kortom

Voor
de rest
blijven we wel
afhankelijk van symboliek &
praktijkervaring: talig omzetten & 't goede doen.

Hoe weten we iets? Wat is betrouwbaar,
zinvol, evenwichtig, mededelend, aandachtig, behoedzaam & lief?

Voor zwangerschappen & opvoeding
heb je tijd nodig: een zo stabiel mogelijke relatie met je omgeving!!

Ongelukken, ziektes & de dood komen meestal plotsklaps opdoemen uit het niets:
dan komt het erop aan waar we stevig kunnen staan & gaan
zonder uit de boot [o.i.d.] te vallen
tussen de wal en het schip.

Alles begint met leven
en eindigt met de dood:
daarna treden we als mens een bijzondere werkelijkheid binnen
die blijkt te beantwoorden aan eigen criteria & regels, die geheel anders is
dan normale logica, maar toch niet eenvoudigweg
enkel en alleen maar
irrationeel is!

Ons bewustzijn
is [en blijft] nu eenmaal meestal
't topje van de {ijs~}berg:
de onzichtbare
werkelijkheid.

Niemand 'weet'
of & in hoeverre met de dood
alles 'helemaal voorbij' is: daar kan 't niet meer gaan om
gewone kennis in de zin van wetenschap, van min of meer betrouwbare rationele
& historisch-kritische info & research & zo wordt dan ook keer op keer
de volledige beperktheid van onze kennis op voorbeeldige wijze
overduidelijk hoe je 't ook zou willen wenden of keren.
Dat blijft ons wel bezighouden: 't wenden & keren
van woorden, begrippen, gevoelens,
gedachten in daden.

Om keer op keer
ook nieuwe betekenissen te ontwaren
& kinderlijk speels om te gaan
met ons leven.

Je kunt dan
die werkelijkheid van ongeval,
ziekte & dood [die ook bij 't leven hoort] niet altijd
volkomen wetenschappelijk onderzoeken, uitpluizen, behandelen & oplossen,
maar er bijvoorbeeld wel
over zingen?

In die zin
hebben de christenen
al bijna 2000 jaar ons sterven behandeld
in 't licht van hun Christos!

Onze Verlosser, Bevrijder,
Zaligmaker, "G d", Vader/Moeder,
Geest is opgestaan uit de dood na al die talloze martelingen
& daarover willen we ons ondanks alles toch graag allemaal blijven verheugen:
de dood heeft niet het allerlaatste woord is dan die laatste hope & dope
in leven & sterven ~ Leven
gaat door
...

Alle
volkeren hebben
dan ook hun eigen variaties
op al dat soort van thema's
met ritueel,
zang &
dans.

'Laten we bidden
tot G d!': stilstaan bij onverbiddelijke
werkelijkheid & trachten er 't beste
van te maken.

We willen
er niet aan
dat leven alleen maar
zou bestaan uit ellende,
narigheid, eenzaamheid: DUS maken
we er liedjes over & dansjes voor zodat er
'n nieuwe werkelijkheid kan opengaan
die leven & dood
omvat!

Deze
'andere' werkelijkheid
kun je dan ook 'mythisch' noemen,
waarbij je er wel op moet letten dat dit nieuw ervaren 'mythische'
niet enkel & alleen maar 'irrationeel', 'schijnbaar'
of 'enkel legende'
betekent.

We kunnen haar
ook 'geestelijk' noemen,
wat dus ook weer niet hoeft te betekenen
dat ze alleen maar voor 'het christendom' zou gelden:
alle geestelijke stromingen zijn nu eenmaal 'n onderdeel van andere stromingen ~
ze zijn ooit allemaal 'ergens' ontstaan
op bergen & in dalen,
& monden uit in
de oceanen.


Eerst dus maar even weer
wat katten- & kippenvoer halen in de dierenwinkel:
de oeroude Dina heeft heel wat te stellen met al die hoge bomen om haar oeroude huisje
& buren die daarover blijven klagen & zeuren!


Wie de tachtig is gepasseerd
heeft al heel wat mensen voor zich zien heengaan in de eeuwigheid
& weet dat binnenkort ook hij/zij aan de beurt is om 't tijdelijke
met 't permanente te verruilen
of je wilt of niet?


In de tussentijd
moeten we er dan maar proberen
er 't beste van te maken zonder te vaak ingrijpen
van de teveel geuniformeerde dienaren van Hermandad,
luid kraaiende hanen, voorspellend tokkende kippen,
miauwende katten
& shit
...


Komt tijd,
komt raad [hopelijk]:
alles heeft 'n begin & 'n einde ~
& van daaruit blijven we ook hopen dat er
na elk einde 'n neiuw begin zal zijn
[hoe dan ook] ~ wat niet
meevalt, maar wel moet
gebeuren naar 't
zich laat
aanzien
...