ka119b de volgende ochtend zàg Mérèd dat ik vòl ~~

BLAUWE PLEKKEN ZAT. HIJ KEEK ME VERONTSCHULDIGEND AAN, SMEKEND BIJNA, EN DAAR MOEST IK ONBEDAARLIJK OM LACHEN OMDAT HET ZÓ GRAPPIG IS DÀT MÀNNEN ZÓ WÉINIG BEGRIJPEN! Ik hou natuurlijk niet van gewelddadigheid, dàt spréékt vamzèlf, maar sòms, héél sòms, ìs het bevríjdend òm je beestachtig te gedragen en dàt hàdden wíj gedáán, níet Híj àlléén, ìk óók. Ik maakte 'm aan 't làchen door ìn hem te kníjpen, ik ZÈG niet wáárìn, en hij slaakte 'n ZÙCHT van òplùchting!

'EN NÚ,' zei ik, 'NÚ MOETEN WE PRÁTEN! WÀT WÀS ER AAN DE HÀND?'

TOEN KWÀM 'T ÈRÚIT! Wànnéér Mosjeh práátte óver dé bevríjding úit de slavernij èn over dé ÚITTÒCHT ÚIT AeGYPTe, gìng vòlkómen voorbij aan de belangrijke bijdrage díe dé verzètsgroepen dááráán geléverd hàdden! Híj schrééf àlles tóe aan zíjn éigen acties èn aan g d? DÀT KWÈTSTE NIET ÀLLÉÉN MÉRÈD, MAAR ÀLLE MÀNNEN DÍE ÓVERVÀLLEN GEPLÉÉGD HADDEN OP WÁPENDEPÒTS, DIE ÚITGE-MÈRGELDE SLÁVEN ÚIT HÀNDEN VAN HÙN BEULEN BEVRÍJD HÀDDEN, DIE MET GEVÁÁR VOOR ÉIGEN LÉVEN GRÁÁNSILO'S HADDEN GELÉÉGD! Óók de overwinning op de Amalekieten schreef Mosjeh volledig tóe aan zìchzèlf èn zíjn Tóverstàf, Híj zéi géén Wóórd óver de mannen die dáár zó dàpper gevòchten hàdden, nòch hèrdàcht Híj de mánnen die wáren gesnéuveld!

'VERGÌS JE NÍET!' zei Mérèd! 'WÀNNÉÉR MOSJEH HET HÉÉFT ÓVER GÒD, BEDÓELT HÍJ ZÌCHZÈLF!' Díe òpmèrking wàs àls de stéék van een wèsp. Ìk schóót óveréind & ríep: 'ZÓ PRÁÁT JE NÍET ÓVER MÍJN ZÓÓN! MÒSJÉH ÌS EEN VRÓÓM MÀN, GÒD SPRÉÉKT MÈT HÈM! ÒF BÈN JÍJ SÒMS JALÓERS?' Mérèd schùdde z'n hóófd: "ÌK BÈN NÍET JALÓERS!" zei hij, 'ÌK BÈN BEZÒRGD! Een mèns die DÈNKT dàt z'n gedàchten hèm ÌNGEGÉVEN WÒRDEN DÓÓR een gòdheid, die méént dàt dé góden mèt hèm práten, wòrdt geváárlijk, vóór JÓU, vóór míj, voor ÍEDERÉÉN die hèm níet gehóórzaamt! Lèt òp míjn wóórden: de Dàg ìs níet vèr wèg meer waarop Mòsjéh èn zíjn GÒD dàn hùn wáre Gezìcht láten zíen; zíj ZÙLLEN 't ZWÁÁRD trèkken tégen hùn éigen Vòlk!'