het is slechts een kwestie alle oude toegezegde bedragen ook echt
over te maken en beloften na te komen.
En DAAR zit momenteel
de zwakste schakel:
het vraagstuk van de POLITIEKE
wil.

-

DAAR
heeft Sachs geen recept voor, anders dan terug te vallen
op morele oproepen.
WEL stelt hij vast dat mondiaal de tekenen nog nooit ZO duidelijk
zijn geweest dat bedrijfsleven, overheden,
instellingen als de Wereldbank en de organisaties
van de Verenigde Naties,
de handen ineen willen
slaan ...

-

Nooit EERDER
lag er zo'n diepgaande analyse
met bijbehorende strategie en NOOIT eerder bogen 265 wetenschappers
en veldwerkers zich over het armoedevraagstuk,
stellen Sachs en zijn
264 collega's.

-

En
voor wie DAT nog niet voldoende argumentatie is:
de vrede in de wereld is bij het oplossen van het armoedevraagstuk
gebaat!

-

Sachs becijfert
dat de acht Millenniumdoelen
in 2006
zo'n 135 miljard dollar per jaar kosten,
oplopend tot 195 miljard
in 2015.

-

De rekening
voor het militaire apparaat dat de wereld overeind houdt,
is 900 miljard dollar per jaar.
Maar met DIE vergelijking is wel vaker op toppen over armoede
geschermd?

-

Tot op heden
nauwelijks met
succes.

#
engel
22 jan 2005 - bewerkt op 17 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende