ka37b deze hymnen, geopenbaard aan oude 'zieners'
{RISHI'S}
SPRAKEN NIET
IN LEERSTELLINGEN DIE
DE GOEDGELOVIGEN VERPLICHT WAREN
OM AAN TE NEMEN, MAAR REFEREERDEN JUIST
OP EEN ZEER DUBBELZINNIGE, RAADSELACHTIGE MANIER
AAN OUDE MYTHEN, WANT DE WAARHEID DIE ZE PROBEERDEN OVER
TE BRENGEN KON NIET GEVAT WORDEN IN EEN NETTE, LOGISCHE PRESENTATIE!
De schoonheid ervan schokte het publiek, dat in een staat van ontzag, verwondering, angst & vreugde geraakte?
Het moest de onderliggende waarde zien te vinden van deze paradoxale gedichten, waarin schijnbaar ongerelateerde dingen
met elkaar in verband waren gebracht, net zoals ook het BRAHMAN de verschillende elementen van het universum had samen-gebracht tot een coherent(er) Geheel!?
Gedurende de 10e eeuw ontwikkelden de brahmaanse priesters de Brahmodya-wedstrijd, die model zou staan voor het authentieke discours?!
De deelnemers trokken zich terug in het bos, waar ze spirituele oefeningen deden als 't vasten en de ademhalingsoefeningen om zich hopelijk ietwat beter te kunnen gaan concentreren & zó een andersoortig bewustzijn, te bewerk-stelligen.
Want DÀN kon de echte wedstrijd pas beginnen:
hèt doel was om 'n verbale formule te vinden om het BRAHMAN te definiëren
& zodoende de grenzen van de taal op te zoeken, totdat die niet meer toereikend was
en men zich intens bewust werd van dr onzegbare ander: de uitdager stelde 'n raadselachtige vraag,
waarop zijn tegenstander moest antwoorden op een passende, maar wel even ondoorgrondelijke wijze.
De winnaar was de deelnemer die zijn tegenstanders tot zwijgen wist te brengen ~
en op dàt moment van stilte, waarin de ontoereikendheid van taal duidelijk onthuld werd, was ook 't brahman
aanwezig, zich enkel manifesterend in het verbijsterende besef
van de onmacht van het
gesproken woord.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende